شاهکارهای عکاسی «کلوزآپ حیات وحش» سال ۲۰۲۵ که باید ببینید + عکس

پرش مرگبار. فینالیست، جانوران. قورباغه‌ی مردابی درست در لحظه‌ای به هوا می‌جهد که پرستوی معمولی برای نوشیدن از برکه‌ی باغی در پارک ملی کیشکونشگ، مجارستان، از کنار آن می‌گذرد. ماته: «فعالیت‌های انسانی شمار پرستوهای انباری را به‌شدت کاهش داده است. افزون بر ایجاد زیستگاه‌های عاری از مواد شیمیایی و غنی از بندپایان، نصب آشیانه‌های مصنوعی می‌تواند نقش مهمی در افزایش جمعیت داشته باشد. به لطف این آشیانه‌ها که بر تراس‌های مزرعه‌ام نصب شده‌اند، جمعیت در پنج سال از صفر به ۱۹ جفت رسیده که بیش از نیمی از آن‌ها دوبار زادآوری کرده‌اند. یک ماه را کنار یک برکه‌ی کوچک باغی صرف عکاسی از پرستوهایی کردم که بدون نشستن آب می‌نوشیدند و منقارشان سطح آب را می‌خراشید. در این مدت، یک‌بار قورباغه‌ی مردابی درست همان لحظه‌ای پرید که پرستو از کنار آن می‌گذشت.» 

جنگل فراکتالی. برنده‌ی کلی و مقام اول، زیر آب. نمای درون یک مرجان نرم گل‌کلمی در تنگه‌ی لمبه، اندونزی. گاجن: «این مرجان که به‌سبب ظاهر گل‌کلم‌مانندش نام‌گذاری شده، پلیپ‌های کوچکِ گرد و برآمده‌ی فراوانی دارد که بافتی پف‌دار به آن می‌بخشند.» 

سوسک خرطوم‌دار. فینالیست، پرتره‌ی بی‌مهرگان. سوسکی با سر جمع‌شده، در جنگل‌های بارانی آمازون، اقامتگاه اکولوژیک یارینا، اکوادور. آئور: «هنگام قدم‌زدن پشت کلبه‌ای کوچک در جنگل‌های بارانیِ یارینا، در جست‌وجوی سوژه بودم که این سوسک چشمگیر را دیدم. سرش چنان بی‌درز جمع شده و کاملاً با پولک‌های ریز پوشیده بود. برای پس‌زمینه، گلی کوچک از اطراف چیدم تا کمی رنگ به ترکیب‌بندی بیفزایم.» 

خب که چی؟ فینالیست، جانوران. کلاغ‌های کوهی آلپی در آلپ برن، سوئیس. آبن‌هاوس: «با وجود بادهای یخ‌زده و برفِ چرخان، کلاغ‌های کوهی آلپی در ارتفاع ۲٬۲۶۸ متریِ گذرگاه جِمی در آلپ سوئیس به دنبال غذا بودند. آن‌ها با سهولتی شگفت‌انگیز با عناصر طبیعی کنار می‌آمدند؛ بر فراز جریان‌های صعودی قوی سوار می‌شدند و میان پروازها به صخره‌های برف‌پوش بازمی‌گشتند. یکی از آن‌ها درست جلوی دوربینم فرود آمد؛ کنجکاو و بی‌اعتنا به سرما. برف، باد و دماهای زیر صفر عکاسی را دشوار کرده بود، اما درست همین شرایط به تصویر شدت بخشید: لحظه‌ای گذرا از نزدیکی انسان و پرنده در دل توفان زمستانی کوهستان.» 

