.svg)
فکتهای جالب و عجیب دربارۀ زندگی مصریان باستان
شنیدن عبارت «مصر باستان» برای بسیاری از ما تداعیکننده عجایب و شگفتیهای فراوانی است. از اهرام ثلاثه و مومیایی کردن اجساد گرفته تا علوم و دانش فرازمینی آنها در حوزههای پزشکی و معماری که برخی از آنها همچنان در هالهای از ابهام قرار دارند و انسان کنونی قادر به کشف راز و رمزشان نیست.
به گزارش پارسینه به نقل از فرادید، شنیدن عبارت «مصر باستان» برای بسیاری از ما تداعیکننده عجایب و شگفتیهای فراوانی است. از اهرام ثلاثه و مومیایی کردن اجساد گرفته تا علوم و دانش فرازمینی آنها در حوزههای پزشکی و معماری که برخی از آنها همچنان در هالهای از ابهام قرار دارند و انسان کنونی قادر به کشف راز و رمزشان نیست.
تمدن مصر باستان که حدود ۳ هزار پیش از میلاد مسیح در شمال شرقی آفریقا در درهٔ رود نیل قرار داشت، نمونه بارزی از امپراتوری بزرگی است که بر اصل آبیاری بنا شده است.دانستنیهای بسیار جالبی در مورد مصریان باستان وجود دارد که آگاهی از آنها خالی از لطف نیست. در ادامه نمونههایی از شگفتیهای مربوط به آن دوران را میخوانید.
استخراج آهن از شهابسنگ
باستانشناسان در آرامگاه مصریان باستان نوعی تسبیح «فلزی» پیدا کردهاند که در نوع خود بسیار عجیب است. این تسبیحها در حالی در این مقبرهها یافت شدهاند که مصریها حدود ۲ هزار سال پس از آن تازه روشهای گداختن و استفاده از آهن و فلزات را کشف کرده بودند. البته پاسخ این راز عجیب در یک هیروگلیف پیدا شد که در آن در مورد جنس این فلزات توضیح داده بود. ترجمه عبارت نوشته شده اینست: «فلزی از آسمان». برپایه تحقیقات باستانشناسان، روشن شد این دانههای تسبیح از شهابسنگهای آسمانی ساخته شدهاند.
ساخت و تولید خمیردندان
شواهد و مدارک متعددی وجود دارند که ثابت میکنند مصریان باستان حدود ۵ هزار سال پیش از میلاد مسیح، خمیر دندان تولید و استفاده میکردند. آنها از نوعی پودر مخصوص از ترکیب چندین ماده گوناگون برای شستوشوی دهان و دندان خود بهره میگرفتند. از جمله میتوان به پوسته سوزاندهشده تخممرغ و سنگ خارا اشاره کرد.
البته گفتنیست بشر امروزی دانش درست و کاملی در مورد روش استفاده از پودر ندارد و این ادعاها در حال حاضر فقط در حد فرضیه و گمانهزنی هستند.
استفاده از آنتیبیوتیک در درمان بیماریها
بااینکه آنتیبیوتیک در قرن ۲۰ میلادی کشف شد، اما طبیبان مصر باستان از نان لواش کپکزده برای درمان زخمهای سربازکرده استفاده میکردند. برپایه شواهد موجود، این روش بسیار کاربردی و موثر بوده است.
شکلگیری نخستین نیروهای پلیس در مصر باستان
شکلگیری نخستین نیروهای پلیس را به دوران پادشاهی باستان نسبت میدهند، زمانی در خلال سالهای ۲۰۵۰ تا ۱۸۰۰ پیش از میلاد مسیح. این نیرو شامل سربازان سلطنتی و مزدوران خارجی میشد. پلیس مصر باستان با خود سگ و میمون نیز داشته است. افسران پلیس از معابد، میادین شهر، چهرههای بلندمرتبه و کالسکههای زندانیان نگهبانی میکردند. شرح وظایف آنها مشابه پلیسهای کنونی بوده، با این تفاوت که میمون هم همراه خود داشتند.
