آقای مدیری، همین امروز پخش سریالت رو متوقف کن!
بدترین فیلمها و سریالها آنهایی هستند که تلویزیون روشن باشد، غذایت را بخوری، با تلفنت مشغول شوی، تا دم در بروی و برگردی، چهار تا خمیازه بکشی و یک چرت نصفه نیمه بزنی و نگران از دست دادن هیچ دیالوگ، صحنه یا اتفاقی نباشی
به گزارش پارسینه به نقل از سلام سینما نوشت: بدترین فیلمها و سریالها آنهایی هستند که تلویزیون روشن باشد، غذایت را بخوری، با تلفنت مشغول شوی، تا دم در بروی و برگردی، چهار تا خمیازه بکشی و یک چرت نصفه نیمه بزنی و نگران از دست دادن هیچ دیالوگ، صحنه یا اتفاقی نباشی چون بعد از دیدن یک یا دو (یا تا به اینجای کار پنج) قسمت تقریبا مطمئن شدهای که چیزی برای از دست دادن در این فیلم یا سریال وجود ندارد. نه لحظهای که مبادا از خندیدن به آن عقب بمانی، نه موقعیتی که جذابیت بصری داشته باشد، نه موضوعی که به روز باشد و درگیرت کند یا هر قلاب دیگری که لازم است تا روی مبل بنشینی و تا آمدن آگهیهای بین برنامه از جایت تکان نخوری.
«شیش ماهه» خوشبختانه متاسفانه از این جنس سریالهاست. سریالهای خنثی و حتی ناامیدکننده که سر سوزن امیدی برای آشتی مخاطب با تلویزیون را در همان سکانسهای اول، قسمت اول کور میکند.
تلویزیون رسانهای است که برخلاف تمام هزینهها و ادعاها سالهاست رقیب ضعیف و ناتوان فضاهای مجازی، فیلمهای قدر و حتی شبکه نمایش خانگی است. به نظر میرسد «شیش ماهه» آخرین تلاش این رسانه است برای وسوسه کردن بیننده. برای بازی نوستالژی بازی با مهران مدیری و طنزش. اما؛ چه ترسناک که در «شیش ماهه» نه مهران مدیری آن کارگردان باهوش و خلاق سالهای دور است و نه متن توانسته کمکی به تن بیجان تلویزیون بکند. از همین جاست که میشود بار دیگر ادعا کرد مهمترین عنصر ساخت یک اثر، فیلمنامه است و هرگز نمیشود از فیلمنامهی بد به نتیجهی خوب رسید. نویسندگان جدید که سابقهی همکاری با مدیری ندارند (یا اگر دارند جایی نوشته نشده) تمام تلاششان را کردهاند که نسخه کپی متکی بر کارهای قبلی بنویسند اما حاصل کار آن چیزی نشده که تیمهای قبلی بسیار حرفهای از پسش برمیآمدند.
ارسال نظر