پشت پرده رقابت برندهای لوکس لامبورگینی و فراری

امیرحسین قلندی

 به گزارش پارسینه به نقل از history defined ، خودروهایی که برای سرعت بالا و ظاهر زیبا طراحی شده‌اند، بازار ویژه‌ای دارند و این بدان معناست که شرکت‌هایی که چنین خودروهای لوکسی را می‌فروشند، برای حفظ رقابت به هر مزیتی نیاز دارند، زیرا هر فروش اهمیت دارد. یکی از معروف‌ترین رقابت‌های خودروهای اسپرت، رقابت بین فراری و لامبورگینی است. هر دو شرکت به نوبه خود، خودروهای بسیار خوبی تولید می‌کنند، اما مانند هر برند دیگری، برخی از مردم به یکی نسبت به دیگری وفادار هستند. از بین این دو، فراری سابقه طولانی‌تری دارد.

فروچیو لامبورگینی ماشین خودش را می‌سازد

با این حال، همه از کیفیت فراری راضی نبودند. فروچیو لامبورگینی در سال ۱۹۱۶ متولد شد و پس از جنگ جهانی دوم در تولید تراکتور ثروت زیادی به دست آورد. در مورد لامبورگینی در اوایل دهه شصت، او مردی ثروتمند و قدرتمند بود. او می‌دانست چه می‌خواهد بکند: ساختن «بهترین ماشین سوپر اسپرت تاریخ» خیلی‌ها فکر می‌کردند او دیوانه شده است، و حق هم داشتند. ورود به چنین فضای رقابتی با تنها تجربه کار در تراکتور، دیوانگی به نظر می‌رسید. خیلی‌ها فکر می‌کردند که او ثروتش را در یک سرمایه‌گذاری شکست‌خورده بر باد می‌دهد.  

رقابت فراری و لامبورگینی

فروچیو لامبورگینی مطمئن بود که از فراری و ماشین‌هایش متنفر است و فکر می‌کرد می‌تواند از ثروتش برای خلق چیزی بهتر استفاده کند. چه چیزی این دشمنی عمیق را آغاز کرد؟

یک روز، لامبورگینی برای صحبت با فراری به روستای همسایه، مارانلو، رفت. شکایت او ساده بود. او معتقد بود که دسته فرمان ماشین خیلی زود می‌شکند و می‌خواست راهی برای افزایش طول عمر آن پیشنهاد دهد.  

این پیشنهاد فراری را آزرد، کسی که به لامبورگینی گفته بود به تراکتورها بچسبد. لامبورگینی خشمگین، با استعداد و پول، به قول معروف، به دنبال ساخت ماشین اسپرت لوکس خودش رفت.

چهار ماه بعد، او یک کارخانه کوچک در سنت آگاتا داشت که در آن اولین مدل خود، لامبورگینی ۳۵۰ GT، را ساخت. کمی بعد، آن را در نمایشگاه اتومبیل تورین ۱۹۶۴ به جهانیان معرفی کرد.

لامبورگینی از این نظر شانس خوبی داشت. با این حال، چندین کارگر برجسته فراری از دخالت‌های همسرش در شرکت ناراضی شدند. فراری به جای حل این مشکل، کارگران شاکی را اخراج کرد که به لامبورگینی رفتند. از آنجا، رقیب جدید موفق به تولید 350 GT شد. 

لامبورگینی با وجود اولین حضورش در بازار خودروهای اسپرت لوکس، شروع خوبی در این بازار داشت. بیش از صد مدل فروخت که شاید زیاد به نظر نرسد، اما آینده‌ای عالی را برای یک شرکت خودروسازی لوکس که تازه وارد این بازار شده بود، نوید می‌داد. فراری نگران نبود، اما باید نگران می‌بود.

خودرویی که لامبورگینی را بر سر زبان‌ها انداخت، میورا بود که در سال ۱۹۶۷ عرضه شد. تا سال ۱۹۷۳، بیش از ۷۶۴ دستگاه از آن فروخته شد.

بحران نفت و پایان رقابت

آغاز دهه ۱۹۷۰ برای هیچ‌کدام از این دو شرکت پایان خوبی نداشت. بحران نفت، بازار خودروهای لوکس را در عرض یک سال، هشتاد درصد کاهش داد. در نتیجه، فروچیو لامبورگینی مجبور به فروش شرکت خود شد. 

با این حال، لامبورگینی اولین خودروسازی نبود که شرکتی را از دست داد و دوباره آن را ساخت. این نام حتی با وجود اینکه شرکت مجبور به اعلام ورشکستگی شد، که بخشی از آن به دلیل بحران نفت بود، همچنان پابرجا ماند. سرانجام، در سال ۱۹۸۷ این شرکت توسط کرایسلر خریداری شد. 

با وجود این، خودروهای لامبورگینی به حیات خود ادامه دادند و در سال ۱۹۹۰ مدل دیابلو را عرضه کردند که طی سه سال ۳۰۰۰ دستگاه از آن به فروش رسید.صرف نظر از اینکه فراری چقدر این رقابت را جدی گرفته بود، لامبورگینی همچنان یکی از عوامل مؤثر در بازار خودروهای اسپرت لوکس باقی ماند. آنها شاید تأثیری که یک بازیگر بزرگ می‌تواند داشته باشد را نداشتند، اما نام، میراث و کیفیت شان آنها را در این بازی نگه داشت. اگر فراری بهتر میانجیگری می‌کرد و مرد جوان را جدی می‌گرفت، می‌توانست از یک دردسر طولانی مدت جلوگیری کند.