غار یاغی لوکا در رامسر ؛ حیرت برانگیز و پرماجرا

به گزارش پارسینه،غار یاغی لوکا در رامسر یکی از جذاب ترین و مهیج ترین جاهای دیدنی به شمار می رود. شاید این جذابیتِ قابل توجه و وسوسه برانگیز بیشتر به خاطر ماجراهای پر فراز و نشیبی باشد که در مورد این غار حدس زده می شود. به عبارتی دیگر نام این غار که به زبان فارسی به معنای سوراخ راهزن است باعث می شود داستان های بسیاری در مورد آن در ذهن داستان ساز ما انسان ها شکل بگیرد.

روزگاری بسیار دور در گذشته را در ذهن خود مجسم کنید که راهزن های بسیاری در کوه ها به کمین کاروان ها می نشسته اند و برای دیده نشدن در دهانۀ این غار پنهان می شده اند. یا لحظاتی را در نظر بگیرید که چندین و چند راهزن به خاطر رهایی از مأموران دولتی و امنیتی خودشان را با هراس و دلهره از کوه بالا می کشیده اند و با دیدن دهانۀ غار نفس راحتی می کشیده اند و به آن پناه می برده اند. اینکه آیا کار راهزن ها درست بوده است یا نه، در حال حاضر موضوع بحث ما نیست.

اگر روزی، روزگاری؛ سریال محبوب روزی روزگاری را دیده اید بدون شک مِهر خواهید داشت به راهزن هایی که در دل کوه ها کمین می کرده اند در روزی و روزگاری بسیار پیش از این. با ما همراه باشید، اگر مشتاق هستید یکی از این غارهای کمین گاهی را بیشتر بشناسید. یا حتی روزی، روزگاری، این کمین گاه حیرت برانگیز را از نزدیک ببینید.

غار یاغی لوکا در شهر دلربای رامسر

بر فراز کوهی بلند در جبهۀ شمال غربی شهر تحسین برانگیز رامسر در استان بهشتی مازندران زیبا چاهی به چشم می خورد که دیوارۀ داخلی آن به طور کامل از سنگ تشکیل شده است. اینکه آیا این چاه سنگی به دست انسان هایی در قرن هایی پیش از این ساخته شده است یا طبیعت به این شیوه سنگ ها را بر فراز هم چیده است و این چاه را شکل داده است مشخص نیست. اگر پای حرف محلی های این منطقه بنشینید و از آن ها در این مورد سؤال بپرسید خواهند گفت که در گذشته های خیلی خیلی دور، زمانی که ساکنان دژ محکم ایلمیلی در این ناحیه سکونت داشتند این چاه را به عنوان راهی پنهانی و زیرزمینی ایجاد کرده اند.

بنا بر همین ادعا اضافه خواهند کرد که در آن دوره از تاریخ این سرزمین این چاه سنگی یا غار پنهان تا ساحل دریا امتداد داشته است. به عبارتی دیگر این چاه از یک سو به دژ و از سوی دیگر به ساحل دریا راه داشته و در مواقع لزوم برای ساکنان دژ فرصت و امکان خروج از قلعه را فراهم می آورده است. اما پس از اینکه دژ ایلمیلی دیگر مثل سابق وجود نداشت؛ و شاید زمانی که مسیر باز و در دسترس میان دژ و ساحل از بین رفت و این راه زیرزمینی به یک چاه بسته تبدیل شد راهزن ها آن را به عنوان محلی برای اختفایی موقت انتخاب کردند و باعث شدند نام یاغی لوکا برای آن انتخاب شود.

اتفاقاً بر زبان راندن واژۀ دز در کنار واژۀ دژ که در زبان گیلکی بسیار رواج دارد شاید به ارتباطی ظریف و عمیق میان دژهایی که از سوی امیران به حال خود رها شده اند با دزدها و راهزن هایی که در همان دژها پناه می گرفته اند اشاراه داشته باشد. غار یاغی لوکا در رامسر یکی از همین دژها محسوب می شود. یاغی لوکا واژه ای گیلکی است که در زبان فارسی به معنای سوراخ راهزنان ترجمه می شود.

در روایت های محلی گیلکی به صراحت بیان می شود که غار یاغی لوکا در رامسر روزگاری محل پنهان شدن راهزن ها و عیارانی بوده است که بر ضد حاکمان آن ناحیه سر به شورش برداشته بوده اند. این امر از نام غار نیز به وضوح پیدا است. به عبارتی دیگر گفته می شود ایلمیلی ها نیز گروهی بوده اند که بر حاکمان وقت شورش کرده بودند و این دژ استوار را هم به عنوان پناهگاهی امن برای خود ساخته بودند.

بر اساس اسناد و مدارک تاریخی جنگی هفت ساله میان قوم ایلمیلی و حاکمان وقت در جریان بوده است. شاید باورش دشوار باشد که در روزگارانی پیش از این، چند قرن پیش، بر سر این دژ که حالا تنها چاهی، و نامی، با دهانه ای به قطر ۳ متر از آن باقی مانده است خون هایی بسیار ریخته شده است. و آدم هایی در داخل آن و آدم هایی خارج از آن برای به کرسی نشاندن حرف و خواستۀ خود چه تیرها که به سمت هم پرتاب نکرده اند.

اما دلیل این که راهزنان و یاغیان این غار را برای پنهان شدن انتخاب می کردند، راه سخت و شیب تندی بود که برای رسیدن به غار باید می پیمودند. افرادی که عیاری و یاغی گری می کردند، اغلب مردم محلی بوده و منطقه را مانند کف دست خود می شناختند. افراد حکومتی غالبا از شهرهای دیگر به آنجا برای کارشان در ماموریت بودند. بنابراین ترجیح می دادند زیاد وارد محیط های ناآشنا نشوند.

شاید جالب باشد بدانید که غار یاغی لوکا در رامسر یکی از صعب العبورترین غارهای موجود در سراسر ایران زمین است. این غار پرماجرا از سطح دریا به اندازۀ ۱۰۰۰ متر ارتفاع دارد. این غار تاریخی که با شیبی ۹۵ درجه بر فراز این کوه بلند قرار گرفته است با وجود اینکه دهانه ای به بزرگی ۳ متر دارد بسیار تاریک است و می توان گفت به مقدار بسیار اندکی از نور خوشید را به درون خود راه می دهد. شاید شیب ۹۵ درجه ای علت تاریکی بیش از اندازه در داخل غار باشد.

علاوه بر آن شاید همین تاریکی بسیار سبب شده است که غار یاغی لوکا سایر ویژگی ها را نیز داشته باشد. به عبارتی دیگر همین تاریکی شدید عاملی برای پنهان شده یاغی ها در این لوکا بوده است و البته همین تاریکی مفرط باعث گردآمدن و تجمع خفاش ها در این غار شده است. چون تاریکی محبوب خفاش ها است و تاریکی محل مناسبی برای پنهان شدن است.