.svg)
گردشگری یعنی لذت بردن از طبیعت و تاریخ، نه تخریب آن
پارسینه گزارش می دهد/حمید رضا اسکندری//با فرا رسیدن آخر هفتهها، تعطیلات ،بسیاری از شهرها و مناطق گردشگری کشور شاهد حضور گسترده مسافران هستند از سواحل زیبای شمال و جنوب گرفته تا جنگلها، کوهستانها، روستاهای گردشگری، مناطق کویری، آبشارها، دریاچهها و بناها و آثار تاریخی.
اما متأسفانه در کنار لذت بردن از طبیعت و جاذبههای گردشگری، شاهد یک اتفاق تلخ و تکراری نیز هستیم و آن هم رها کردن زباله و بیتوجهی به حفظ محیط اطراف است.
همین چند روز پیش در سیسنگان، بخشی از زبالههای رهاشده در طبیعت را جمع کردم. در میان آنها از بطری و ظروف یکبارمصرف گرفته تا دستمال و حتی پوشک بچه دیده میشد. صحنهای که واقعاً با زیبایی طبیعت و شأن یک منطقه گردشگری همخوانی نداشت.
اما مسئله فقط سیسنگان یا شهرهای شمالی نیست. این مشکل در بسیاری از مناطق گردشگری کشور دیده میشود.
تلختر اینکه گاهی خود آثار تاریخی نیز از رفتار نادرست برخی بازدیدکنندگان در امان نیستند بطور مثال روی دیوارها و بناهای تاریخی یادگاری نوشته میشود، اسم و تاریخ ثبت میکنیم با این تصور که فقط یک نوشته کوچک است در اینصورت به اثری آسیب میزنیم که ممکن است صدها یا هزاران سال قدمت داشته باشد.
واقعاً چه چیزی باعث میشود شخصی به یک بنای تاریخی برود و به جای ثبت خاطره با عکس، نام خود را روی دیوار یک اثر تاریخی بنویسد و با کندن دیوار آنجا نام خود را حک کند.
از سوی دیگر، نمیتوان تمام مسئولیت را متوجه مردم دانست. دستگاههای متولی گردشگری و مدیریت شهری و محیطزیست نیز باید برای روزهای پرتردد برنامه جدی داشته باشند. افزایش سطلهای زباله، تخلیه آنها، حضور نیروهای خدماتی، تابلوهای هشدار و آموزش، نظارت بیشتر و برخورد قانونی با تخریبکنندگان میتواند تا حد زیادی از این وضعیت جلوگیری کند.
البته فرهنگسازی باید از خودمان شروع شود.
مسافر محترم اگر برای چند ساعت یا چند روز به طبیعت میروی، لطفاً آن را همانطور که تحویل گرفتهای و حتی تمیزتر به دیگران تحویل بده.
زبالهات را در طبیعت رها نکن.
به درخت آسیب نزن.
در حیاتوحش نزدیک و مزاحم حیوانات نشو.
روی صخرهها و بناهای تاریخی یادگاری ننویس.
و به فرزندانمان یاد بدهیم که طبیعت و تاریخ، ملک شخصی هیچکس نیست؛ میراث همه ماست.
گردشگری زمانی ارزشمند است که حضور گردشگر باعث رونق اقتصادی و شادی مردم محلی شود، نه اینکه پس از رفتنش، طبیعتی آلوده و آثار تاریخی آسیبدیده باقی بماند.
کشور ما از شمال تا جنوب و از شرق تا غرب، سرشار از جاذبههای طبیعی و تاریخی است. اگر قرار باشد هر گردشگر فقط مصرفکننده این زیباییها باشد و هیچ مسئولیتی در قبال حفظ آنها احساس نکند، چیزی برای نسلهای آینده باقی نخواهد ماند.
طبیعت و تاریخ، امانتی هستند که از نسلهای گذشته به ما رسیدهاند و و ما نیز باید سالم به نسلهای آینده تحویل دهیم.
ارسال نظر