دسته گل برای خواستگاری، چه دسته گلی برای خواستگاری مناسب است؟

برای همین انتخاب دسته گل برای خواستگاری با انتخاب گل برای تولد یا سالگرد فرق دارد. این گل هدیه‌ی دو نفر به هم نیست؛ پیامی است از یک خانواده به خانواده‌ی دیگر. معیار انتخابش هم فرق دارد: نه بزرگ‌ترین دسته‌ی ویترین، که گلی که در پذیرایی خانواده‌ای که هنوز خوب نمی‌شناسید، درست دیده شود.

دسته گل خواستگاری قرار است چه چیزی را نشان دهد

احترام، سلیقه و جدیت. هیچ‌کدام از این سه به اندازه‌ی گل وابسته نیست. دسته گل خیلی بزرگ در جلسه‌ی اول ممکن است بیشتر نمایشی به نظر برسد تا محترمانه، و دسته گلی که با دقت انتخاب شده، حتی اگر جمع‌وجور باشد، همان پیامی را می‌رساند که باید.

در استودیو گل وشه هم گل خواستگاری با همین نگاه طراحی می‌شود. وشه آن را یک Gesture، یعنی حرکتی معنادار، می‌داند و انتخابش را بر پایه‌ی تعداد شاخه انجام نمی‌دهد؛ فرم، بافت، اندازه و نحوه‌ی چیدمان است که هویت نهایی هر طراحی را می‌سازد.

اگر پیش از هر چیز می‌خواهید ببینید یک گل برای خواستگاری در عمل چه فرم‌هایی دارد، دیدن چند نمونه‌ی واقعی کنار هم کمک می‌کند معیارهای خودتان را دقیق‌تر بشناسید.

چه رنگی برای دسته گل خواستگاری مناسب است

رنگ مهم‌ترین تصمیم است، چون از دور و پیش از هر جزئیات دیگری دیده می‌شود. برای جلسه‌ی خواستگاری، به‌خصوص جلسه‌ی اول، رنگ‌های روشن و ملایم انتخاب مطمئن‌تری هستند: سفید، کرم، صورتی کم‌رنگ، هلویی و یاسی روشن.

قرمز پررنگ در خیلی از خانواده‌ها برای این جلسه زود به نظر می‌رسد. پیامش صریح و عاشقانه است، در حالی که جلسه‌ی خواستگاری هنوز درباره‌ی آشنایی دو خانواده است. اگر می‌خواهید قرمز در ترکیب باشد، آن را به‌عنوان یک رنگ همراه در کنار سفید یا صورتی بیاورید، نه رنگ غالب.

ترکیب دو یا سه رنگ نزدیک به هم، مثلاً سفید و صورتی و کرم، معمولاً از ترکیب چند رنگ متضاد آرام‌تر و رسمی‌تر دیده می‌شود. اگر از سلیقه‌ی عروس یا خانواده‌اش چیزی می‌دانید، همان مهم‌تر از هر قاعده‌ای است.

چه گلی در دسته گل خواستگاری بهتر می‌نشیند

رز رایج‌ترین انتخاب است و دلیلش روشن است: فرم آشنا، رنگ‌های متنوع و ماندگاری خوب. دسته گل رز برای خواستگاری، به‌خصوص در رنگ‌های روشن، تقریباً با هر سلیقه‌ای کنار می‌آید.

ارکیده ظرافت بیشتری دارد و ترکیب را از حالت معمول بیرون می‌آورد. لیسیانتوس با گلبرگ‌های نازک و رنگ‌های پاستلی، حسی نرم‌تر به دسته گل می‌دهد. در فصل خودش، لاله یا نرگس هم می‌تواند جزئی از ترکیب باشد؛ فقط نرگس بوی قوی دارد و در پذیرایی کوچک ممکن است زیاد باشد.

از یک گل هم بهتر است فاصله بگیرید یا دست‌کم با احتیاط استفاده کنید: لیلیوم. گرده‌ی لیلیوم روی لباس لک می‌اندازد و در لحظه‌ی دادن گل، دقیقاً همین اتفاق ممکن است روی لباس خانم خانه بیفتد. اگر لیلیوم در ترکیب است، از گل‌آرا بخواهید پرچم‌هایش را بگیرد.

گل‌های فصلی همیشه در دسترس نیستند. اگر گلی که در ذهن دارید در تاریخ مراسم پیدا نشود، وشه گلی را جایگزین می‌کند که از نظر رنگ و حال‌وهوا به آن نزدیک باشد. پس بهتر است پالت و حس موردنظر را توصیف کنید، نه فقط نام یک گل را.

 

دسته گل، باکس یا سبد گل برای خواستگاری

سه فرم رایج وجود دارد و هر کدام موقعیت خودش را دارد. یک دسته گل دست‌گرفته برای لحظه‌ی دادن ساخته شده؛ داماد یا مادرش آن را دم در تقدیم می‌کند و همین حرکت بخشی از مراسم است. اما خانواده‌ی عروس باید برایش گلدان پیدا کنند، آن هم وسط پذیرایی از مهمان‌ها.

