هشدار درباره کمبود یک ماده معدنی؛ خطر آلزایمر و زوال عقل افزایش می‌یابد؟

به گزارش پارسینه به نقل از techmazenews، .
کمبود منیزیم یکی از عوامل مهم در افزایش خطر ابتلا به اختلالات شناختی از جمله آلزایمر و انواع زوال عقل است. منیزیم یک ریزمغذی کلیدی برای عملکرد عصبی به شمار می‌رود و در تنظیم ارتباطات سیناپسی، تعادل کلسیم و تولید انرژی سلولی نقشی اساسی دارد. وقتی سطح منیزیم در خون پایین بیاید، نورون‌ها آسیب‌پذیرتر می‌شوند و احتمال بروز التهاب عصبی و تخریب تدریجی بافت مغز بیشتر خواهد بود. این همان مکانیسمی است که در مطالعات کوهورت اخیر به‌عنوان حلقه ارتباطی میان کمبود منیزیم و خطر بالاتر آلزایمر شناسایی شده است.

یافته‌های جدید حاکی از آن است که افراد با کمترین سطح منیزیم سرمی نسبت به افراد در محدوده طبیعی، ریسک بالاتری برای ابتلا به دمانس و آلزایمر دارند. پژوهشگران این اثر را به ترکیب چند عامل نسبت می‌دهند: افزایش استرس اکسیداتیو، تجمع پروتئین‌های سمی مانند بتا‌آمیلوئید، و آسیب به رگ‌های مغزی. همچنین شواهدی وجود دارد که کمبود مزمن منیزیم باعث اختلال در تنظیم پلاستیسیتی سیناپسی می‌شود؛ فرآیندی که برای یادگیری و حافظه حیاتی است. به همین دلیل، سطح پایین منیزیم می‌تواند چرخه‌ای ایجاد کند که از افت حافظه شروع شده و به سمت دمانس کامل پیش برود.

از نظر بالینی، این یافته‌ها اهمیت ویژه‌ای دارند زیرا کمبود منیزیم نسبتاً شایع است؛ به‌ویژه در سالمندان، بیماران مبتلا به دیابت یا بیماری‌های قلبی و افرادی که رژیم غذایی نامتوازن دارند. به همین خاطر، متخصصان تأکید می‌کنند که غربالگری منیزیم و اصلاح کمبود آن می‌تواند یک ابزار ساده و کم‌هزینه برای کاهش ریسک آلزایمر و دیگر اشکال زوال عقل باشد. با این حال، مصرف مکمل‌ها باید زیر نظر پزشک انجام شود زیرا همان‌طور که داده‌های جدید نشان داده‌اند، مقدار بیش از حد نیز می‌تواند مضر باشد. بهترین رویکرد، حفظ یک سطح «بهینه» از منیزیم از طریق رژیم غذایی غنی (مانند سبزیجات سبز، مغزها و غلات کامل) همراه با نظارت پزشکی است.