هم‌رنگِ محیط. فینالیست، عنکبوتیان. عنکبوت شکارچیِ گلسنگی که به‌طور کامل با تنه‌ی پوشیده از خزه و گلسنگ در آگومبه‌ی هند یکی شده است. آنادانا: «در سفر به گهات غربی، یکی از غنی‌ترین کانون‌های تنوع زیستی هند، با گونه‌های ماکروی شگفت‌انگیز بی‌شماری روبه‌رو شدم. از میان آن‌ها این عنکبوت شکارچیِ گلسنگی بود که کاملاً با تنه‌ی پوشیده از خزه و گلسنگ درهم آمیخته بود. از لنز واید استفاده کردم تا استتار چشمگیرش را نشان دهم و با کندکردن شاتر، بوکه‌ی آبیِ نرمِ نوری را که از پوشش بالایی جنگل فیلتر می‌شد ثبت کردم.» 

کراکن. فینالیست، زیر آب. یک ماهی‌مرکب جوان از گونه‌ی شارپیر اِنُپه، عکاسی‌شده در اقیانوسِ آزاد نزدیک وِست پام بیچ، فلوریدا. جانسون: «این تصویر در یک غواصی شبانه در آب‌های تاریک ثبت شد؛ جایی که غواصان در جریان خلیج شناور می‌شوند تا مهاجرت شبانه‌ی جانداران پلانکتونی، لاروی و نوجوانِ دریایی را ببینند. دشوارترین بخش، حفظ موقعیتم در جریانِ شدید و ثابت نگه‌داشتن دوربین در تاریکی مطلق بود. بدن نیمه‌شفافِ ماهی‌مرکب با لکه‌های رنگین‌تاب می‌درخشید و همان‌قدر مکث کرد که بتوانم شات را بگیرم؛ رفتاری کمابیش عجیب، چون بیشترشان خیلی زود می‌گریزند.» 

درخشش زمردین. مقام سوم، جوانان. قورباغه‌ی درختیِ کوبایی در حیاط پشتیِ عکاس در فلوریدا. هاکینز-کیمل: «در گرمای روز، این قورباغه‌ی درختیِ کوبایی را دیدم که روی برگِ درخت موزِ حیاط پشتی پنهان شده بود. قورباغه بسیار آرام بود و اجازه داد چراغ‌قوه‌ای را زیر برگ ببرم تا این افکت ایجاد شود. لنز ۱۰۰ میلی‌متری‌ام سبب شد لازم نباشد خیلی نزدیک شوم و به قورباغه استرس وارد کنم.» 

شبح صخره. فینالیست، زیر آب. یک گابیِ شبح‌گون روی مرجان در مرسا علم، مصر. بیدی: «ماهی‌های کوچکِ صخره‌ای مانند این گابیِ شبح‌گون، کم‌جلوه هستند و اغلب نادیده گرفته می‌شوند، اما ۷۰ درصد از زیست‌توده‌ی ماهیان را تشکیل می‌دهند و برای زنجیره‌های غذایی صخره حیاتی هستند. این ماهیان «کریپتوبنتیک» با پنهان‌شدن در شکاف‌ها یا با استتار از شکارچیان می‌گریزند. با رشد تا حدود ۲ سانتی‌متر، گابی‌های شبح‌گون برای اختفا در میان مرجان‌ها کاملاً سازگار شده‌اند. »

بازی انگلی. فینالیست، حشرات. تخم‌های پروانه‌ی اسکیپرِ موزی که توسط زنبوری انگلی می‌شوند، بنگلورو، هند. آنادانا: «اوایل امسال در یک پیاده‌روی ماکرو، منظره‌ی آشنای تخم‌های اسکیپرِ موزی را دیدم که منظم روی برگ موز گذاشته شده بودند. اما وقتی از پشت لنز دقیق‌تر نگاه کردم، صحنه به شکل غیرمنتظره‌ای دراماتیک شد. زنبور انگلیِ ریزی مشغول کار بود و تخم‌های خودش را داخل تخم‌های پروانه می‌گذاشت. هر تخم پروانه تنها حدود ۱٫۸ میلی‌متر است و زنبور حتی از آن هم کوچک‌تر.» 

