آخرین وضعیت ذخایر موشکی ارتش آمریکا در جنگ علیه ایران

به گزارش پارسینه به نقل از اطلاعات آنلاین، مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی مستقر در واشنگتن با استفاده از اطلاعات عمومی در مورد هزینه‌های موشکی، نرخ تولید و موجودی‌های تخمینی ایالات متحده، تخمین می‌زند که ایالات متحده حدود ۶۵ درصد از موجودی پاتریوت خود را مصرف کرده و کمتر از ۱۰۰۰ رهگیر باقی مانده است. این تحلیل همچنین تخمین می‌زند که موجودی رهگیرهای دفاع منطقه‌ای ارتفاع بالا یا تاد حدود ۳۸ درصد کاهش یافته و ۲۳۴ تا ۲۷۸ رهگیر مانده است.

مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی (CSIS) به این نتیجه رسید که خطر راهبردی بزرگ‌تر، نه ادامه درگیری فعلی، بلکه واکنش به یک احتمال دیگر با شدت بالا قبل از بازسازی موجودی پاتریوت و تاد است. طبق این تحلیل، موجودی‌های خالی‌شده می‌تواند ایالات متحده و شرکای ائتلافی آن را مجبور کند در طول عملیات دفاع هوایی، با حفظ رهگیرها یا اولویت دادن به تنها تهدیدات با ارزش بالا، ریسک عملیاتی بیشتری را بپذیرند.

رهگیرهای پاتریوت از جمله دفاع‌های اصلی ارتش ایالات متحده در برابر موشک‌های بالستیک هستند و برای محافظت از سربازان، تأسیسات نظامی و جمعیت‌های متحد در برابر حملات وارده استفاده می‌شوند. در طول درگیری ایران، سامانه‌های پاتریوت و تاد به دفاع از نیروهای آمریکایی و کشورهای شریک در برابر حملات موشک‌های بالستیک کمک کردند، اگرچه برخی موشک‌ها با نفوذ به دفاع هوایی تلفات و خساراتی به بار آوردند.

در این ارزیابی، مارک کانسیان و کریس پارک، تحلیلگران CSIS، نوشتند که نیروهای آمریکایی در طول مرحله اولیه عملیات خشم حماسی، مقادیر زیادی از رهگیرهای دفاع هوایی را به کار گرفتند و با ازسرگیری عملیات، موشک‌های بسیار کمتری در دسترس باقی گذاشتند. این دو نفر در گزارش خود نتیجه‌گیری کردند که هیچ جایگزین خوبی برای پاتریوت و تاد برای دفاع موشکی بالستیک وجود ندارد.

یافته‌های آنها جزئیات بیشتری ارائه می‌دهد که بازسازی موجودی‌های خالی‌شده رهگیرها چند سال طول خواهد کشید و نگرانی‌هایی را در مورد آمادگی برای سایر صحنه‌های نبرد ایجاد می‌کند. پنتاگون به‌طور عمومی تخمین‌های موجودی موجود در تحلیل CSIS را تأیید نکرده و بلافاصله به درخواست اظهار نظر پاسخ نداده است.

ارتش این هفته قراردادی به ارزش ۵۸.۶ میلیارد دلار برای تولید رهگیرهای پاتریوت یا PAC-3 MSE تا سال مالی ۲۰۳۲ به لاکهید مارتین اعطا کرد. این توافق برای گسترش ظرفیت تولید با توجه به افزایش تقاضا برای موشک‌های دفاع هوایی در نظر گرفته شده است.

«تولید یک موشک چند سال طول می‌کشد. اگر امروز در این سیستم سرمایه‌گذاری کنید، تا سه یا چهار سال دیگر موشکی دریافت نخواهید کرد. گاهی حتی تا پنج سال.» کانسیان به بی‌بی‌سی گفت. «آنچه اکنون دریافت می‌کنیم موشک‌هایی هستند که در سال ۲۰۲۳ تأمین مالی شده‌اند.»

CSIS گفت که این جدول زمانی تولید، اگر ایالات متحده مجبور شود قبل از بازیابی ذخایر رهگیر به یک درگیری بزرگ دیگر پاسخ دهد، یک بازه زمانی نزدیک به میان‌مدت از ریسک را باقی می‌گذارد.