بحران استخدام و کاریابی در عصر تکنولوژی و هوش مصنوعی

به گزارش پارسینه و به نقل از اقتصادنیوز، درحالی که هوش مصنوعی فرآیند جست‌وجوی شغل را ساده‌تر از گذشته کرده است، اما در عین حال رقابت برای استخدام را به سطحی بی‌سابقه رسانده است.

 حالا هم کارجویان و هم کارفرمایان برای پیشی گرفتن از یکدیگر به ابزارهای هوش مصنوعی متکی هستند؛ روندی که بازار کار را پیچیده‌تر و غیرشفاف‌تر می‌کند.

آنی لاوری در آتلانتیک نوشت: یکی از دوستانم که چند سال پیش در یک شرکت فناوری مسئول ارزیابی متقاضیان استخدام بود، به به من گفت که در گذشته کارجویان، با تمرین سوالات، خود را برای مصاحبه‌های شغلی آماده می‌کردند. این درحالی است که امروزه بسیاری از آن‌ها از هوش مصنوعی برای نوشتن رزومه، آماده شدن برای مصاحبه و حتی پاسخ دادن به سوالات استفاده می‌کنند.

به گفته او، تشخیص افرادی که واقعا توانمند هستند، از کسانی که صرفا از ابزارهای هوش مصنوعی کمک می‌گیرند، روزبه‌روز برای کارشناسان منابع انسانی سخت‌تر می‌شود.

بحران استخدام جدی است

اگرچه این مشکل در حوزه فناوری پررنگ‌تر است، اما کلیت بازار کار تحت تأثیر هوش مصنوعی قرار گرفته است. کارجویان اکنون می‌توانند برای صدها موقعیت شغلی درخواست ارسال کنند، اما اغلب پاسخی دریافت نمی‌کنند. در مقابل، شرکت‌ها با انبوهی از رزومه‌ها روبه‌رو هستند، درحالی توان بررسی دقیق همه آن‌ها را ندارند. 

خبری از عدالت نیست!

زمانی تصور می‌شد که فناوری، فرآیند استخدام را عادلانه‌تر خواهد کرد و وابستگی به روابط شخصی و شبکه‌های دانشگاهی را کاهش خواهد داد. اما در عمل، رقابتی میان هوش مصنوعی کارجویان و هوش مصنوعی کارفرمایان شکل گرفته است؛ متقاضیان از هوش مصنوعی برای بهتر نشان دادن خود استفاده می‌کنند، و شرکت‌ها نیز از همین ابزار برای غربالگری و شناسایی آن‌ها بهره می‌برند.

فروپاشی سیگنال‌ها در بازار کار

ابزارهایی مانند چت‌جی‌پی‌تی باعث شده‌ تا این روزها رزومه‌ها و نامه‌های درخواست شغلی، حرفه‌ای‌تر از گذشته به نظر برسند. این درحالی است که تفاوت میان رزومه‌ها به شدت کاهش یافته است.

 بسیاری از رزومه‌ها از واژگان، ساختار و کلیدواژه‌های مشابه استفاده می‌کنند و همین موضوع تشخیص توانایی واقعی افراد را برای مدیران استخدام دشوار کرده است. در سیلیکون‌ولی این وضعیت را فروپاشی سیگنال می‌نامند.

ارسال صدها درخواست شغلی و دریغ از یک بازخورد!

از آنجا که تهیه رزومه و درخواست شغلی آسان‌تر شده است، کارجویان برای تعداد زیادی از موقعیت‌های شغلی اقدام می‌کنند؛ حتی برای مشاغلی که تناسب چندانی با مهارت‌هایشان ندارد. البته آن‌ها در بسیاری از موارد هیچ پاسخی دریافت نمی‌کنند. این روند باعث می‌شود تا افراد بدون اطلاع از مهارت‌هایی که برای کسب یک موقعیت شغلی نیاز است، رد شوند.

شرکت‌ها پناه به الگوریتم‌ها آوردند

برای مدیریت حجم بالای درخواست‌ها، شرکت‌ها نیز به استفاده از هوش مصنوعی روی آورده‌اند. بسیاری از سازمان‌ها از این الگوریتم‌ها برای بررسی رزومه‌ها، ارتباط با متقاضیان و حتی انجام بخشی از مصاحبه‌های شغلی استفاده می‌کنند.

خطر تبعیض در الگوریتم‌ها

برخی پژوهش‌ها نشان می‌دهند که در مواردی الگوریتم‌های استخدامی هوش مصنوعی، به ضرر برخی گروه‌ها، از جمله متقاضیان سیاه‌پوست و آسیایی عمل می‌کنند. مشکل اصلی این است که نحوه تصمیم‌گیری این سیستم‌ها شفاف نیست و مشخص نیست دقیقا بر چه اساسی افراد رد یا تأیید می‌شوند.

وقتی آزمون گیرنده و آزمون دهنده یک نفر هستند!

در بسیاری از آزمون‌های استخدامی، هوش مصنوعی در طراحی و نظارت سوالات نقش دارد. این درحالی است که متقاضیان نیز از همین فناوری برای پاسخ دادن استفاده می‌کنند.

 این مسئله ارزیابی واقعی مهارت‌ها را دشوارتر کرده و نگرانی‌ها درباره تقلب را افزایش داده است.

بازگشت بازار کار به روش‌های سنتی استخدام؟

برخلاف انتظار، هوش مصنوعی فرآیند استخدام را سریع‌تر و ساده‌تر نکرده است. به همین دلیل شرکت‌هایی مانند گوگل و سیسکو دوباره به مصاحبه‌های حضوری، بررسی دقیق سوابق و دوره‌های آزمایشی طولانی‌تر روی آورده‌اند. برخی کارفرمایان نیز بار دیگر به معرفی افراد، شبکه‌های دانشگاهی و شرکت‌های جذب نیرو اهمیت بیشتری می‌دهند.

ورود به بازار کار روز‌ به روز دشوارتر می‌شود

کارشناسان هشدار می‌دهند که این روند می‌تواند بازار کار را کندتر و بسته‌تر کرده و فرصت حضور استعدادهای متفاوت را کاهش دهد. در چنین شرایطی، بسیاری معتقدند که واقعی بودن، نشان دادن توانایی‌های شخصی و برقراری ارتباط مستقیم با کارفرمایان می‌تواند همچنان یکی از معدود راه‌های متمایز شدن در میان کارجویان، در عصر هوش مصنوعی باشد.