نگاهی به سرنوشت واقعی آخرین سامورایی

مسعود حاجی غلامی گرجی

به گزارش پارسینه به نقل از history defined ، ژول برونه یک افسر نظامی فرانسوی بود که در دوران اصلاحات میجی در ژاپن جنگید.

او مجذوب فرهنگ ژاپنی شد و در نهایت خودش هم یک جنگجوی سامورایی شد. این داستان فوق‌العاده‌ای از شجاعت و اراده است.بیایید درباره داستان واقعی ژول برونه - مردی که الهام‌بخش شخصیت ناتان آلگرن در فیلم بود، بیشتر بدانید.

جنگ بوشین

در قرن نوزدهم، ژاپن کشوری منزوی بود که به شیوه‌های سنتی خود پایبند بود. شوگون‌ها از ترس تأثیر جهان خارج بر جامعه ژاپن، هرگونه ارتباط با جهان خارج را ممنوع کرده بودند.

در سال ۱۸۵۳، متیو پری، فرمانده نیروی دریایی آمریکا، در سواحل توکیو پهلو گرفت و ناوگانی از کشتی‌های مدرن را به آنجا آورد و توکیو را مجبور به گشودن مرزهای خود کرد. ژاپن قراردادی با هیئت اعزامی آمریکایی پری منعقد کرد که به ایالات متحده امکان دسترسی به دو بندر آنها و تأسیس یک کنسول در شیمودا را می‌داد.

این رویداد ملت را شوکه کرد و جامعه را به دو نیمه تقسیم کرد. نیمی معتقد بودند که مدرنیزاسیون ضروری است، در حالی که نیمی دیگر معتقد بودند که ژاپن باید سنت‌های خود را حفظ کند. این اختلاف نظر اساساً مسیر تاریخ ژاپن را تغییر داد و جنگ بوشین ۱۸۶۸-۱۸۶۹ را آغاز کرد. این جنگ همچنین به عنوان انقلاب ژاپن شناخته می‌شود.

در یک طرف، امپراطور میجی را داشتید که توسط چهره‌های بانفوذ غربی که علاقه‌مند به احیای قدرت امپراطور بودند، حمایت می‌شد. در طرف مقابل، شوگون‌سالاری بود که از سال ۱۶۰۳ بر ژاپن حکومت می‌کردند.

ژول برونه، یک نظامی نشان‌دار

ژول برونه در بلفورت، در شرق فرانسه نزدیک مرز آلمان متولد شد. او راه پدرش را دنبال کرد و به یک نظامی تبدیل شد. ژول به عنوان مردی باهوش شناخته می‌شد و از مدرسه پلی‌تکنیک فارغ‌التحصیل شد و در رشته توپخانه تخصص گرفت.

پس از فارغ‌التحصیلی، در جریان تهاجم فرانسه به مکزیک جنگید که بالاترین نشان افتخار کشور را برای او به ارمغان آورد. به عنوان یک لژیون دونور، جای تعجب نبود که وقتی در سال ۱۸۶۸ با هیئت فرانسوی به ژاپن رسید، یوشینوبو توکوگاوا از برونت درخواست کرد که به صفوف آنها بپیوندد.

سامورایی‌ها داشتند کنترل خود را از دست می‌دادند

در سال ۱۸۶۸، سلطه شوگون‌ها بر قدرت رو به زوال بود. امپراطور قرن‌ها در مقامی تشریفاتی بود، در حالی که قدرت واقعی در دستان شوگون‌های توکوگاوا بود.

شوگون‌سالاری یک حکومت نظامی بود که قرن‌ها بر سر کار بود. شوگون‌سالاری قدرت سیاسی و کنترل کامل حکومت را در دست داشت. این سیستم تا زمان لشکرکشی سرنوشت‌ساز متیو پری برای ژاپن به خوبی کار می‌کرد.

ورود بیگانگان باعث ایجاد تغییر در جامعه ژاپن شد که منجر به بی‌قراری بسیاری از سامورایی‌ها شد. آنها جنگجویان نخبه کشور بودند و یک قانون سختگیرانه و شرافتمندانه به نام بوشیدو یا «راه جنگجو» داشتند.

سامورایی‌ها در حال از دست دادن قدرت خود بودند و این موضوع، آنها را بسیار خطرناک می‌کرد.

