کاهش سرعت پیری با روزهداری؟ بررسی علمی یک باور
روزهداری بر هورمونهای مرتبط با پیری تاثیر میگذارد. سطح انسولین در طول روزهداری کاهش مییابد و به محافظت بدن در برابر دیابت، افزایش وزن و بسیاری از بیماریهای مرتبط با سن، کمک میکند.
به گزارش پارسینه، به نقل از فرارو روزهداری ماه رمضان که بهطور سنتی تمرین معنوی محسوب میشود، نزد پزشکان با فواید بالقوهاش برای سلامتی و طول عمر شناخته شده است.
استراحت طولانی روزانه بدن بدون غذا به آن اجازه میدهد تا از هضم مداوم غذا فاصله گرفته و به حالت متمرکز بر ترمیم روی آورد که بهطور فزایندهای با پیری سالمتر مرتبط است.
محققان اظهار کردند: وقتی روزه میگیریم، بدن فرصتی برای توقف روند هضم مداوم و افزایش مکرر قند خون پیدا میکند. پس از چند ساعت غذا نخوردن، بدن به جای استفاده از قند بهعنوان سوخت اصلی به استفاده از چربی ذخیره شده روی میآورد و این تغییر، مهم است زیرا فرآیندهای ترمیم را در داخل بدن فعال میکند.
آنان این فرآیند را نوعی پاکسازی سلولی توصیف میکنند که در آن سلولهای قدیمی یا آسیبدیده پاکسازی میشوند، التهاب تسکین مییابد و بدن به جای رشد مداوم، ترمیم را در اولویت قرار میدهد که با کندتر شدن پیری بیولوژیکی در طول زمان مرتبط است.
روزهداری در ماه رمضان شباهت زیادی به چیزی دارد که پزشکان آن را غذا خوردن با محدودیت زمانی مینامند، جایی که غذا در بازه زمانی مشخص روزانه مصرف میشود. محققان خاطرنشان کردند که این الگو، کنترل قند خون را بهبود میبخشد و التهاب را بدون محدودیت شدید کالری کاهش میدهد.
روزه گرفتن مفیدتر از کم خوردن است؟
هرچند خوردن کالری کمتر میتواند سلامت را بهبود بخشد، اما روزه گرفتن تاثیر متفاوتی بر بدن دارد. حتی روزههای کوتاهمدت روزانه مکانیسمهای ترمیمی را فعال میکنند که وقتی افراد در طول روز مقادیر کمی غذا میخورند، بهطور کامل فعال نمیشوند.
هورمونها، التهاب و سلامت متابولیک
روزهداری همچنین بر هورمونهای مرتبط با پیری تاثیر میگذارد. سطح انسولین در طول روزهداری کاهش مییابد و به محافظت بدن در برابر دیابت، افزایش وزن و بسیاری از بیماریهای مرتبط با سن، کمک میکند. در این زمان سطح هورمون رشد افزایش مییابد و از قدرت عضلات و ترمیم بافت پشتیبانی میکند.
التهاب مزمن، یکی از بزرگترین عوامل پیری و بیماریهای طولانیمدت، نیز به نظر میرسد در طول روزهداری کاهش مییابد.
کارشناسان اظهار کردند که روزهداری به بدن استراحتی از تحریک مداوم میدهد. سطح انسولین کاهش مییابد، مسیرهای التهابی آرام میشوند و بدن به حالت متعادلتری میرسد. بسیاری از افراد در طول ماه رمضان متوجه علائم آن ازجمله هضم سبکتر، نفخ کمتر و تفکر واضحتر میشوند که نشان میدهد بار التهابی بدن در حال کاهش است.
هرچند روزهداری ممکن است با کاهش التهاب و بهبود حساسیت به انسولین بهطور غیرمستقیم از سلامت پوست حمایت کند، اما جایگزینی برای تغذیه، آبرسانی یا مراقبت از پوست نیست و باید افراد به این نکته توجه داشته باشند.
همه به یک اندازه از روزهداری سود نمیبرند
محققان گفتند که فواید روزهداری برای همه یکسان نیست. سن، جنسیت، سطح استرس و شرایط سلامتی موجود، همگی بر نحوه واکنش فرد تاثیر میگذارند. افراد جوانتر و از نظر متابولیکی سالم، اغلب روزهداری را راحتتر تحمل میکنند اما با افزایش سن به ویژه برای زنان، تعادل هورمونی، توده عضلانی و تغذیه اهمیت بیشتری پیدا میکنند.
نتایج این تحقیق نشان داد که در بهترین حالت، روزهداری آگاهی را آموزش میدهد. افراد را تشویق میکند که سرعت خود را کم کنند، با هدف غذا بخورند و دوباره با ریتمهای طبیعی بدن ارتباط برقرار کنند. وقتی با این رویکرد به آن نگاه شود، به یک هدف بلندمدت و نه راهحل موقت تبدیل میشود.
ارسال نظر