گزارشی خواندنی از پهپادهای منهدم شده دشمن در آسمان ایران در جنگ تحمیلی سوم

یکی از پهپادهایی که در جنگ تحمیلی سوم توسط نیروی پدافند هوایی ساقط شد، پهپاد هرمس ۹۰۰ بود که ساخت شرکت صهیونیستی «البیت سیستمز» یکی از پیشرفته‌ترین پهپادهای تاکتیکی با مداومت پروازی حدود ۳۶ تا ۴۰ ساعت است. این پهپاد با طول ۸.۳ متر و فاصله بال ۱۵ متر، توان حمل بار تا ۳۵۰ کیلوگرم را دارد و می‌تواند تا ارتفاع حدود ۹۳۰۰ متر پرواز کند.

هرمس ۹۰۰ مجهز به سیستم‌های اویونیک پیشرفته، حسگرهای الکترواپتیکال و مادون قرمز، رادار دیافراگم مصنوعی (SAR) و نشانگر لیزری است که امکان انجام عملیات شناسایی، نظارت و هدف‌گیری دقیق را فراهم می‌کند. همچنین این پهپاد قابلیت ارسال اطلاعات به صورت بلادرنگ به ایستگاه‌های کنترل زمینی را دارد و می‌تواند در شرایط جوی نامساعد نیز به پرواز و مأموریت ادامه دهد.

هرمس ۹۰۰ به سیستم‌های پرواز و فرود خودکار مجهز است که حتی در صورت قطع ارتباط با ایستگاه کنترل زمینی، فرود ایمن را تضمین می‌کند. این پهپاد می‌تواند با سرعت کروز حدود ۱۰۳ کیلومتر بر ساعت و حداکثر سرعت ۲۲۰ کیلومتر بر ساعت پرواز کند.

از دیگر ویژگی‌های مهم آن، توانایی حمل تسلیحات سبک مانند موشک‌های هدایت‌شونده است که برد آنها تا ۱۰ کیلومتر است. فناوری‌های جنگ الکترونیک، رمزگذاری پیشرفته برای جلوگیری از هک و ارتباطات ماهواره‌ای از دیگر قابلیت‌های هرمس ۹۰۰ هستند که آن را به ابزاری کارآمد در عملیات‌های نظامی تبدیل کرده‌اند.

در یک جمله می‌توان گفت که هرمس ۹۰۰ یک پهپاد جاسوسی و شناسایی بسیار توانمند است که برای عملیات‌های بلندمدت و حساس طراحی شده است.

دیگر پهپادی که دشمن آمریکایی – صهیونیستی در جنگ تحمیلی سوم برعلیه کشورمان استفاده کردند پهپاد MQ-۹ بود که توسط نیروی پدافند در بعضی از مناطق کشورمان مورد هدف قرار گرفت.

پهپاد MQ-۹ ریپر در دسته پهپادهای با ارتفاع متوسط و استقامت طولانی است. این پهپاد دارای حداکثر ارتفاع پرواز ۱۵,۲۴۰ متراست. استقامت پروازی آن برای مدل استاندارد MQ-۹A تا ۳۰ ساعت است. پهپاد MQ-۹A دارای برد ۱,۸۵۰ کیلومتر است، سرعت کروز آن تقریباً ۳۷۰ کیلومتر در ساعت است، با حداکثر سرعت ۴۸۰ کیلومتر در ساعت. طول بال آن ۲۰.۱ متر و طول بدنه آن ۱۱ متر است. حداکثر وزن برخاست آن ۴,۷۶۳ کیلوگرم است. این پهپاد توسط یک موتور توربوپراپ‌هانی‌ول TPE۳۳۱-۱۰GD با ۹۰۰ اسب بخار قدرت تأمین می‌شود.

همچنین این پهپاد ظرفیت حمل بار قابل توجهی دارد، با ۳۸۶ کیلوگرم داخلی و ۱,۳۶۱ کیلوگرم خارجی در ۶ نقطه سخت بال. تسلیحات آن شامل ترکیبی از موشک‌های AGM-۱۱۴ هل‌فایر (تا چهار عدد)، بمب‌های هدایت لیزری GBU-۱۲ پیووی II، مهمات حمله مستقیم مشترک GBU-۳۸ (JDAMs)، GBU-۴۹ پیووی II پیشرفته، و مهمات حمله مستقیم مشترک لیزری GBU-۵۴ است.

از پهپاد ام‌کیو-۹ عمدتاً در ماموریت‌های جمع‌آوری اطلاعات، نظارت مداوم بر مناطق وسیع و اجرای حملات دقیق علیه اهداف متحرک به کار گرفته می‌شود. البته با وجود تبلیغات گسترده درباره توانمندی‌های راداری و عملیاتی، ام‌کیو-۹ در برابر شبکه‌های پدافند هوایی یکپارچه و سامانه‌های بومی محور ایران، خود را آسیب‌پذیر نشان داده و بارها مورد هدف قرار گرفته است.