نگهبانان کندو. مقام اول، جوانان. آشیانه‌ی زنبورهای بی‌نیش در مِژَتُور، کرالا، هند. گیریش: «در تعطیلات تابستانی‌ام در کرالا با آشیانه‌ای از زنبورهای بی‌نیش (احتمالاً از خانواده‌ی تتراگونولا) برخورد کردم. من که شیفته‌ی شگفتی‌های کوچک طبیعت هستم، هر بار که به هند می‌آیم سعی می‌کنم جهان طبیعی را بیشتر کشف کنم. این زنبورهای کوچک اما شگفت‌انگیز، خانه‌شان را با موم، رزین و گل ساخته بودند و ورودیِ لوله‌ای‌شکلی پدید آورده بودند تا از کلنی محافظت کنند. زنبورهای نگهبانِ ورودی هوشیار می‌ماندند و امنیت کندو را در برابر تهدیدهای بالقوه تضمین می‌کردند.» 

خوشنویسیِ الفبای سنجاقک. مقام سوم، پروانه‌ها و سنجاقک‌ها. سن‌سنجاقکِ زیبای دموازل که از یک نی در حوالی گاچینا، روسیه، به پرواز درمی‌آید. ملگونوف: «دموازل‌های زیبا از سوژه‌های محبوب من هستند. در این مورد توانستم لحظه‌ی برخاستن یکی از آن‌ها را از یک نی خمیده، در برابر آسمانِ روشنِ منعکس‌شده در آب ثبت کنم. این زاویه به من اجازه داد تصویری مینیمال و گرافیکی بگیرم که بعدتر با تبدیل شدن به سیاه‌وسفید و افزایش کنتراست تقویتش کردم. ترکیب‌بندیِ نی‌ها شبیه حرف «A» بود؛ گویی سن‌سنجاقک با ضربه‌ای خوشنویسانه از پروازِ سبک خود آن را کشیده است.»

تار عنکبوت. مقام سوم، جانوران. سگ‌آبیِ اوراسیایی که به تار عنکبوتی در پارک ملی کیشکونشگ، مجارستان، نزدیک می‌شود. ماته: «سال‌ها پیش در آخرین لحظه مانع شدم که اداره‌ی آب، در امتداد دو کیلومتر از کانال، درختان را یک‌سره قطع کند. از آن زمان با هم همکاری کرده‌ایم: من هر درختِ مزاحمِ تردد آب را پایش میکنم و درباره‌اش اطلاع می‌دهم و آن‌ها از قطع بی‌مورد می‌پرهیزند و زیستگاهی شکوفا را حفظ می‌کنند. سگ‌های آبی در سال ۲۰۱۵، تقریباً دو قرن پس از نابودی‌شان در بیشتر اروپا، به این منطقه بازگشتند. به لطف تلاش‌های حفاظتی، شمارشان از اوایل دهه‌ی ۲۰۰۰ به‌سرعت افزایش یافته و آن‌ها را به یکی از اندک گونه‌هایی بدل کرده که با موفقیت گستره‌ی بومی خود را بازپس گرفته‌اند.» 

درون گله. مقام دوم، جانوران. گرگ‌های قطبی روی یخ‌های دریاییِ یک آبدره‌ی یخ‌زده در جزیره‌ی الِسمیر، کانادا. اشل: «در حالی که روی یخ‌های دریاییِ آبدره‌ای یخ‌زده دراز کشیده بودم، لحظه‌ای ناب از جادو را تجربه کردم؛ وقتی گله‌ای از گرگ‌های قطبی از سر کنجکاوی به سویم آمدند. آن‌قدر نزدیک شدند که نفس‌شان را حس می‌کردم، اما هیچ نشانی از پرخاش ندیدم، فقط شگفتی. این گرگ‌ها، برخلاف دیگران، هرگز شکار نشده یا از سوی انسان تهدید نشده‌اند. در طبیعت بکرِ شمالِ الِسمیر، دلیلی برای ترس از ما ندارند. سال‌ها رؤیای دیدن آن‌ها را داشتم.» 

