گوناگون

بدعت های دولت نهم و دهم در بودجه ریزی

پارسینه: متاسفانه در این سالها با بودجه سلیقه ای رفتار شد و دولت بیشتر در جهت توسعه عمرانی قدم برداشت تا پیشرفت؛ در حالیکه توسعه عمرانی پیشرفت نیست. دولت نهم و به دنبال آن دولت دهم همواره تلاش کرد تا پروژه های اقتصادی را جلو ببرد. هرچند انجام پروژه های عمرانی ضرورت دارد اما فقدان نگاه برنامه ای به بودجه موجب شد تا در نهایت اقدامات عمرانی دولت به بهبود شاخص های اقتصادی و رفع موانع پیشرفت منجر نشود.

عباسعلی نورا در سایت خبری حرا نوشت:

عمده مشکلات بودجه نویسی در کشور ما چه قبل از انقلاب و چه بعد از انقلاب بودجه نویسی سنتی بوده است. در خصوص انحرافات و بدعت های دولت احمدی نژاد از سال 84 تاکنون در حوزه بودجه ریزی می توان به موارد زیر اشاره کرد:


* نکته اول این است که بعد از انقلاب بودجه نویسی سنتی گستره بسیار بیشتری پیدا کرد و در دولت آقای احمدی نژاد این امر به اوج خود رسید.

* نکته بعد آنکه در دولت آقای احمدی نژاد، دخالت های سلیقه ای در بودجه ریزی سال به سال بیشتر شد و در نتیجه به قوانین بی توجهی بیشتری صورت گرفت.

* نکته سوم رعایت انضباط مالی در بودجه است. متاسفانه بی انضباطی بودجه ای در دولت آقای احمدی نژاد کاملا مشهود بود و این مسئله برای کشور در بخش های مختلف مشکل ایجاد کرد.

* نکته چهارم نبود استراتژی برای توسعه و پیشرفت است. دولت نهم و دهم یک استراتژی برای بودجه نویسی در راستای پیشرفت الگوی اسلامی در کشور نداشت. در حالیکه باید استراتژی بودجه نویسی از قبل مشخص شود و برای هدف برنامه ریزی شود و اعتبارات را در آن راستا به کار گرفت.

مورد دیگر تاخیر دولت در ارائه بودجه به مجلس بود که علی رغم آسیبهایی که این تخلف محرز به کشور وارد کرد، تیم اقتصادی احمدی نژاد هر سال رکورد تازه ای را در زمان ارائه بودجه به جا گذاشت و این مسئله به مرور زمان به رویه ای تبدیل شد که در یکی دو سال گذشته دیگر کسی در زمان مقرر منتظر ارائه بودجه به مجلس نبود.

متاسفانه در این سالها با بودجه سلیقه ای رفتار شد و دولت بیشتر در جهت توسعه عمرانی قدم برداشت تا پیشرفت؛ در حالیکه توسعه عمرانی پیشرفت نیست. دولت نهم و به دنبال آن دولت دهم همواره تلاش کرد تا پروژه های اقتصادی را جلو ببرد. هرچند انجام پروژه های عمرانی ضرورت دارد اما فقدان نگاه برنامه ای به بودجه موجب شد تا در نهایت اقدامات عمرانی دولت به بهبود شاخص های اقتصادی و رفع موانع پیشرفت منجر نشود.

نکته دیگر در خصوص شیوه بودجه ریزی دولت احمدی نژاد، بی توجهی به قطع درآمدهای نفتی با هزینه های جاری کشور و تامین هزینه های جاری از محل درآمدهای غیر نقتی بود. در برنامه پنجم توسعه تصمیم گرفته شد که وابستگی کشور به نفت کاهش پیدا کند اما با بودجه ریزی بدون توجه به برنامه، کشور عملا در جهت عکس آن حرکت کرد. یا اینکه بر اساس سیاست های کلان نظام قرار بر این شد که صندوق توسعه ملی را به صورت ارزی اداره کنیم در صورتیکه در نهایت به صورت ریالی اداره شد.

به طور کلی در دولت آقای احمدی نژاد انحراف از سیاست های کلان در کشور به یک معضل تبدیل شد. زمانیکه سیاست های کلان در کشوری درست اجرا نشود، نمی توان امیدوار بود که کشور به اهدافی که از پیش تعیین کرده دست پیدا کند.

همچنین در این دولت ما شاهد بی توجهی به افزایش نقدینگی در کشور بودیم و امروز هم شاهد تورم لجام گسیخته ای در کشور هستیم. دولت فعلی پس از اعمال و تشدید تحریم ها همواره درصدد این بوده است که عدم کارایی خود را به گردن تحریم بی اندازد، در صورتیکه تحریم ها ارتباطی به افزایش نقدینگی دارد.

افزایش نقدینگی از 60 هزار میلیارد تومان در ابتدای دولت آقای احمدی نژاد به 500 هزار میلیارد تومان رسیده غافل از اینکه حجم کالا و تولید به این اندازه افزایش پیدا نکرده و یک نا متوازنی در این خصوص اتفاق افتاده است. درحالیکه دولت بجای حل مشکل سعی می کند که این مشکل را پنهان و آن را به گردن تحریم ها بی اندازد.

منبع: حرا

ارسال نظر

نمای روز

داغ

صفحه خبر - وب گردی

آخرین اخبار