.svg)
هنر «انتخاب اول» بودن یا آنها واقعا دنبال داستان هستند!
سعید ساداتی- عملکرد پلتفرم‌های خانگی طی سال‌های اخیر از جنبه‌های مختلفی محل نقد و بررسی بوده و همواره یکی از اصلی‌ترین مصادیق ارزیابی فعالان این حوزه به فرآیند عرضه محصولات و کیفیت تولیدات نمایشی و غیرنمایشی مربوط بوده است. در این میان نمی‌توان از نقش سلیقه مخاطبان و انتظاری که از یک پلتفرم برای تماشای آثار متنوع دارند، غافل شد. طبیعتاً هیچ پلتفرمی نمی‌تواند رضایت همه مخاطبان را جلب کند اما توجه به تفاوت سلیقه‌ها و فراهم کردن امکان انتخاب یکی از عواملی است که می‌تواند در جلب اعتماد مخاطب و البته صاحبان آثار مؤثر باشد.
اما رسیدن به این جایگاه و سنجش آن چه شاخص‌هایی می‌تواند داشته باشد؟
یکی از این شاخص‌ها تبدیل شدن یک پلتفرم به گزینه اصلی بخشی از فعالان و تولیدکنندگان این زیست‌بوم برای ارائه آثارشان است. در میان برندهای شناخته‌شده شبکه نمایش خانگی ایران چهار پلتفرم فیلیمو، نماوا، فیلم‌نت و شیدا در حوزه تولید و عرضه محصولات سرگرم‌کننده با یکدیگر رقابت دارند. فیلیمو به‌عنوان باسابقه‌ترین پلتفرم این حوزه در سال‌های اخیر میزبان تولیداتی با قالب‌ها و موضوعات متفاوت بوده است هرچند گستردگی ویترین به‌تنهایی نمی‌تواند معیار دقیقی برای سنجش میزان رضایت مخاطبان یا موفقیت یک پلتفرم باشد.
اما حضور چهره‌های فعال تلویزیون و دیگر پلتفرم‌ها در این پلتفرم برای برنامه‌سازی، می‌تواند یکی از مصادیق این روند باشد. تولید و عرضه آثاری همچون «روشن» به تهیه‌کنندگی سیداحمد موسوی صمدی که پیش از این مجری برنامه «جام جم» تلویزیون جلیلی-جبلی بود، یا برنامه‌های «دور امیر» و «فان ابوطالب» نمونه‌هایی از حضور چهره‌های آشنا در برنامه‌هایی با رویکردهای متفاوت هستند. فارغ از کیفیت و محتوای این آثار کنار هم قرار گرفتن چنین برنامه‌هایی نشان می‌دهد که فیلیمو تلاش کرده است مخاطبان را به یک قالب مشخص از سرگرمی محدود نکند. البته حضور چهره‌های شناخته‌شده یا افزایش تعداد تولیدات به‌خودی‌خود تضمین‌کننده استقبال مخاطب نیست و قضاوت نهایی همچنان به تجربه تماشاگران و میزان ارتباط آنها با هر اثر بستگی دارد.
در کنار این برنامه‌ها پخش اختصاصی مجموعه مستند «رئیس سازمان» از محصولات تازه سازمان رسانه‌ای اوج نیز قابل‌توجه است. قرار گرفتن چنین اثری در کنار برنامه‌های سرگرم‌کننده نشان می‌دهد که ویترین یک پلتفرم می‌تواند میزبان محصولات متفاوتی باشد که الزاماً مخاطبان مشترکی ندارند. همین تفاوت‌هاست که امکان انتخاب را برای تماشاگران گسترش می‌دهد هرچند جمع کردن سلیقه‌های متنوع در یک بستر به معنای موفقیت یکسان همه آثار نخواهد بود.
ترکیب فیلم‌های راه‌یافته به اکران آنلاین این سامانه نیز از همین زاویه قابل بررسی است. فیلم‌هایی با ژانرها و مخاطبان متفاوت آنهم در بازاری که دیده‌شدن یک اثر به یکی از دغدغه‌های اصلی سازندگان تبدیل شده، حضور در پلتفرمی با دامنه متنوعی از مخاطبان می‌تواند یک مزیت محسوب شود. مستندها و انیمیشن‌های این پلتفرم نیز همین طیف رنگارنگ را مشمول می‌شود از انیمیشن سرباز محصول مکتب حاج‌قاسم تا گزارش چند قتل مربوط به قتلتهای زنجیره‌ای...
از این منظر، انتخاب فیلیمو از سوی بخشی از تولیدکنندگان را می‌توان در ارتباط با اطمینان آنها از امکان دیده‌شدن آثارشان بررسی کرد. این اطمینان لزوماً به معنای برتری قطعی این پلتفرم نیست بلکه می‌تواند از ظرفیت آن برای قرار دادن آثار متفاوت در معرض دید گروه‌های مختلف تماشاگران ناشی شود بویژه که تنها پلتفرمی که آثارش را به صورت رایگان در اپلیکیشن روبیکا قرار نمی‌دهد هم همین شبکه است؛ شبکه‌ای که میزان بالای مخاطب وفادار، هر تولیدکننده‌ای را برای دیده‌شدن اثرش وسوسه می‌کند که در چنین ویترینی بنشیند.
شاید این تنوع محصول یا تکثر چهره‌ها و نهادهای عرضه‌کننده اثر در فیلیمو در جهت شعار جدید این پلتفرم باشد؛ ما دنبال داستانیم!
ارسال نظر