دیگر پهپادی که دشمن آمریکایی – صهیونیستی در جنگ تحمیلی سوم برعلیه ایران استفاده کرد پهپادهای اوربیتر بود که توسط نیروی پدافند در بعضی از مناطق کشورمان مورد هدف قرار گرفت و ساقط شد.

پهپادهای «اوربیتر ۴ و ۵» پهپادهای تاکتیکی با برد متوسط و بلند با وزن برخاست حدود۵۵ کیلوگرم در نوع ۴ و ۷۵ کیلوگرم در نوع ۴ آن است، از دهانه بالی در حدود ۵.۴ متر و طولی نزدیک به ۱.۲ متر و در نوع پیشرفته‌تر آن دهانه بالی در حدود ۶.۴ متر و طولی بین ۲ تا ۲.۴ متر برخوردار است که برای مأموریت‌های شناسایی، جاسوسی و نظارت طراحی شده است. ماندگاری پروازی آن به ۲۵ ساعت می‌رسد. در هر دو نوع سقف پروازی این پهپاد حدود ۱۸ هزار پا بوده و با سرعتی حدود ۱۳۰ کیلومتر بر ساعت است. همچنین، قادر است محموله‌ای تا وزن ۱۲ کیلوگرم را حمل کند که در مدل پیشرفته‌تر آن یعنی ظرفیت حمل محموله آن به بیش از ۲۵ کیلوگرم افزایش یافته است.

این پهپادها قادراند در شرایط اخلال الکترونیکی یا حتی در محیط‌های فاقد سیگنال GPS نیز به‌طور کامل به مأموریت خود ادامه دهند. پهپادهای خانواده اوربیتر، به‌ویژه مدل‌های ۴ و ۵، نماینده نسل جدید جنگ شبکه‌محور هستند که سه وظیفه اصلی شناسایی، تحلیل و هدایت آتش را در یک پلتفرم ترکیب می‌کنند.

این سامانه‌ها با توان مأموریتی بالا، خودکارسازی پیشرفته و ارتباط مستمر با شبکه فرماندهی، امکان اجرای زنجیره نابودی سریع و دقیق را فراهم می‌آورند. همچنین یکی از ویژگی‌های برجسته این پهپاد، قابلیت پرتاب از ریل یا برخاست عمودی آن است که انعطاف‌پذیری بالایی در عملیات به آن می‌بخشد.

این پهپاد می‌تواند به مجموعه‌ای متنوع از سنسورها از جمله سامانه‌های اپتیکی و حرارتی (EO/IR) برای دید در روز و شب همراه با لیزر دیزایناتور، رادار دهانه ترکیبی (SAR)، رادار گشت دریایی (MPR)، سامانه شناسایی خودکار شناورها (AIS) و همچنین تجهیزات LIDAR و نقشه‌برداری مجهز شوند. در حوزه جنگ الکترونیک و اطلاعاتی نیز، «اوربیتر ۴»، توانمندی‌های قابل توجهی دارد و می‌تواند مأموریت‌های COMINT برای شنود ارتباطات، ELINT برای تحلیل امواج راداری و SIGINT برای جمع‌آوری سیگنال‌ها را انجام دهد.

دیگر پهپادی که دشمنان آمریکایی – صهیونیستی در جنگ تحمیلی سوم برعلیه ما استفاده کردند پهپاد لوکاس، پهپادی که آمریکا با مهندسی معکوس از روی شاهد۱۳۶ کپی کرد بود اما توسط نیروی پدافند در بعضی از مناطق کشورمان مورد هدف قرار گرفت.

پهپاد هرون یکی از پیشرفته‌ترین پهپادهای راهبردی جهان بود که توسط نیروی پدافند در بعضی از مناطق کشورمان مورد هدف قرار گرفت و صرفاً یک موفقیت تاکتیکی محسوب نمی‌شود، بلکه ضربه‌ای راهبردی به ساختار عملیاتی دشمن است. حذف این پهپاد به معنای از دست رفتن یکی از مهم‌ترین ابزارهای اشراف اطلاعاتی دشمن بود.

لوکاس (LUCAS) با شناسه تجاری اف ال ام ۱۳۶ (FLM ۱۳۶) محصول شرکت آمریکایی اسپکتر ورکس (SpektreWorks) است. اف ال ام ۱۳۶ لوکاس با هدف اجرای ماموریت‌های شناسایی، رهگیری و حمله دقیق به اهداف طراحی شده و در چارچوب نسل جدید سامانه‌های «قابل اتکا و مقیاس پذیر» بدون سرنشین توسعه یافته است.