شوگون‌سالاری چاره‌ای جز پذیرش این مسیر پیش رو و دنبال کردن مدرنیته برای حفظ موقعیت خود نداشت. بنابراین، در ژانویه ۱۸۶۷، یوشینوبو از مربیان نظامی فرانسوی خواست تا ارتش را آموزش دهند. از آنجا که سامورایی‌ها روابط خوبی با ناپلئون سوم داشتند ، حاکم فرانسوی تیمی از متخصصان را اعزام کرد که برونه نیز در میان آنها بود.

ورود ژول برونه به ژاپن

برونه در سال ۱۸۶۷ به یوکوهامای ژاپن رسید. او یکی از هفت افسر نظامی فرانسوی بود که به عنوان مشاور به ارتش شوگون‌ها خدمت می‌کرد. وقتی برونت رسید، از اینکه ارتش سامورایی چقدر منسوخ شده بود، جا خورد. سلاح‌های آنها و سازماندهی شان قدیمی و ناقص بود.

آنها در استفاده از شمشیر و سایر سلاح‌های سرد مهارت داشتند، اما فاقد تجربه در کار با سلاح‌های گرم مدرن بودند. شوگون‌سالاری همچنین تعداد کمی سرباز آموزش‌دیده غربی داشت، اما آنها برای ایجاد تغییر کافی نبودند. بنابراین، برونه با استفاده از تجربه توپخانه خود، زرادخانه‌ای با یک کارخانه باروت و یک ریخته‌گری تأسیس کرد، به این امید که شانس خود را در برابر ارتش امپراطوری افزایش دهد.

برونه توانست اعتماد ارتش شوگون‌سالاری را جلب کند و به یکی از معتمدترین مشاوران آنها تبدیل شود. او به نوسازی سلاح‌ها و تاکتیک‌های آنها کمک کرد، اما این کافی نبود. او پس از آنکه هواداران امپراطور میجی در ۳ ژانویه ۱۸۶۸ کاخی در کیوتو را تصرف کردند، خود را در بحبوحه جنگ بوشین گرفتار یافت.

بعداً در همان ماه، او در نبرد توبا-فوشیمی حضور داشت، جایی که ۱۵۰۰۰ نفر از نیروهای شوگون در مقابل ۵۰۰۰ نفر از اعضای ارتش امپراطوری جنگیدند. با وجود تعداد زیادشان، شوگون‌ ها حریف تفنگ‌ها، هویتزرها و توپ‌های گاتلینگ نبودند.

این نبرد برای ارتش امپراطوری یک پیروزی بود. بسیاری از پیروان شکست‌خورده شوگون به امپراطور پیوستند. 

سرنوشت برونه

همزمان با تثبیت مجدد حکومت امپراطور، کشورهای خارجی مانند فرانسه ادعای بی‌طرفی خود را در این درگیری مطرح کردند.  مشخص نیست چه چیزی باعث شد برونه تصمیم به ماندن بگیرد. برونه برای اینکه شبیه یک فراری به نظر نرسد، نامه‌ای به ناپلئون سوم نوشت و در آن اظهار داشت که به دلیل اینکه آنها ۵۰ هزار نفر نیرو دارند و به فرانسه وفادار هستند، در کنار گروه شورشی می‌ماند .

پس از یک سری درگیری‌ها و تلاش‌های ناموفق برای کند کردن بازگشت قدرت امپراطوری، یوشینوبو تسلیم شد.در ادامه، برونه و شورشیان توکوگاوا در طول یک نبرد شش ماهه، شجاعانه علیه حکومت امپراوری جنگیدند، اما این کافی نبود.

اگرچه برونه طرف بازنده را انتخاب کرده بود، اما نمی‌توانست تسلیم شود، بنابراین با کشتی به سایگون رفت. پس از آن، به فرانسه بازگشت.

دولت ژاپن خواستار مجازات برونه شد ، اما فرانسه به دلیل محبوبیت او در فرانسه از این درخواست پیروی نکرد. در عوض، برونه سرانجام در ارتش فرانسه به کار خود بازگشت و بارها ارتقا یافت.

هیچ پاسخ مشخصی برای اینکه چرا برونه تصمیم به ماندن در ژاپن گرفت، وجود ندارد. برخی می‌گویند انگیزه او پول بوده، برخی دیگر ماجراجویی را عنوان می کنند. با این حال، این کهنه سرباز مدال‌دار احتمالاً تحت تأثیر فداکاری سامورایی‌ها برای آرمانشان قرار گرفته بود