جشن استقلال و سایه‌های حاشیه؛ علی جباری چه می‌بیند که نمی‌آید؟

به گزارش پارسینه به نقل از خبرورزشی، هشتاد و یکمین سالگرد تولد باشگاه استقلال در شرایطی برگزار شد که میان اصغر شرفی و فرزند یکی از پیشکسوتان استقلال جر و بحثی به وجود آمد. پیرامون همین ماجرا با شرفی گفتگویی انجام دادیم که در ادامه می خوانید:

خیلی از حضور در جمع استقلالی‌ها کیف کردم

مدیران باشگاه استقلال چند روز قبل به من زنگ زدند و برای حضور در جشن سالگرد باشگاه دعوتم کردند. موسسه محک نزدیک منزلم است اما با این وجود آنها برایم یک ماشین فرستادند که حرکت قشنگی بود. واقعا از حضور در جمع استقلالی‌ها کیف کردم. بسیاری از عزیزان و اهالی فوتبال را بعد از مدت‌ها دیدم. رضا نعلچگر، پرویز مظلومی و... همسر مرحوم منصور پورحیدری را هم دیدم. ما در دهه ۶۰ هنگامی که من و منصور هر دو مشغول مربیگری در دبی بودیم، رفت و آمد خانوادگی داشتیم.

اتفاق دیگری که دیدنش برایم ارزشمند بود، فعالیت جدی باشگاه استقلال در عرصه ورزش بانوان بود. دختران عزیزم در تیم‌های مختلف باشگاه استقلال همگی آنجا بودند.

یک آقا پسر می‌خواست جشن استقلال را خراب کند!

خبری که شما در مورد درگیری درون جشن باشگاه استقلال منتشر کردید، صحت دارد. البته در واقع یک جر و بحث بود و به خاطر بی‌ادبی یک آقا پسر رخ داد. ایشان که فرزند آقای حسین قاضی شعار گلر اسبق استقلال بود، در ابتدای مراسم آمد و با من احوالپرسی کرد اما نمی‌دانم چرا دقایقی بعد رفتاری انجام داد که اصلاً در سطح پرستیژ استقلال و آن مراسم نبود؟ این آقا آمد و به من گفت در جشن باشگاه استقلال چه کار داری؟ مگر شما بازیکن پاس نبوده‌ای؟

می‌توانستم همانجا داد و فریاد راه بیندازم و طوری که لازم است جوابش را بدهم اما پیش خودم گفتم وقتی استقلال اینهمه هزینه کرده و چنین احترامی برایم قائل شده، اصلاً قشنگ نیست که مراسمشان را بهم بزنم. خیلی محترمانه بهش گفتم: آقا پسر! من اوایل دهه ۴۰ شمسی وقتی یک جوان ۱۸ ساله بودم، برای تاج بازی کردم و جانشین بازیکن بزرگی به نام بیوک جدیکار شدم. ابتدای دهه ۶۰ هم سرمربی همین تیم استقلال بودم. من وقتی بازیکن تاج بودم که تو اصلاً به دنیا نیامده بودی. رفتارت باید مودبانه باشد.

این تنها اتفاق تلخی بود که در آن جشن دیدم. البته پدرش سریع آمد و من را بغل کرد تا ماجرا جمع شود.

شاید علی جباری به همین خاطر نمی‌آید

در مراسم استقلال غیبت افراد بزرگی توجهم را جلب کرد. علی جباری را ندیدم و همینطور حسن روشن و نصرالله عبداللهی را. شاید آقای جباری قبلاً رفتارهای مشابهی نظیر آنچه که با من انجام شد را به چشم دیده و به همین خاطر در مراسم استقلالی‌ها حاضر نمی‌شود! البته بی‌ادبی آن پسر را از چشم باشگاه استقلال نمی‌بینم چون واقعاً زحمت کشیدند و شنیدم که هزینه درمان تعدادی کودک مبتلا به سرطان را هم بر عهده گرفتند که خیلی قشنگ بود.