.svg)
آیا شکلات تلخ میتواند به طول عمر کمک کند؟
پژوهشی تازه نشان میدهد ترکیب تئوبرومین موجود در کاکائو با سن زیستی پایینتر و «جوانتر ماندن برای مدت طولانیتر» ارتباط دارد. دانشمندان میگویند این یافته میتواند نقش غذاهای روزمره در طول عمر را روشنتر کند.
به گزارش پارسینه به نقل از people.com، در یک پژوهش تازه گفته شده است که آلکالوئیدی به نام تئوبرومین، که در کاکائو یافت میشود، با «جوانتر ماندن برای مدت طولانیتر» ارتباط دارد. طبق مطالعهای که در مجله Aging منتشر شده، افرادی که سطح بالاتری از تئوبرومین در بدنشان داشتند، سن زیستی پایینتری نشان دادند.
«این تحقیق میتواند به ما کمک کند بفهمیم چگونه غذاهای روزمره ممکن است سرنخهایی درباره زندگی سالمتر و طولانیتر در خود داشته باشند»، نویسنده ارشد این مطالعه گفته است.
حالا شاید یک بهانه خوب داشته باشید که یک تکه شکلات تلخ بیشتر بخورید، چون دانشمندان میگویند ممکن است به طول عمر کمک کند.
تئوبرومین، آلکالوئیدی در کاکائو که بیشتر بهخاطر سمی بودنش برای سگها شناخته میشود، «در مدلهای آزمایشگاهی با افزایش طول عمر و در انسانها با فواید سلامتی مرتبط بوده است». در این مطالعه، پژوهشگران دادههای بیش از ۱۶۰۰ نفر را بررسی کردند و با دو روش سن زیستی آنها را سنجیدند: بررسی تغییرات شیمیایی در DNA و اندازه تلومرها، یعنی پوششهای محافظ در انتهای کروموزومها. (تلومرهای کوتاهتر با پیری و بیماریهای مرتبط با سن ارتباط دارند.)
پژوهشگران دریافتند افرادی که سطح بالاتری از تئوبرومین در خونشان داشتند، سن زیستی پایینتری داشتند.
«مطالعه ما ارتباط میان یکی از ترکیبات کلیدی شکلات تلخ و جوانتر ماندن برای مدت طولانیتر را نشان میدهد. ما نمیگوییم مردم باید شکلات تلخ بیشتری بخورند، اما این تحقیق میتواند به ما کمک کند بفهمیم غذاهای روزمره چه سرنخهایی درباره زندگی سالمتر و طولانیتر دارند»، پروفسور جوردانا بل، نویسنده ارشد مقاله و استاد اپیژנומیک در کینگز کالج لندن، گفته است.
به گفته مؤسسه ملی سرطان آمریکا، تئوبرومین از نظر ساختاری به کافئین نزدیک است و میتواند قلب را تحریک کند، رگهای خونی را گشاد کند و میزان ادرار تولیدشده توسط کلیهها را افزایش دهد.
گام بعدی، به گفته پژوهشگران، این است که مشخص شود آیا تنها خود تئوبرومین باعث این فواید میشود یا تعامل آن با دیگر ترکیبات موجود در کاکائو نقش دارد.
دکتر رامی سعد، پژوهشگر ارشد در کینگز کالج لندن، گفته است: «این یک یافته بسیار هیجانانگیز است و پرسشهای مهم بعدی این است که چه چیزی پشت این ارتباط قرار دارد و چگونه میتوانیم تعامل میان متابولیتهای غذایی و اپیژنوم را بیشتر بررسی کنیم. این رویکرد میتواند ما را به کشفیات مهمی درباره پیری و حتی فراتر از آن، در بیماریهای شایع و نادر برساند.»
ارسال نظر