عمل جراحی پزشکی با ابزار پیشرفته
خیلی عجیب است که دانش پزشکی مصریان باستان بهقدری پیشرفته بوده که میتوان آن را به علم پزشکی کنونی تشبیه کرد. دانشمندان در تحقیقات خود روی مومیاییها متوجه شدهاند بسیاری از آنها تحت عملهای سنگین جراحی قرار گرفتهاند. برای نمونه، عمل بایپس قلب، پیوند اعضاء یا جراحی پلاستیک. اما متاسفانه همه مدارک مربوط به دانش آنها از بین رفته و معلوم نیست دقیقا چقدر در علم پزشکی پیشرفته بودهاند.
استفاده از قفل برای در
قفل نخستین بار در مصر و چین ساخته شد، زیرا بهشدت نیاز به آن احساس میشد. هر چه تعداد شهروندان زیاد میشد، لزوم استفاده از قفل برای خانههایشان نیز بیشتر حس میشد. جا دارد اشاره کنیم که قفلهای چوبی مصریها مکانیزم سادهای داشتهاند.
یک بازی شبیه بولینگ
در منطقهای نزدیک قاهره یک زمین بازی باستانی که قدمت آن به ۳۲۰۰ سال پیش از میلادی مسیح باز میگردد پیدا شده که فرم آن به زمین بولینگ امروزی شباهت دارد. یک راهروی خمیده با توپهایی در اندازههای مختلف که سوراخهایی برای قرار گرفتن انگشت درون آن وجود دارد. با اینکه آن بازی با بولینگ امروزی فرق داشته، اما توپهای آنها شبیه هم است.
چشمپزشکی در مصر باستان
در مصر باستان، عفونت چشم یک بیماری رایج بشمار میرفت. به همین دلیل، طبیبانِ آن زمان از روشها و البته ابزار عجیبی برای درمان این عفونتها استفاده میکردند. از جمله میتوان به رنگهای ضدباکتری و ضمادهای ساختهشده از مغز انسان اشاره کرد.
یک روش درمانی کشفشده از دوران مصرباستان اینست: «مغز انسان را به دو بخش تقسیم کنید. نیمی از آن را با عسل مخلوط کرده و بعدازظهرها روی چشمها بمالید. نیمه دیگر مغز را خشک کرده و صبحها آن را روی چشمها بمالید.»
دادگاه مردگان
در آخر شاید بد نباشد به اعتقاد مصریان باستان در مورد زندگی پس از مرگ اشاره کنیم. به باور مصریان، بعد از خاکسپاری، متوفی باید در دادگاه مردگان در مورد زندگی زمینی خویش پاسخ میداد. کسی که در آن محکمه مردود میشد، برای بار دوم میمرد و این مرگ به معنای نابودی قطعی بود. دادگاه مردگان در تالار حقیقت برگزار میشد. ازیریس، داور اعظم این دادگاه بود و ۴۲ اهریمن پلید، مرده را به شدت بازجویی میکردند.
ابتدا آنوبیس (ایزدی که سری شبیه سر سگ داشت و ترازوی داوری را اداره میکرد) مرده را به تالاری هدایت میکرد که آنجا باید دفاعیاتی را ایراد میکرد که سوگندی بر بیگناهیش بود. پس از این سخنرانی و بازپرسی اهریمنان، آنوبیس قلب مرده را درون یک کفه از ترازویی قرار میداد که در کفه دیگرش تندیس کوچکی از ماعت، ایزد بانوی حقیقت و عدالت قرار داشت.
اگر کفههای ترازو در حال تعادل باقی میماندند و ترازو نمیلرزید، آن فرد در امتحان پذیرفته شده بود و اجازه داشت به قلمرو مردگان وارد شود. برعکس اگر ترازو به سوی کفه بدیهای فرد سنگینی میکرد و نامتعادل میشد او در امتحان مردود شده بود و عفریتی وی را تکهتکه میکرد و به خورد تمساحها میداد.
ارسال نظر