چرا آه کشیدن برای ریه خوب است؟

به گزارش پارسینه،بررسی های اولیه، کارایی این سازوکار را در نوزادان نشان داد. در این وضعیت، مایع ریوی یکنواخت پخش می شود. این توزیع منظم، سازگاری ریه را تقویت می کند. با همه گیری کرونا، تصویر ساده تر گذشته تغییر کرد. در بزرگسالان مبتلا به سندرم زجر تنفسی حاد، روش های مشابه موفق نبود. همین تفاوت، فرضیه های قبلی را زیر سؤال برد.

نقش تنش های مکانیکی در عملکرد ریه

داده های تازه نشان می دهد کاهش کشش سطحی به تنهایی کافی نیست. نیروهای مکانیکی درون مایع ریوی نقش مهمی دارند. این نیروها می توانند رفتار ریه را تغییر دهند.

در آزمایش ها، تنفس طبیعی و عمیق شبیه سازی شد. سپس، تنش سطحی سورفکتانت های ریوی اندازه گیری شد. نتایج، کاهش محسوس تنش پس از نفس های عمیق را نشان داد. این پدیده، توضیح فیزیکی حس آرامش پس از آه کشیدن است. سورفکتانت های ریوی ساختاری چندلایه دارند. لایه ی سطحی سفت تر است و لایه های زیرین نرم ترند. تعادل میان این لایه ها برای عملکرد مطلوب ضروری است. گاهی این تعادل به هم می خورد. در چنین شرایطی، تنفس عمیق نقش تنظیم کننده دارد.

کشش و انقباض شدیدتر، لایه بیرونی مایع ریوی را بازآرایی می کند. این وضعیت خارج از تعادل پایدار فیزیکی قرار می گیرد. حفظ آن به کار مکانیکی وابسته است. پژوهشگران به کاربرد درمانی این نتایج امیدوارند. توسعه سورفکتانت های مصنوعی یکی از مسیرهاست. تا آن زمان، یک مکث کوتاه و نفس عمیق می تواند مفید باشد.