پیام دلگرم کننده کریستیانو رونالدو برای زن پرافتخار المپیک پس از مصدومیت هولناک +عکس

ون ۴۱ ساله تنها ۱۳ ثانیه پس از شروع مسابقه زنان در اسکی سرعتی با یک دروازه برخورد کرد و بلافاصله با هلیکوپتر به بیمارستان منتقل شد. او پس از انجام چهار عمل جراحی پیچیده در ایتالیا و یک عمل دیگر در آمریکا، اکنون فاش کرده که اگر دکتر تام هکِت نبود، ممکن بود پایش را از دست بدهد.

ون در ویدیویی که روز دوشنبه در اینستاگرام منتشر کرد، جزئیات آسیب‌ها و نحوه نجات پای خود را توضیح داد: «من دچار شکستگی پیچیده استخوان ساق و سر فیبولا شدم و همه چیز خرد شده بود. دلیل پیچیدگی وضعیت من سندرم کمپارتمان بود؛ حالتی که در آن فشار خون بالا در یک قسمت از بدن باعث آسیب جدی به عضلات، اعصاب و تاندون‌ها می‌شود. دکتر تام هکِت با انجام عمل فاشیوتومی، پای من را نجات داد و مانع از قطع شدن آن شد. او دو طرف پایم را باز کرد تا جریان خون برقرار شود و همه چیز را نجات داد. من همیشه باور دارم که همه اتفاقات به دلیلی رخ می‌دهند. اگر رباط صلیبی‌ام پاره نمی‌شد، تام آنجا نبود و نمی‌توانست پایم را نجات دهد. من بسیار سپاسگزارم از او و جراحی شش ساعته‌ای که انجام داد و با موفقیت کامل پیش رفت. در بیمارستان کمی بیشتر از حد انتظار ماندم چون هموگلوبینم به دلیل از دست دادن خون بسیار پایین بود. درد شدید بود و نیاز به انتقال خون داشتم، که کمک بزرگی بود. حالا توانستم از بحران عبور کنم. در حال حاضر نیازمند استفاده از ویلچر هستم و هنوز محدودیت حرکتی دارم، زیرا مچ پای راستم نیز شکسته است. امیدوارم طی چند هفته بتوانم با عصا حرکت کنم، اما احتمالاً حداقل دو ماه با آن همراه خواهم بود. برنامه من تمرکز روی توان‌بخشی و پیشرفت مرحله‌به‌مرحله است.»

کریستیانو رونالدو نیز در واکنش به این خبر نوشت: «قهرمانان با لحظاتی که پیروز می‌شوند و لحظاتی که حاضر به تسلیم شدن نیستند تعریف می‌شوند. لیندسی ون، کوه‌هایی که فتح کردید هرگز بزرگ‌تر از قدرتی که در درون خود دارید نبودند. به مبارزه ادامه دهید. اسطوره‌ها همیشه برمی‌خیزند.»

ون پس از دو هفته طاقت‌فرسا، حالا به خانه بازگشته و تمرکز خود را روی توان‌بخشی قرار داده است: «هدف من این است که از ویلچر به عصا برسم. تقریباً یک سال طول می‌کشد تا استخوان‌ها کاملاً بهبود یابند و سپس تصمیم می‌گیرم که آیا فلزات باقی‌مانده را خارج کنم و دوباره جراحی رباط صلیبی را انجام دهم. مسیر طولانی است، اما به هدف خواهم رسید. حداقل حالا از بیمارستان خارج شده‌ام. از همه شما ممنونم.»