.svg)
یک بلاگر حزباللهی: آیا از هر دیواری باید بالا رفت؟
امید حسینی در وبلاگ « آهستان » نوشت:
بالا رفتن از دیوار سفارتخانههای خارجی یک رویه و قانون نیست، بلکه تابع شرایطی است. تسخیر لانه جاسوسی آمریکا در سال ۵۸ به شرایط زمانی همان دوره مربوط است. حمله مردم مصر هم به سفارتخانه رژیم صهیونیستی ناشی از خشم مردم انقلابی مصر است از تحمل سالها حقارت کشورشان در برابر اسرائیل.
طبق قوانین بینالملل حمله به سفارتخانه خارجی یعنی حمله به خاک کشور مورد نظر. اما این قانون را میشود گاهی نقض کرد! مخصوصا در دنیای فعلی که قوانین بینالمللی، ارادهی چند کشور استکباری است و بهانهای برای جنایت و تجاوز آنها علیه بشریت.
وقتی مردم کشوری احساس کنند که با همین قوانین به ظاهر دیپلماتیک، سالها به کشورشان خیانت شده طبعا گاهی آن را زیر پا میگذارند؛ ولی حتی برای نقض همین قوانین هم باید شرایط زمانی و مکانی مهیا باشد. نمیشود دقیقا با همان منطق ۳۰ سال پیش که از دیوار سفارت آمریکا بالا رفتیم، امروز هم از دیوار سفارت انگلیس بالا برویم.
به نظر من (که البته برای خودم مهم است) حمله به سفارت انگلیس در شرایط حاضر به صلاح ما نبود. من حقیقتا علت انتخاب زمان حاضر را برای این حرکت درک نمیکنم؟ چرا مثلا دو ماه پیش کسی به سمت سفارت نرفت؟ چرا درست زمانی که مجلس ایران رای به اخراج سفیر انگلستان داده، چنین اتفاقی میافتد؟!
این ماجرا تا حدود زیادی رای مجلس را در اخراج سفیر انگلیس و کاهش روابط با این کشور تحتالشعاع خود قرار میدهد. اخراج سفیر انگلیس به معنای واقعی کلمه تحقیر روباه پیر بود. بار تبلیغاتی و روانی این ماجرا به قدری زیاد و سنگین بود که انگلیس هنوز نتوانسته پاسخ مناسبی به آن بدهد. چون در این قضیه ابتکار عمل با ایران بود و هر پاسخی از طرف دولت انگلستان، نشانه ضعف و واکنش آنها تلقی میشد. ضمن اینکه این حرکت میتوانست بازتابهای خوبی در دنیا و مخصوصا در میان انقلابیون منطقه داشته باشد، اما با ماجرای ورود عدهای از دانشجویان به سفارت انگلستان، تحقیر انگلستان موقتا فراموش و بساط مظلومنمایی آنها فراهم میشود و توپ دوباره به زمین ما میافتد!
البته من با تجمع و اعتراض مقابل سفارت مخالف نیستم. اتفاقا در شرایط زمانی حاضر این اعتراضات بهترین حرکت مردمی و دانشجویی علیه انگلیس است که میتواند تاثیرات منطقهای هم داشته باشد.
با توجه به سوابق پر از جنایت انگلیس علیه کشورمان، مردم ایران با هر گرایش فکری و سیاسی و مذهبی، از انگلیس بیزارند و قطعا از تصمیم مجلس هم حمایت میکنند. چه خوب میشد بعد از رای مجلس به اخراج سفیر انگلیس از تهران، حرکتهای مردمی و دانشجویی در سطح کشور به راه میافتاد، اما اتفاقات دیروز اصل حرکت و تاثیرات آن را تا حدودی مخدوش میکند.
بالا رفتن از دیوار سفارتخانههای خارجی یک رویه و قانون نیست، بلکه تابع شرایطی است. تسخیر لانه جاسوسی آمریکا در سال ۵۸ به شرایط زمانی همان دوره مربوط است. حمله مردم مصر هم به سفارتخانه رژیم صهیونیستی ناشی از خشم مردم انقلابی مصر است از تحمل سالها حقارت کشورشان در برابر اسرائیل.
طبق قوانین بینالملل حمله به سفارتخانه خارجی یعنی حمله به خاک کشور مورد نظر. اما این قانون را میشود گاهی نقض کرد! مخصوصا در دنیای فعلی که قوانین بینالمللی، ارادهی چند کشور استکباری است و بهانهای برای جنایت و تجاوز آنها علیه بشریت.
وقتی مردم کشوری احساس کنند که با همین قوانین به ظاهر دیپلماتیک، سالها به کشورشان خیانت شده طبعا گاهی آن را زیر پا میگذارند؛ ولی حتی برای نقض همین قوانین هم باید شرایط زمانی و مکانی مهیا باشد. نمیشود دقیقا با همان منطق ۳۰ سال پیش که از دیوار سفارت آمریکا بالا رفتیم، امروز هم از دیوار سفارت انگلیس بالا برویم.
به نظر من (که البته برای خودم مهم است) حمله به سفارت انگلیس در شرایط حاضر به صلاح ما نبود. من حقیقتا علت انتخاب زمان حاضر را برای این حرکت درک نمیکنم؟ چرا مثلا دو ماه پیش کسی به سمت سفارت نرفت؟ چرا درست زمانی که مجلس ایران رای به اخراج سفیر انگلستان داده، چنین اتفاقی میافتد؟!
این ماجرا تا حدود زیادی رای مجلس را در اخراج سفیر انگلیس و کاهش روابط با این کشور تحتالشعاع خود قرار میدهد. اخراج سفیر انگلیس به معنای واقعی کلمه تحقیر روباه پیر بود. بار تبلیغاتی و روانی این ماجرا به قدری زیاد و سنگین بود که انگلیس هنوز نتوانسته پاسخ مناسبی به آن بدهد. چون در این قضیه ابتکار عمل با ایران بود و هر پاسخی از طرف دولت انگلستان، نشانه ضعف و واکنش آنها تلقی میشد. ضمن اینکه این حرکت میتوانست بازتابهای خوبی در دنیا و مخصوصا در میان انقلابیون منطقه داشته باشد، اما با ماجرای ورود عدهای از دانشجویان به سفارت انگلستان، تحقیر انگلستان موقتا فراموش و بساط مظلومنمایی آنها فراهم میشود و توپ دوباره به زمین ما میافتد!
البته من با تجمع و اعتراض مقابل سفارت مخالف نیستم. اتفاقا در شرایط زمانی حاضر این اعتراضات بهترین حرکت مردمی و دانشجویی علیه انگلیس است که میتواند تاثیرات منطقهای هم داشته باشد.
با توجه به سوابق پر از جنایت انگلیس علیه کشورمان، مردم ایران با هر گرایش فکری و سیاسی و مذهبی، از انگلیس بیزارند و قطعا از تصمیم مجلس هم حمایت میکنند. چه خوب میشد بعد از رای مجلس به اخراج سفیر انگلیس از تهران، حرکتهای مردمی و دانشجویی در سطح کشور به راه میافتاد، اما اتفاقات دیروز اصل حرکت و تاثیرات آن را تا حدودی مخدوش میکند.
کاملا موافقم با شعارهای اسلامی ما همخوانی نداشت