آغاز مسیر سخت تیم امید برای المپیک ۲۰۲۰

به گزارش پارسینه؛ آخرین بار که فوتبال ایران در المپیک حضور پیدا کرد خبری از بازیکنان «امید» نبود. مردانی تیم ملی ایران را تشکیل می‌دادند که حالا جزو بزرگان و پیشکسوتان این رشته هستند و به عنوان تیم ملی بزرگسالان در بازی‌های المپیک ۱۹۷۶ مونترال شرکت کردند.

ناصر حجازی، منصور رشیدی، اسکندریان، ذوالفقارنسب، قلیچ خانی، قاسمپور، پروین، عبداللهی، نورایی، روشن، خورشیدی، نایب آقا، مظلومی، میرفخرایی، جهانی و عزیزی مردانی بودند که ترکیب آخرین تیم ملی ایران در المپیک را تشکیل می‌دادند و هدایت شأن بر عهده حشمت مهاجرانی بود که برابر کوبا یک بر صفر برنده شدند و برابر لهستان و شوروی ۳ بر ۲ و ۲ بر یک شکست خوردند.

هر چند تصمیم گرفته شد از سال ۱۹۹۲ حضور بازیکنان زیر ۲۳ سال به عنوان تیم امید جایگزین تیم‌های بزرگسالان شود، اما تیم ایران بعد از سومین حضوری که در المپیک داشت دیگر نتوانست یکی از سهمیه‌های ایران در این رویداد بزرگ باشد.

۴۳ سال از آن حضور می‌گذرد و حالا تیم امید دیگری شکل گرفته و علاقمندان به فوتبال امیدوارند این بار طلسم شکسته شود. تیمی که هدایت آن برعهده زلاتکو کرانچار است و حمید استیلی یکی از مردان ماندگار فوتبال ایران به عنوان مدیر فنی فعالیت می‌کند.

مشکلی که در همه سالهای گذشته برای تیم امید وجود داشت این بار هم به دغدغه اصلی کرانچار و مردانش تبدیل شده است. خوب تدارک ندیدن و نداشتن بازی‌های تدارکاتی جزو ضعف‌های بزرگ و دلایل بوده که اجازه نداده است تیم ایران بیش از چهار دهه رنگ حضور در المپیک را نبیند.

این بار هم اما مثل همه «شروع» های گذشته امید به تیم امید برای صعود به المپیک زیاد است و از این تیم به عنوان یکی از بهترین تیم‌های تمام دوران یاد می‌شود. اما کار سخت‌تر از چیزی است که تصور می‌شود. ایران حریفانی دارد که سرمایه گذاری خوبی روی فوتبال کرده اند و در همه رده‌ها بهترین تیم‌ها را درست کرده اند.

فدراسیون فوتبال از مدتها پیش تیم امید را تشکیل داده و برای آماده سازی اش در حد توان کمک کرده است اما به نظر می‌رسد این حمایت‌ها هم کافی نیست. حتی حضور وزیر ورزش و رئیس کمیته ملی المپیک در تمرین روزهای پایانی سال هم نمی‌تواند دلیلی برای تضمین صعود باشد.