هوش مصنوعی؛ از انتخاب شخصی تا الزام حرفهای در روابط عمومی
صنعت روابط عمومی وارد مرحلهای شده است که در آن، تسلط حداقلی بر هوش مصنوعی دیگر یک انتخاب لوکس نیست، بلکه بخشی از تعریف حرفهایبودن است. همانطور که روزی آشنایی با نرمافزارهای گرافیکی از یک مزیت رقابتی به یک مهارت بدیهی در روابط عمومی تبدیل شد، امروز نوبت ابزارهای هوش مصنوعی است.
این نکته را در نشست روز ملی روابط عمومی نیز به همکارانم یادآوری کردم: کارگزار روابط عمومی، سالهاست که فقط با دانش ارتباطات و روابط انسانی سنجیده نمیشود؛ او باید اصول تشریفات، گزارشنویسی، ارتباطات بینفردی و سازمانی و نیز کار با ابزارهایی مانند دوربین عکاسی و تصویربرداری، مدیریت سیستمهای صوت و هنر ارائه را بداند، امروز به این فهرست، آشنایی کاربردی با هوش مصنوعی افزوده شده است.
۲۵ سال پیش، در آغاز فعالیت حرفهای در این حوزه، طراحی تبلیغات محیطی با نقاشی و خطاطی روی برزنت و بومهای بزرگ کاری ارزشمند و رایج بود. اما بهتدریج، رایانه و نرمافزارهایی مانند فتوشاپ و کورل جای آن را گرفتند؛ نه به این دلیل که هنر نقاشی بیارزش شد، بلکه چون سرعت، دقت و امکان تکرارپذیری پیام در فضای جدید اهمیت بیشتری یافت. کسانی که این تغییر را پذیرفتند، توانستند نقش خود را در صنعت حفظ و حتی پررنگتر کنند.
امروز هوش مصنوعی در حال رقمزدن نسل جدیدی از همین تحول است؛ با این تفاوت که اثر آن فقط بر «شکل محتوا» نیست، بلکه بر شیوه فکر کردن و تصمیمگیری در روابط عمومی تأثیر میگذارد. از:
● پایش و تحلیل دادههای رسانهای،
● رصد و سنجش افکار عمومی،
● تولید اولیه متن، تصویر و حتی سناریوهای ارتباطی،
● تا کمک به طراحی کمپینها و پیشبینی واکنش مخاطبان،
هوش مصنوعی میتواند به یک دستیار تحلیلی و اجرایی برای روابط عمومی تبدیل شود.
از منظر علمی، این مرحله را میتوان حرکت از روابط عمومی سنتی به سمت «روابط عمومی هوشمند و دادهمحور» دانست؛ جایی که مزیت اصلی نه فقط در داشتن پیام، بلکه در سرعت، دقت و شخصیسازی پیام برای مخاطبان مختلف تعریف میشود.
در این میان، پرسش اصلی دیگر این نیست که «آیا هوش مصنوعی جای روابط عمومی را میگیرد یا نه؟»؛
پرسش واقعی این است که:
کدام فعالان روابط عمومی از هوش مصنوعی برای ارتقای نقش حرفهای خود استفاده میکنند و کدامیک میدان را به نسل جدیدی واگذار خواهند کرد که زندگی و حرفهشان با این ابزارها شکل گرفته است؟
اگر ما، بهعنوان نسلی که تجربه میدانی و شناخت عمیقتری از بافت اجتماعی و سازمانی داریم، این ابزار را نپذیریم، خطر از دست رفتن فرصتی مهم وجود دارد؛ فرصتی برای ترکیب تجربه، دانش ارتباطی و فناوریهای نوین.
آینده روابط عمومی در حذف گذشته نیست، بلکه در همافزایی میان تجربیات انباشته نسلهای پیشین و توان فناورانه نسلهای جدید شکل خواهد گرفت؛ و هوش مصنوعی یکی از مهمترین پلهای این همافزایی است.
محمد صدیقینیا؛ کارشناس رسانه و روابط عمومی و عضو انجمن روابط عمومی ایران
ارسال نظر