این نوشیدنی خانگی برای دیابت مفید است!

به گزارش پارسینه به نقل از صدانلاین یک پزشک و مشاور سبک زندگی سالم می‌گوید: این سوالی که خیلی از بیماران چاق و دیابتی در مورد نوع شیرینی مصرفی به همراه چای می‌پرسند، نشان می‌دهد که فرد فقط وابسته به چای نیست، بلکه وابسته به آن چیزی است که با چای می‌خورد. یعنی فرد در کنار وابستگی به خوردن چای، اعتیاد به شیرینی دارد.

ولع به شیرینی یکی از علائم نوسان قند خون و مقاومت به انسولین است و کسی که دغدغه و سؤال اش این باشد که «چه نوع شیرینی با چای بخورم» به احتمال زیاد اعتیاد به شیرینی و مقاومت به انسولین دارد. برای اصلاح چنین مشکلی ممکن است در مراحل ابتدایی به فرد پیشنهاد شود به جای قند، شکر، پولکی، نبات و… با چای، شیرینی‌های طبیعی مثل مویز و توت خشک بخورد. اما اگر مشکل چاقی و دیابت فرد پیشرفته باشد، باید در دوره درمان یعنی دوره کاهش وزن، دست از چانه زنی بردارد و خوردن شیرین مزه‌های حتی سالم را خیلی محدود کند.

راهی برای معتادان به چای شیرین!

اما کسانی که اصرار دارند حتما چیز شیرینی با چای بخورند، در بعضی شرایط به تشخیص پزشک، مصرف شیرین کننده طبیعی استویا مجاز است. علاوه بر استویا، بهترین گزینه می‌تواند عناب یا کمی نارگیل باشد.

 

توت خشک و خرما چطور؟

در رژیم‌های کم کربوهیدرات، مصرف چای سبز یا سیاه اگر بدون شیرین کننده، تازه دم، سبک و ولرم باشد و به تعادل و نه افراطی مصرف شود، هیچ منعی ندارد. اما چای خور‌های حرفه‌ای معمولا اعتیاد به شیرینی دارند و به یکی دو استکان چای در روز بسنده نمی‌کنند.

گزینه بعدی، یک پله پایین تر، توت خشک است، به شرطی که محدود مصرف شود، چون به هر حال می‌تواند قند خود را بالا ببرد. مویز هم انتخاب سالمی است، اما قند قابل توجهی دارد و برای اجرای درست رژیم، گزینه مناسبی نیست، اما بهتر از خرماست. بر خلاف تصور خیلی از افراد، خرما بدترین گزینه برای خوردن با چای است. فرقی هم نمی‌کند که چه نوع خرمایی باشد. خرما قند بالایی دارد و با جذب بسیار سریعی که دارد، چاق کننده و برای مبتلایان به دیابت ضرر دارد.

 

البته برای کسانی که به دنبال ترفند‌های غذایی ضد قند هستند، آمیخته کردن خرما با ارده، پودر نارگیل و مغزیجات می‌تواند تا حد قابل توجهی پاسخ قندی و انسولینی را کم کند. اما بیمارانی که چاقی و عوارض پیشرفته دیابت دارند بهتر است به دنبال درمان قاطع باشند و نه ترفند‌های غذایی.

 

تنقلاتی با بیش‌ترین خیز قندی و انسولینی

 

بدنیست بدانید انواعی از غذا‌ها و تنقلات فرآوری شده هستند که بیشترین خیز قندی و انسولینی را در خون ایجاد می‌کنند و بیشترین عامل مقاومت به انسولین، چاقی و دیابت هستند. در بعضی فرآورده‌های غذایی برای افزایش طعم، شیرینی یا ماندگاری به آنها شیرین کننده‌هایی افزوده می‌شود که به نظر مصرف کننده قند محسوب نمی‌شوند، اما مشابه قند و شکر قند خون را به سرعت بالا می‌برند. شیرین کننده‌هایی مثل شربت ذرت با فروکتوز بالا، ملاس، دکستروز، مالتوز، گلوکز، فروکتوز و حتی عسل و شیره‌ها در فرآوری مواد غذایی، بیشترین خیز قندی و انسولینی را در خون دارند؛ بنابراین در هنگام خرید محصولات کارخانه‌ای حتما ترکیبات مندرج بر روی بسته بندی محصول را بخوانید و با آگاهی از آن استفاده کنید.

