نامه یک مستندساز ایرانی به آنجلینا جولی/ غم انگیز است که بساط خشونت این قدر وسیع شده است

به گزارش پارسینه ، حضور موثر و بهنگام در صحنه های دلخراش انسانی ، بیماری ، فقر و میادین جنگ ، در مقامِ سفیر صلح سازمان ملل متحد ، مدال افتخاری است که بارها بر گردن شما آویخته شده است.

نیک می دانید که هم اکنون و در روزهای ابتدایی بهار ، سرزمین «ایران» گاهواره فرهنگ ، هنر و تمدن و دارنده نخستین منشور حقوق بشر در تاریخ روزگار سرد ، سخت و زمستانیِ حملات ظالمانه ای تحمل می کند .

سرزمینی که دارای بزرگترین عظمت تمدنی با قدمتِ 12000 سال ، در شرق عالم است ،

مولِدِ خیام ، اختر شناس ، فیلسوف و ریاضی دانِ بزرگ جهانی ،

مهدِ پرورش ابوعلی سینا ، پزشک و فیلسوف نام آور ،

فردوسی ، شاعری که در تمام دنیا ، بقای زبان پارسی را مدیون او می دانند .

« پرسپولیس » با میراث معماری کهن و در کنار آن مزار سعدی، شاعر بزرگ پارسی گوی و پیام آور اخلاق که در دیوان اش فرمود : بنی آدم اعضای یک پیکرند که در آفرینش زیک گوهرند

چو عضوی به درد آورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار

سرکار خانم جولی،

چه غم انگیز است که بساط خشونت در این عصر به ظاهر مترقی اینچنین گسترده است و صلح، گوهری ناپیدا.

چه غم انگیز که برای جنگ ها ارتش هزاران هزار نفری می آرایند و برای صلح، سفرایی تنها و بی لشگر.

چه غم انگیز دو بار بمباران تعمدی دبستانی در میناب و کتابخانه ها در شهرهای مختلف و دانشگاه ها در تهران و دیگر شهرهای ایران و نیز تخریب عامدانه منازل مردم غیر نظامی ، بیمارستان ها و تاسیسات حیاتی و اولیه ی ایران

امروز این شما و این مسئولیت اخلاقی و وجدانی تان بعنوان هنرمندی پر طرفدار که مسئولیت سفیر صلح سازمان ملل را بر عهده دارید ، بر این خاموشی انصاف و اخلاق چراغ بیفروزید و برای خاموش شدن آتش جنگ تحمیلی نابرابر به مردمان این سرزمین کهن ، یاری برسانید.