پروانه‌های شکوفا. فینالیست، پروانه‌ها و سنجاقک‌ها. پروانه‌های آبیِ اِروس که کنار هم در شهرستان تیانجون، استان چینگهایِ چین، استراحت می‌کنند. ژائو: «صبحی تابستانی بود و قصد داشتم از حیات‌وحش دیگری عکاسی کنم که به‌طور اتفاقی این پروانه‌های آبیِ اِروس را دیدم. اول فکر کردم گل‌های آبی هستند، اما با نزدیک‌تر شدن فهمیدم گل نیستند، بلکه پروانه‌هایی در حال استراحت هستند. از زیبایی‌شان مبهوت شدم.» 

یورش حشرات در روزی آفتابی. فینالیست، حشرات. سوسک‌های سیب‌زمینیِ کلرادو که مزرعه‌ای را در آفسنه، بلژیک، ویران می‌کنند. وان الگم: «چند سالی است روی مجموعه‌ای درباره‌ی سوسک‌ها کار می‌کنم و می‌خواستم قدرت یورش آن‌ها و اثر ویرانگرش بر محصولات را نشان دهم. مزرعه‌ای در آفسنه پیدا کردم که بیشتر سیب‌زمینی‌ها برداشت شده بود، اما شمار زیادی سوسک بالغِ سیب‌زمینیِ کلرادو هنوز حضور داشتند و از بقایای اندک شاخ‌وبرگ و سیب‌زمینی‌های برداشت‌نشده تغذیه می‌کردند.» 

یخ‌زده. فینالیست، پرتره‌ی بی‌مهرگان. دم‌فنریِ کروی که روی لایه‌ای از یخِ یک برکه‌ی کوچک در زوریخ، سوئیس، منجمد شده است. باومگارتنر: «در ژانویه، وقتی دما بسیار پایین آمد، بسیاری از برکه‌ها در سوئیس یخ زدند. امیدوار بودم دم‌فنری‌ها را روی یخ پیدا کنم، چون همیشه در برابر آن بسیار چشمگیرند. این دم‌فنریِ کروی را دیدم که حرکت نمی‌کرد و چند عکس گرفتم، پیش از آن‌که متوجه شوم واقعاً یخ زده است. استک (ترکیب چند عکس با عمق میدان متفاوت برای ایجاد تصویر شارپ در تمام سوژه) را کامل کردم و سپس با ملایمت رویش نفس دمیدم تا آزاد شود. بعد از گرم شدن و تمیزکردن خود، از روی یخ دور شد.» 

میان جمع. فینالیست، جوانان. گروهی از فلامینگوها در کامارگ، فرانسه. گودن: «فصل جفت‌یابیِ فلامینگوها بود و آن‌ها مدام سرشان را پایین می‌آوردند و بالا می‌بردند. این عکس را در ذهن داشتم و می‌خواستم یک فلامینگو در مرکز، شارپ باشد و بقیه محو. بنابراین روی یک فلامینگوی خاص تمرکز کردم و با چشم دنبالش رفتم و فقط وقتی دکمه‌ی شاتر را فشار دادم که با چند سرِ دیگرِ فلامینگو احاطه شده بود.» 

پرواز میان کرک‌ها. فینالیست، حشرات. کفشدوزکی که از علف دم‌خرگوشی در چمنی نزدیک والپیانا، گروسِتو، ایتالیا، دور می‌شود. سارتوری: «مدتی بود به‌دنبال چنین شاتی می‌گشتم و برای گرفتنش از قابلیتی در دوربینم به نام Pro Capture استفاده کردم که امکان بازیابی فریم‌ها را پیش از فشردن کامل شاتر می‌دهد. به لطف این قابلیت، دنباله‌ای از تصاویر به دست آوردم که این عکس هم میان آن‌ها بود.»