پهپاد لوکاس دارای ۳ متر طول، ۰.۴۵ متر ارتفاع و ۲.۵ متر طول بال است. وزن خالی این پهپاد ۳۱.۷۵ کیلوگرم و حداکثر وزن برخاست آن ۸۱.۵ کیلوگرم است. این پهپاد حداکثر وزن محموله تا ۱۸ کیلوگرم را دارد و ظرفیت سوخت آن تا ۳۱.۷۵ کیلوگرم ذکر شده است.

نیروی محرکه FLM ۱۳۶، توسط یک موتور احتراق داخلی کاربراتوری (ICE) با حجم ۲۱۵ سی‌سی تأمین می‌شود. سرعت پرواز FLM ۱۳۶ حدود ۱۰۰ گره، سرعت کروز آن ۵۵ گره و مداومت پروازی آن نیز تقریباً شش ساعت است. سقف پروازی این پهپاد بالاتر از ۱۰۰۰۰ فوت و برد عملیاتی آن ۳۵۰ مایل دریایی گزارش شده است. ، قابلیت پرتاب بدون نیاز به باند و سامانه هدایت خودکار است.

دیگر پهپادی که دشمنان آمریکایی – صهیونیستی در جنگ تحمیلی سوم برعلیه بمباران کشورمان استفاده کردند پهپاد هرون یکی از پیشرفته‌ترین پهپادهای راهبردی جهان بود که توسط نیروی پدافند در بعضی از مناطق کشورمان مورد هدف قرار گرفت و صرفاً یک موفقیت تاکتیکی محسوب نمی‌شود، بلکه ضربه‌ای راهبردی به ساختار عملیاتی دشمن است. حذف این پهپاد به معنای از دست رفتن یکی از مهم‌ترین ابزارهای اشراف اطلاعاتی دشمن بود.

مشخصات فنی هرون TP ترکیبی از مداومت پروازی بالا، برد طولانی و توان حمل تجهیزات سنگین است. این پهپاد با طول ۱۴ متر و دهانه بال ۲۶ متر، وزنی در حدود ۵.۵ تا ۵.۷ تن در هنگام برخاست دارد. نیروی محرکه آن یک موتور موتور توربو پراپ پرت اندویتنی به قدرت ۱۲۰۰ اسب بخار (۹۰۰ کیلو وات) است که امکان دستیابی به سقف پرواز بیش از ۱۴ کیلومتر و سرعتی در حدود ۴۰۰ کیلومتر بر ساعت را فراهم می‌کند.

مداومت پروازی این پرنده بیش از ۳۰ ساعت است و با بهره‌گیری از لینک ماهواره‌ای، برد عملیاتی آن به هزاران کیلومتر می‌رسد. هرون TP قادر است بدون وقفه بیش از یک شبانه‌روز، یک منطقه را تحت پایش و نظارت مستمر قرار دهد.

فرجام سخن

با توجه به این که پهپادها در سال‌های اخیر به یکی از ابزارهای مهم جنگ ترکیبی در همه حوزه‌ها و به ویژه در حوزه دفاعی و تهاجمی تبدیل شده‌اند و نقش قابل‌توجهی در افزایش توان پایش، شناسایی و کاهش ریسک برای نیروهای انسانی داشته اند بنابراین باید در این حوزه توجه ویژه‌ای شود.

از طرف دیگر، دشمن آمریکایی در جنگ ۴۰ روزه با پهپادهای مدرن خود قصد نفوذ به آسمان کشور را داشت اما نیروهای جان برکف پدافند در سپاه و ارتش با چشمان باز گستاخی آنها را خنثی کردند و این اقدام بازدارنده حامل یک پیام مهم و راهبردی است: قدرت بازدارندگی امروز ایران ترکیبی از خودکفایی در صنایع دفاعی، توسعه برنامه‌های موشکی و پهپادی، دکترین دفاعی مبتنی بر ایجاد هزینه برای مهاجم، گسترش عمق استراتژیک از طریق تقویت پدافند است. این عوامل در کنار هم باعث شده‌اند تا ایران بتواند در برابر تهدیدات خارجی، سطح بالایی از بازدارندگی را ایجاد کند و از منافع ملی خود محافظت کند. اما نکته پایانی. اگر دوباره دشمن بخواهد به ایران حمله کند، متجاوزان هزینه‌ای که پرداخت خواهند کرد، بسیار فراتر از سود حاصل از حمله خواهد بود.» فقط یک بار برای خود مرور کنند تا پی ببرند، چه پهپادهایی توسط ایران در سومین جنگ تحمیلی در آسمان سرنگون شدند!