نجات کودک از کابوس های شبانه جنگ

اول از همه: احساس امنیت را برگردانید

تبیان نوشت: مهم‌ترین نیاز کودک در شرایط جنگی احساس امنیت است.

وقتی کودک از کابوس بیدار می‌شود:

• آرام کنارش بمانید

• او را بغل کنید

• با صدای آرام بگویید: «الان امن هستیم، من پیشت هستم»

تحقیقات نشان می‌دهد حضور آرام و مطمئن والدین مهم‌ترین عامل کاهش استرس کودک بعد از تجربه‌های ترسناک است. کودک باید حس کند، یک جای امن به نام خانواده دارد.

از کودک درباره کابوسش بپرسید (اما نه وسط شب)

اگر کودک از کابوس بیدار شد:

شب فقط او را آرام کنید.

گفت‌وگو را بگذارید برای روز بعد.

از او بپرسید:

• «دوست داری درباره خوابت حرف بزنی؟»

• «می‌خوای نقاشیش کنی؟»

روانشناسان کودک توصیه می‌کنند بیان احساسات از طریق حرف زدن یا نقاشی به پردازش ترس کمک می‌کند.

روال خواب را به هم نزنید

در شرایط جنگی، نظم روزانه برای کودک بسیار مهم است.

کارهایی که کمک می‌کند:

• ساعت خواب مشخص

• قصه یا دعا قبل از خواب

• نور ملایم شب

• دوری از اخبار جنگ قبل از خواب

متخصصان سلامت روان تأکید می‌کنند حفظ روال‌های ثابت زندگی به بازگشت حس کنترل و آرامش کودک کمک می‌کند.

چند نشانه که باید جدی بگیریم

این نشانه‌ها را جدی بگیرید و درصورت طولانی شدن، با متخصص صحبت کنید:

• کابوس‌های مکرر

• ترس شدید از خوابیدن

• شب‌ادراری یا رفتارهای بازگشتی

• پرخاشگری یا انزوا

• دل‌درد و سردرد بدون علت

این‌ها می‌توانند نشانه‌های استرس پس از سانحه در کودکان باشند.

یک جمله مهم برای والدین در زمان جنگ

کودک بیش از آنکه به اخبار گوش دهد، به چهره و رفتار شما نگاه می‌کند.

شما باید

• آرام بمانید

• امید بدهید

• فضای خانه را امن نگه دارید