.svg)
کدام کشورها با محدود کردن اینترنت به مقابله با ناآرامیها رفتهاند؟
در سالهای اخیر، قطع یا محدودسازی موردی اینترنت به یکی از ابزارهای ثابت دولتها در مواجهه با بحرانهای امنیتی، سیاسی و اجتماعی تبدیل شده است.
به گزارش پارسینه ، مقامهای امنیتی در کشورهای مختلف، با توجه به مسئولیتشان در حفظ نظم عمومی، مقابله با خشونت یا جلوگیری از انتشار اطلاعات «مخرب»، دسترسی شهروندان به اینترنت را بهطور موقت یا منطقهای قطع کردهاند که در این گزارش به چند مورد آنها اشاره میکنیم.
هند
یکی از رکوردداران این سیاست هندوستان است. دولت هند در سالهای گذشته، بهویژه در ایالت جامو و کشمیر، بارها اینترنت موبایل و ثابت را در واکنش به اعتراضات یا حملات امنیتی قطع کرده است. در سال۲۰۱۹، همزمان با لغو خودمختاری کشمیر، اینترنت این منطقه برای ماهها بهطور کامل قطع شد. مقامها این اقدام را برای جلوگیری از تحریک خشونت ضروری دانستند، اما منتقدان آن را نقض آشکار آزادی بیان و دسترسی به اطلاعات توصیف کردند.
فرانسه
پس از ناآرامیهای سال۲۰۲۳ در حومه پاریس، دولت بهطور موقت دسترسی به برخی قابلیتهای شبکههای اجتماعی را محدود کرد و بحثهایی درباره امکان قطع سراسری اینترنت موبایل در شرایط بحرانی مطرح شد؛ هرچند این اقدام هرگز بهطور کامل اجرا نشد.
ترکیه
دولت بارها در زمان بحرانهای امنیتی یا سیاسی به محدودسازی اینترنت و شبکههای اجتماعی متوسل شده است. پس از کودتای نافرجام۲۰۱۶، دسترسی به توییتر، فیسبوک و یوتیوب برای چندین روز قطع و مختل شد. مقامها این اقدام را برای جلوگیری از انتشار اطلاعات نادرست و سازماندهی اقدامات خشونتآمیز ضروری دانستند. همچنین پس از حملات تروریستی یا وقایع امنیتی مهم، ترکیه بهطور مکرر پهنای باند شبکههای اجتماعی را کاهش داده است؛ روشی که بهجای قطع کامل اینترنت، عملا استفاده از پلتفرمها را دشوار میکند.
فیلیپین
مهمترین نمونه در این کشور جنوب شرق آسیا به جزیره میندانائو بازمیگردد؛ منطقهای که سالهاست با شورشهای مسلحانه، گروههای افراطی و درگیریهای امنیتی مواجه است. در سالهای ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ و بهویژه پس از محاصره شهر مراوی توسط گروههای تندرو، دولت فیلیپین در برخی مناطق، اینترنت موبایل و سیگنالهای مخابراتی را بهطور موقت قطع یا محدود کرد. هدف اعلامشده این بود که از هماهنگی نیروهای شورشی، انفجارهای از راه دور و انتقال اطلاعات جلوگیری شود.
مصر
قطع و کنترل اینترنت بهطور مستقیم با تحولات سیاسی و امنیتی یک دهه اخیر گره خورده و یکی از نمونههای شاخص استفاده دولت از خاموشی دیجیتال برای مهار بحران بهشمار میآید. نخستین و مهمترین نمونه به ژانویه۲۰۱۱ بازمیگردد. این مهم در سالهای آتی نیز تکرار شده است.
آمریکا
در برخی موارد دولتهای محلی و یا برخی سازمانها مجبور به محدود یا قطع اینترنت کردهاند. بهعنوان نمونه، سال ۲۰۱۱ و در سانفرانسیسکو شرکت حملونقل عمومی شهری (BART) برای جلوگیری از اعتراضات، سیگنال موبایل را در ایستگاههای خاصی قطع کرد.
ارسال نظر