.svg)
راهکار ایرانیان قبل از انقلاب برای مقابله با گران فروشی چه بود؟
ستار عزیززاده پیشنهاد داد: «برای جلوگیری از آن شدت عمل لازم است همانطور که امیر بهادر جنگ شاطر را در تنور انداخت و نان در تهران فراوان شد حالا هم اگر شدت عمل باشد تمام کالاهای مورد مصرف عامه به طور محسوس در دسترس قرار میگیرید.»
به گزارش پارسینه و به نقل از خبرآنلاین، در مرداد ۱۳۵۴، روزنامه اطلاعات نظرسنجی جالبی از شهروندان ایرانی درباره راههای مقابله با گرانفروشی منتشر کرد؛ نظرسنجیای که امروز، پس از نزدیک به نیم قرن، همچنان رنگ و بوی آشنایی دارد. در آن روزگار، گرانی و نابسامانی در بازار به یکی از دغدغههای جدی مردم تبدیل شده بود و خوانندگان روزنامه از شهرهای مختلف، پیشنهادهای خود را برای مهار این مشکل با صراحت مطرح کرده بودند.
پاسخها طیفی گسترده داشت: برخی ریشه گرانی را در عملکرد اتاق اصناف میدیدند و خواستار انحلال یا محدود شدن نقش آن بودند. گروهی دیگر معتقد بودند نظارت بر قیمتها باید به وزارت کشور، پلیس یا حتی نیروی مسلح سپرده شود تا برخورد با متخلفان جدیتر و سریعتر باشد. بعضی از شهروندان نیز راهحل را در کوتاه کردن دست واسطهها، ایجاد جمعهبازار و شنبهبازار، ارتباط مستقیم تولیدکننده و مصرفکننده و تقویت شبکه توزیع میدانستند. برای نمونه شخصی به نام ستار عزیززاده پیشنهاد داد: «برای جلوگیری از آن شدت عمل لازم است همانطور که امیر بهادر جنگ شاطر را در تنور انداخت و نان در تهران فراوان شد حالا هم اگر شدت عمل باشد تمام کالاهای مورد مصرف عامه به طور محسوس در دسترس قرار میگیرید.»
در میان پیشنهادها، ایدههایی چون پاداش دادن به گزارشدهندگان گرانفروشی، جریمه خریداران گرانخر، ثابت نگه داشتن نرخ کالاهای اساسی، راهاندازی فروشگاههای دولتی و کنترل کرایه حملونقل نیز دیده میشود. برخی نیز از زاویه تولید به مسئله نگاه کرده و تولیدکنندگان، دلالان یا بسازوبفروشها را از عوامل افزایش قیمتها معرفی کرده بودند.
ارسال نظر