پدرام پاک آیین نماینده مدیران مسئول در هیأت نظارت بر مطبوعات

 شأن حقوقی و  نظارتی خبرنگار را به رسمیت می شناسند و هوش و قدرت تحلیل خبرنگار را دست‌کم نمی گیرند.

 اهمیت دسترسی رسانه های محلی به اطلاعات را کمتر از رسانه‌های سراسری نمی‌دانند.

رسانه‌ها را به همسو و غیرهمسو تقسیم نمی کنند.

 منتقدان خود را بیش از دیگران تکریم می‌کنند.

فضایی ایجاد می‌کنند که خبرنگار برای طرح سؤال، احساس امنیت و احترام داشته باشد.

مواضع خود را  به اقتضای این که با کدام رسانه گفت و گو می کنند، تغییر نمی‌دهند.

 از تغییر موضوع یا بازی با واژه‌ها برای گریز از سؤال‌های اصلی خبرنگار  می پرهیزند.

 از کلی‌گویی، ابهام‌آفرینی و پاسخ‌های غیرمرتبط اجتناب می‌ورزند.

از دایره واژگانی گسترده بهره جسته و در استخدام واژگان دقت و‌ وسواس به خرج می دهند.،

از اعداد، ارقام و داده‌های کمی  بیشتربن بهره را می‌گیرند.

 در مواجهه با شدیدترین نقدها نیز از ادبیات تند، تحقیرآمیز و افراطی پرهیز می‌کنند.

می‌کوشند چارچوب گفتمانی رسانه‌های مختلف را درک کنند تا گفت‌وگویی مؤثرتر  با آنان داشته باشند.

 

برای دیده شدن تلاش نمی کنند و تنها هنگامی سخن می‌گویند که سخنی دقیق، لازم و مسؤولانه برای گفتن دارند.

کمتر از مفاهیمی چون «عدالت»، «صداقت» و «انسانیت» سخن می‌گویند و واژگان بزرگ را خرج اقدامات بزرگ می‌کنند .