با دوری و دلتنگی در جنگ چه کنیم

این اصل را باید بپذیریم که اکنون دوری از خانواده و بستگان درجه یک یا درجه دو تقریباً برای همه به وجود آمده است. وقتی مشکلمان را در ذهن خود مرور و بازخوانی کنیم و توجه کنیم که اکنون تقریباً همهٔ مردم چنین شرایطی دارند، طبیعتاً درک و تحمل آن برایمان راحت‌تر می‌شود.

ضمن اینکه همدلی و تعامل با کسانی که شرایطشان شبیه ماست و از لحاظ مکانی و فاصله، از بستگانشان خیلی دورتر هستند، باعث می‌شود حال خودمان هم بهتر شود.

فرضی با این توضیح می‌گوید «وقتی بدانیم افراد زیادی هستند که اکنون در شرایط مشابه ما زندگی می‌کنند، اما حالشان از ما بهتر است، ما را قوی‌تر می‌کند. وقتی می‌بینیم آنها حتی زمانی که از خانواده‌هایشان دور هستند، تاب‌آوری فردی و اجتماعی بیشتری دارند، ارتباط و تعامل بیشتر با آنها، از نظر روحی و سلامت معنوی، حال ما را هم بهتر خواهد کرد.»

از تماس صوتی و تصویری غافل نشوید

راهکار دیگری که این کارشناس تربیتی پیشنهاد می‌کند حفظ ارتباط از راه دور با خانواده است؛ «اگر امکان دارد تماس‌های تصویری برقرار کنیم، تماس‌های تلفنی‌مان را بیشتر کنیم و به همدیگر روحیه بدهیم. اگر ممکن است ارتباط‌های فیزیکی و عاطفی خود را بیشتر کنیم؛ اما اگر چنین امکانی نیست، با هر اندازه‌ای که ممکن است تلاش کنیم این تعامل را به نزدیک‌ترین شکل برقرار کنیم.»

مثلاً اگر اکنون نمی‌توانیم با مادرمان یا خانواده‌مان ارتباط نزدیک‌تری داشته باشیم، سعی کنم ساعاتی از شبانه‌روز را مشخص کنم، مثلاً عصر یا انتهای شب، و در آن زمان با آنها تماس تلفنی داشته باشم.

مدیریت ارتباطات داشته باشید

مدیریت کردن ارتباط در شرایط فعلی مهم‌تر از همیشه است؛ «مثلاً این‌طور نباشد که امروز تماس تلفنی یا تصویری داشته باشیم، بعد تا چند روز آینده در سکوت خود فرو برویم و تماسی نگیریم. باید ارتباط را مدیریت کنیم و به صورت مستمر ادامه بدهیم. ضمناً بپذیریم که در شرایط جنگی، چنین وضعیتی تقریباً برای همه وجود دارد.»

بنابراین باید بیش از پیش تلاش کنیم تا هرچقدر می‌توانیم همبستگی عاطفی و عمومی خود را بیشتر کنیم و کمک کنیم حال خودمان بهتر شود.

به همدیگر استرس ندهید

مراقب باشید که به یکدیگر استرس منتقل نکنید. گاهی ممکن است هنگام صحبت با اقوام، دلتنگی آن‌قدر فشار بیاورد که دچار گریه‌های ممتد شویم. فرضی توصیه می‌کند «با خویشتنداری و خودتنظیمیِ رفتاری این وضعیت را مدیریت کنید. مثلاً اگر با مادرتان تلفنی صحبت می‌کنید و خواهرتان از نظر روحی از شما قوی‌تر است، در کنار خواهرتان باشید و همراه او با مادر و خانواده‌تان صحبت کنید؛ چون حالِ قدرتمندانهٔ او از نظر روحی روی شما هم تأثیر می‌گذارد.»

یعنی وقتی می‌بینیم خواهر، برادر، فرزند یا اقوام نزدیکمان از نظر روحی قوی‌تر هستند و در زمانی که با پدر و مادری که در شهری دورتر هستند صحبت می‌کنند، آرام‌تر و مقاوم‌تر برخورد می‌کنند، اگر کنار آنها باشیم حالمان بهتر می‌شود. در واقع تاب‌آوری بالای آنها و رفتارشان بر ما هم اثر می‌گذارد.

شاکر سلامتی عزیزانتان باشید

مرور این موضوع که اکنون بسیاری از افراد در کشور عزیز ما خانواده و اقوام درجه یک خود را از دست داده‌اند هم می‌تواند به ما کمک کند بیشتر خودمان را کنترل کنیم.فرضی می‌گوید «اگر پدر، مادر و اقوام ما فقط از ما دور هستند، باید شکرگزار باشیم که آنها را داریم؛ چون می‌توانیم بعد از پایان جنگ، در کنار آنها آرام بگیریم و آرامش خود را بازیابی کنیم. بنابراین شرایط ما بسیار بهتر از کسانی است که خانواده‌ها و عزیزانشان در جنگ به شهادت رسیده‌اند.»مرور این واقعیت‌ها گاهی می‌تواند کمک کند تا متوجه شویم که اکنون در موقعیت بهتری نسبت به کسانی هستیم که عزیزانشان را از دست داده‌اند؛ و همین توجه می‌تواند تا حدی به ما کمک کند که شرایط دلتنگی خود را بهتر مدیریت کنیم.