 

دکتر مجتبی کرباسی، پزشک و مشاور سبک زندگی سالم می‌گوید: این سوالی که خیلی از بیماران چاق و دیابتی در مورد نوع شیرینی مصرفی به همراه چای می‌پرسند، نشان می‌دهد که فرد فقط وابسته به چای نیست، بلکه وابسته به آن چیزی است که با چای می‌خورد. یعنی فرد در کنار وابستگی به خوردن چای، اعتیاد به شیرینی دارد.

ولع به شیرینی یکی از علائم نوسان قند خون و مقاومت به انسولین است و کسی که دغدغه و سؤال اش این باشد که «چه نوع شیرینی با چای بخورم» به احتمال زیاد اعتیاد به شیرینی و مقاومت به انسولین دارد. برای اصلاح چنین مشکلی ممکن است در مراحل ابتدایی به فرد پیشنهاد شود به جای قند، شکر، پولکی، نبات و… با چای، شیرینی‌های طبیعی مثل مویز و توت خشک بخورد. اما اگر مشکل چاقی و دیابت فرد پیشرفته باشد، باید در دوره درمان یعنی دوره کاهش وزن، دست از چانه زنی بردارد و خوردن شیرین مزه‌های حتی سالم را خیلی محدود کند.

 

راهی برای معتادان به چای شیرین!

 

در رژیم‌های کم کربوهیدرات، مصرف چای سبز یا سیاه اگر بدون شیرین کننده، تازه دم، سبک و ولرم باشد و به تعادل و نه افراطی مصرف شود، هیچ منعی ندارد. اما چای خور‌های حرفه‌ای معمولا اعتیاد به شیرینی دارند و به یکی دو استکان چای در روز بسنده نمی‌کنند، بنابراین هر چیز شیرینی با چای بخورند معمولا سر از زیاده روی و افراط در می‌آورد. بهترین گزینه این است که چای، بدون شیرین کننده باشد و با کمی دارچین، هل یا زنجبیل، طعم نسبی مناسبی به چای بدهند.

 

اما کسانی که اصرار دارند حتما چیز شیرینی با چای بخورند، در بعضی شرایط به تشخیص پزشک، مصرف شیرین کننده طبیعی استویا مجاز است. علاوه بر استویا، بهترین گزینه می‌تواند عناب یا کمی نارگیل باشد.

 

توت خشک و خرما چطور؟

 

گزینه بعدی، یک پله پایین تر، توت خشک است، به شرطی که محدود مصرف شود، چون به هر حال می‌تواند قند خود را بالا ببرد. مویز هم انتخاب سالمی است، اما قند قابل توجهی دارد و برای اجرای درست رژیم، گزینه مناسبی نیست، اما بهتر از خرماست. بر خلاف تصور خیلی از افراد، خرما بدترین گزینه برای خوردن با چای است. فرقی هم نمی‌کند که چه نوع خرمایی باشد. خرما قند بالایی دارد و با جذب بسیار سریعی که دارد، چاق کننده و برای مبتلایان به دیابت ضرر دارد.

 

البته برای کسانی که به دنبال ترفند‌های غذایی ضد قند هستند، آمیخته کردن خرما با ارده، پودر نارگیل و مغزیجات می‌تواند تا حد قابل توجهی پاسخ قندی و انسولینی را کم کند. اما بیمارانی که چاقی و عوارض پیشرفته دیابت دارند بهتر است به دنبال درمان قاطع باشند و نه ترفند‌های غذایی.

تنقلاتی با بیش‌ترین خیز قندی و انسولینی

 

بدنیست بدانید انواعی از غذا‌ها و تنقلات فرآوری شده هستند که بیشترین خیز قندی و انسولینی را در خون ایجاد می‌کنند و بیشترین عامل مقاومت به انسولین، چاقی و دیابت هستند. در بعضی فرآورده‌های غذایی برای افزایش طعم، شیرینی یا ماندگاری به آنها شیرین کننده‌هایی افزوده می‌شود که به نظر مصرف کننده قند محسوب نمی‌شوند، اما مشابه قند و شکر قند خون را به سرعت بالا می‌برند. شیرین کننده‌هایی مثل شربت ذرت با فروکتوز بالا، ملاس، دکستروز، مالتوز، گلوکز، فروکتوز و حتی عسل و شیره‌ها در فرآوری مواد غذایی، بیشترین خیز قندی و انسولینی را در خون دارند؛ بنابراین در هنگام خرید محصولات کارخانه‌ای حتما ترکیبات مندرج بر روی بسته بندی محصول را بخوانید و با آگاهی از آن استفاده کنید.