چگونه ملوان چینی ۱۳۳ روز در آب های اقیانوس اطلس سرگردان ماند+ عکس

امیر حسین قلندی

به گزارش پارسینه به نقل از history defined ، پون لیم برخلاف تمام پیش‌بینی‌ها، ۱۳۳ روز در دریا زنده ماند تا اینکه توسط ماهیگیران برزیلی نجات یافت. این مقاله نگاهی دقیق‌تر به زندگی و داستان شگفت‌انگیز زنده ماندن پون لیم خواهد داشت.

اوایل زندگی پون لیم

پون لیم در سال ۱۹۱۸ در چین متولد شد. او در یک روستای ماهیگیری بزرگ شد و در سنین پایین شنا را آموخت. وقتی تنها ده سال داشت، خانواده‌اش به مالزی نقل مکان کردند و او در آنجا به کار در صنعت ماهیگیری ادامه داد.

در سال ۱۹۴۲، در ۳۰ سالگی، پون لیم به نیروی دریایی تجاری چین فراخوانده شد تا به عنوان مهماندار در کشتی اس‌اس بنلوموند، یک کشتی بریتانیایی که تدارکات را از جنوب شرقی آسیا به استرالیا حمل می‌کرد، کار کند.

غرق شدن کشتی بنلوموند

کشتی اس‌اس بنلوموند عموماً کند بود، سلاح‌های کمی داشت و اکنون به تنهایی و دور از سایر کشتی‌های خودی در حال گشت‌زنی بود. در ۲۳ نوامبر ۱۹۴۲، کشتی بنلوموند توسط یک زیردریایی آلمانی مورد اصابت اژدر قرار گرفت. اکثر خدمه‌ی کشتی غافلگیر شده، جان باختند و کشتی نیز غرق شد. پون لیم تنها بازمانده از ۵۵ نفر بود. بخت و اقبال و سرنوشت نقشه‌های بسیار متفاوتی برای او داشتند.

پون لیم توانست در حین غرق شدن کشتی، جلیقه نجات خود را بگیرد و به داخل آب شیرجه بزند. او حدود دو ساعت شنا کرد تا اینکه از روی آب عبور کرد و سوار یک کلک چوبی ۸ در ۸ فوتی شد. 

در نهایت، این اساساً تنها خوش‌شانسی بود که او در ۱۳۳ روز بعدی در دریا داشت.

پون لیم چگونه زنده ماند؟

پون لیم ابتدا باید منابع و هر چیز دیگری را که در اختیار داشت، پس از آرام شدن، نفس عمیق کشیدن و فکر کردن در مورد موقعیتش، ارزیابی می‌کرد. 

قوطی‌های بیسکویت خشک، ۴۰ لیتر آب، یک کیسه قند، شکلات، دو قابلمه، یک مشعل برقی و چند منور، وسایل ضروری نجات قایق را تشکیل می‌دادند. او به همراه جلیقه نجاتی که می‌توانست قبل از پریدن از کشتی در حال غرق شدن بردارد، لباس‌هایی هم به تن داشت اما مهم نبود قایق نجات چه غذایی ارائه می‌داد، او نمی‌توانست تمام مسافت را با آذوقه‌اش طی کند. این به آن معنا بود که اگر می‌خواست زنده بماند، باید خلاق و نوآور می‌بود. 

او شروع به استفاده از تمام منابع قایق کرد، زیرا متوجه شد که نباید روی نجات یافتن حساب کند و باید غذا و آب آشامیدنی پیدا کند. ابتدا، پون لیم با استفاده از برزنت روی جلیقه نجاتش، آب باران را جمع و هدایت کرد. سپس، با استفاده از سیم اجاق برقی و میخ‌هایی که از چوب قایق بیرون آورده بود، قلاب‌های ماهیگیری کوچک و قلاب‌های ماهیگیری بزرگتری ساخت.

موانع فراوان در اقیانوس

مرد شجاع از ماهی‌های زیادی که در طول آن چهار ماه صید کرده بود، جان سالم به در برد. او حتی توانست تعدادی را برای روزهای بعد ذخیره کند. 

با این حال، یکی از موانع متعددی که او در طول آن ۱۳۳ روز در دریا با آن مواجه شد، زمانی بود که قایقش دچار طوفان شد و ذخایر ماهی و آب آشامیدنی‌اش را از بین برد. 

پون لیم در آستانه‌ غش کردن بود، بنابراین مجبور به نوشیدن خون پرندگان شد. با این حال، خوردن خون شروع به جذب کوسه‌ها به سمت کلک او کرد. پون لیم سرانجام تصمیم گرفت از گوشت پرندگان به عنوان طعمه استفاده کند تا کوسه‌های کوچک‌تر را به سمت خود بکشد و بتواند آنها را بگیرد، زیرا متوجه شد که این کوسه‌ها او را تنها نمی‌گذارند. 

وقتی بالاخره کوسه‌ای طعمه را گاز گرفت، او حیوان را به داخل کلک کشید. لیم پس از اینکه دستانش را برای محافظت و گرفتن طعمه با پارچه‌ی برزنتی پوشاند، با یک پارچ آب نیمه‌پر کوسه را تا سر حد مرگ زد. او با کوسه‌ها جنگید و از باله‌های آنها، که یک غذای لذیذ چینی بود، لذت برد.

نجات یافتن پون لیم

در سال ۱۹۴۳، پون لیم در حالی که به خشکی نزدیک می‌شد، سرانجام نجات یافت. او پیش از این گفته بود که می‌دانست خشکی نزدیک است زیرا رنگ آب به شدت تغییر کرده بود.سه ماهیگیر سرانجام قایق او را پیدا کردند و او را نجات دادند. او در طول جستجو تقریباً ۲۰ پوند وزن کم کرده بود. با این حال، این واقعیت که این مرد به خشکی رسید و به تنهایی قدم به ساحل گذاشت، نشانه‌ای از قدرت و صلابت اوست. او سپس ماه بعد را در بیمارستانی در برزیل گذراند و سپس به بریتانیا بازگردانده شد. سرانجام، او به ایالات متحده آمد و تا زمان مرگش در ۷۲ سالگی در بروکلین زندگی کرد.