این سنگ اسرارآمیز از ایران، قوانین فیزیک را در هم شکست!

به گزارش پارسینه به نقل از اطلاعات آنلاین به نقل از Newscientist، درهم‌تنیدگی کوانتومی پدیده‌ای است که فیزیکدانان به سختی می‌توانند در آزمایشگاه آن را بازسازی کنند اما از قبل به طور طبیعی و پنهان در درون یک تکه سنگ وجود داشته است.

یک سنگ سبزرنگ که از معدنی در ایران استخراج شده است، ممکن است یکی از شگفت انگیزترین حالت‌های ماده را در خود جای داده باشد. این موضوع می‌تواند دروازه ای به سوی عصر کاملاً جدیدی از محاسبات کوانتومی بگشاید.

راز پنهان کویر

در دهه ۱۹۷۰، دو کانی شناس و گوهرشناس به نام های «یواخیم اوتمن» و «داریوش ادیب»، در معدن مس کالی کافی در اطراف شهر انارک، در میان سنگ ‌های غبارآلود کویر، درخششی از نور آبی ـ سبز را مشاهده کردند.

این دو محقق نمونه‌هایی از این کانی شیشه‌ای را جمع‌آوری و ساختار آن را در آزمایشگاه تجزیه و تحلیل کردند. یک چیز واضح بود: این گونه کانی قبلاً هرگز فهرست نشده بود. آنها آن را «اناراکیت» نامیدند و سپس مانند بسیاری از کنجکاوی‌های علمی برای دهه‌ها در گمنامی فرو رفت. آنها نمی‌دانستند که این درخشش زمردی ممکن است یک راز کوانتومی قابل توجه را پنهان کرده باشد.

درهم‌تنیدگی کوانتومی: از آزمایشگاه‌های فیزیک تا سنگ‌های کویر

ما اینجا درباره یک سنگ معمولی صحبت نمی‌کنیم. آنارکیت که کمی بعد به «هربرت اسمیتیت» تغییر نام داد، می‌تواند یکی از بهترین کاندیداهای طبیعی برای میزبانی حالت مایع اسپین کوانتومی باشد. احتمال وقوع چنین حالت‌هایی به طور طبیعی، مدت‌هاست که بحث‌های داغی را در میان فیزیکدانان برانگیخته است. با این حال، اگر معتقدان درست بگویند، به این معنی است که خود طبیعت قادر به تولید حالت‌های بسیار درهم‌تنیده است؛ بدون نیاز به تجهیزات آزمایشگاهی پیچیده.

به طور طبیعی درهم‌ تنیده: فیزیک فقط می‌تواند رویاپردازی کند

فیزیکدانان می‌دانند چگونه درهم‌تنیدگی را تحریک کنند، اما فقط به روش‌های محدود؛ مثلاً با اتصال ذرات نور یا اتم‌های فوق‌العاده سرد. درهم‌تنیدگی ذرات در اعماق یک بلوک جامد از ماده؟ تاکنون این امر دست‌نیافتنی بوده است.

در فیزیک کوانتومی، اسپین یکی از ویژگی‌های ذرات است. اگرچه معادل کلاسیک دقیقی ندارد، اما می‌توان آن را شبیه به قطبش یک آهنربا در نظر گرفت.

اینجاست که مواد معدنی مانند اناراکیت، داستان را وارونه می‌کنند. آنها نشان می‌دهند که درهم‌تنیدگی کوانتومی چیزی نیست که فقط با زحمت ساخته شود؛ ممکن است از قبل وجود داشته باشد و فقط منتظر است تا ما از آن استفاده کنیم. مهار این حالت‌های درهم‌تنیده طبیعی می‌تواند دوران جدیدی از سودمندی را برای رایانه‌های کوانتومی باز کند. نه داستان علمی تخیلی، فقط علم - مدفون در یک سنگ.

بنابراین اگر یک سنگ کوچک دیدید، به یاد داشته باشید: ممکن است فقط یک راز کوانتومی را در خود جای داده باشد که می‌تواند نحوه‌ درک ما از جهان را تغییر دهد و آینده‌ی فناوری را آن طور که می‌شناسیم، از نو بسازد