باکس گل خواستگاری این مشکل را ندارد. ظرف و آبش همراهش است، روی میز یا کنسول می‌نشیند و فرمش تا آخر جلسه و حتی چند روز بعد حفظ می‌شود. برای همین انتخاب بسیاری از خانواده‌هاست.

سبد گل رسمی‌ترین فرم است. از چند زاویه دیده می‌شود و می‌تواند روی زمین یا کنار میز بایستد. برای جلسه‌های رسمی‌تر با حضور بزرگ‌ترهای دو خانواده مناسب است، ولی در آپارتمان کوچک ممکن است بیش از حد جا بگیرد. جام گل، یعنی چیدمان در ظرفی پایه‌دار و جام‌مانند، حالتی میان باکس و سبد دارد و روی میز ارتفاع بیشتری می‌گیرد.

اندازه‌ی دسته گل خواستگاری را چه چیزی تعیین می‌کند

سه چیز: رسمی بودن جلسه، اندازه‌ی خانه‌ی میزبان و کسی که گل را حمل می‌کند.

جلسه‌ی اول معمولاً ساده‌تر و خودمانی‌تر است و دسته گل متوسط یا کوچک برایش کافی است. جلسه‌های بعدی، که بزرگ‌ترها حضور پررنگ‌تری دارند، جای فرم‌های رسمی‌تر و بزرگ‌تر را باز می‌کنند. اگر خانه‌ی خانواده‌ی عروس آپارتمانی کوچک است، یک ترکیب بزرگ، به‌جای احترام، دردسر جا پیدا کردن می‌سازد.

حمل را هم دست‌کم نگیرید. گل باید از ماشین تا آسانسور و از آسانسور تا در خانه سالم برسد. دسته گلی که با یک دست به‌راحتی نگه داشته می‌شود، در لحظه‌ی دادن هم طبیعی‌تر است.

 

دسته گل خواستگاری را چه کسی می‌دهد و کجا گذاشته می‌شود

رسم خانواده‌ها یکی نیست. در بسیاری از خانواده‌ها داماد گل را به مادر عروس می‌دهد، در بعضی دیگر مادر داماد. بهتر است از پیش در خانواده‌ی خودتان روشن کنید چه کسی گل را در دست می‌گیرد تا دم در کسی معطل نماند.

بعد از دادن گل، معمولاً خانواده‌ی عروس آن را جایی در پذیرایی می‌گذارند که دیده شود. اگر گل در باکس یا سبد است، این کار در یک لحظه انجام می‌شود. اگر دسته گل است، چند دقیقه طول می‌کشد. همین تفاوت کوچک برای میزبانی که در حال پذیرایی است اهمیت دارد.

دسته گل خواستگاری و شیرینی؛ هماهنگی بدون رقابت

گل و شیرینی معمولاً با هم برده می‌شوند و کنار هم دیده می‌شوند. لازم نیست هم‌رنگ باشند، ولی بهتر است با هم دعوا نکنند. جعبه‌ی شیرینی ساده کنار یک دسته گل آرام، از دو چیز پرزرق‌وبرق کنار هم بهتر دیده می‌شود.

در کالکشن خواستگاری وشه، کنار گل‌ها کیک هم دیده می‌شود. تمرکز همچنان روی گل است، ولی برای خانواده‌هایی که می‌خواهند گل و کیک از یک پالت بیایند، سفارش هر دو از یک جا هماهنگی را ساده‌تر می‌کند.

زمان سفارش دسته گل خواستگاری

جلسه‌ی خواستگاری معمولاً عصر یا شب است. سفارش را برای روز جلسه بدهید و طوری تحویل بگیرید که چند ساعت پیش از رفتن در دسترس باشد. اگر طراحی خاصی در ذهن دارید، چند روز زودتر با گل‌آرا هماهنگ کنید تا گل‌های موردنظر تأمین شوند. اگر تحویل در خانه‌ی خودتان است، گل را تا لحظه‌ی رفتن در جایی خنک، دور از نور مستقیم بگذارید. در ماشین هم آن را ایستاده نگه دارید، نه روی صندلی یا در صندوق عقب

از دسته گل خواستگاری تا دسته گل عروس

یک نکته که کمتر به آن فکر می‌شود: دسته گل خواستگاری اولین گلی است که در این مسیر میان دو خانواده رد و بدل می‌شود و آخرینش، دسته گل روز عروسی است. بعضی زوج‌ها بعدها از گل‌آرا می‌خواهند رنگ یا گلی از همان دسته‌ی اول را در دسته گل عروس هم تکرار کند. این تکرار لازم نیست دقیق باشد. یک رنگ مشترک یا یک گونه‌ی گل کافی است تا دو لحظه‌ای که ماه‌ها با هم فاصله دارند، به هم وصل شوند. برای همین اگر عکس دسته گل خواستگاری را نگه دارید، روزی به کارتان می‌آید.