.svg)
کشف پرنده باستانی در سنگ نگاره عهد ساسانی + تصاویر
در فرهنگ ایران باستان، پرندگان اغلب با مفاهیمی چون فرخندگی، پیامآوری، پرواز روح و پیوند میان جهان زمینی و آسمانی ارتباط داشتند.
به گزارش پارسینه و به نقل از ایندیپندنت فارسی، دشت مرودشت را میتوان یکی از شگفتانگیزترین پهنههای باستانی ایران دانست که لایههای گوناگونی از تاریخ باستان را در خود جای داده است. در کنار یادگارهای شناختهشدهای چون تخت جمشید، نقش رستم، پاسارگاد و نقش رجب، آثار کمتر دیدهشدهای نیز در این منطقه وجود دارد که گاه در چند خط بر صخرهای دورافتاده یا در نقشی بهاندازه چند سانتیمتر، بخشی از فرهنگ، آداب و رسوم و اندیشه مردمان باستان را روایت میکنند؛ سنگنگارههای ساسانی از جمله این یادگارها هستند.
برخی از این سنگنگارهها به شاهان و درباریان تعلق دارند و برخی دیگر را مردمانی عادی در دل کوهستانها و درهها به یادگار گذاشتهاند.
باستانشناسان تاکنون شمار قابلتوجهی از این سنگنگارهها را در محدوده مرودشت شناسایی کردهاند و جستوجو برای یافتن نمونههای دیگر همچنان ادامه دارد. در یکی از تازهترین یافتهها، نقشی بسیار کوچک از یک پرنده کنار سنگنوشتهای پهلوی، توجه پژوهشگران را به خود جلب کرده است.
ابوالحسن اتابکی، باستانشناس، پس از کشف این سنگنگاره، آن را «کوچکترین نقش پرنده شناختهشده از دوره ساسانی» توصیف کرد و گفت که این تصویر با ابعاد سه در دو سانتیمتر، بر یکی از صخرههای دشت مرودشت در استان فارس و با شیوهای موسوم به هنر سوزنی ایجاد شده است.
به گفته اتابکی، نقش پرنده کنار سنگنوشتهای پهلوی متعلق به اواخر دوره ساسانی قرار دارد و احتمالا با مفهوم آن کتیبه مرتبط است. بررسی اولیه اثر نشان میدهد که تصویر با شیارهایی باریک و کمعمق بر سطح سنگ حک شده و هنرمند با ابزاری نوکتیز و تنها از طریق ترسیم خطوط پیرامونی، پیکره کوچک پرنده را شکل داده است. از نگاه او، این نقش ظریف میتواند حامل «معانی عمیقی» باشد.
ارسال نظر