تنهایی چگونه رژیم غذایی را تخریب می‌کند؟ نتایج نگران‌کننده یک مرور پژوهشی

به گزارش پارسینه به نقل از Neuroscience news، پژوهشگران ارتباط‌های مهمی میان انزوای اجتماعی، تنهایی و رفتارهای ناسالم غذایی و خوردن پیدا کرده‌اند؛ ارتباطی که نشان می‌دهد سلامت عاطفی تا چه اندازه می‌تواند بر عادات غذایی اثر بگذارد.  

این مطالعه که شامل بررسی ۲۹ مقاله پژوهشی بود، شواهد ثابتی یافت که تنهایی با کیفیت پایین‌تر رژیم غذایی مرتبط است؛ از جمله مصرف کمتر میوه و سبزیجات و مصرف بیشتر غذاهای پرانرژی و کم‌ارزش غذایی، چه در دوران قرنطینه‌های کووید-۱۹ و چه خارج از آن. این پژوهش اهمیت توجه به عوامل اجتماعی در توصیه‌های تغذیه‌ای را برجسته می‌کند و نشان می‌دهد که بهبود ارتباطات اجتماعی می‌تواند به بهبود تغذیه و سلامت کلی کمک کند.

 

یافته‌ها همچنین بر نیاز به پژوهش‌های بیشتر برای بررسی نقش غذا و خوردن جمعی به‌عنوان راهبردهایی برای کاهش تنهایی و پیامدهای سلامت آن تأکید می کند.

 

پژوهشگران QUT ارتباط میان انزوای اجتماعی یا تنهایی و رفتارهای مرتبط با غذا و خوردن را در دوران قرنطینه کووید-۱۹ و خارج از آن بررسی کردند.  

این مرور توسط دکتر کاترین هانا، جنا کراس، امی نیکولز و پروفسور دنیل گالگوس از دانشکده علوم ورزش و تغذیه QUT انجام شد.

 

دکتر هانا گفت تنهایی و انزوای اجتماعی اغلب به‌عنوان «همه‌گیری» توصیف شده‌اند و شواهد رو به رشدی از پیامدهای منفی آن‌ها وجود دارد؛ از جمله مرگ زودرس، بیماری قلبی، زوال عقل و افسردگی.  

او افزود مسیرهای متعددی وجود دارد که از طریق آن‌ها تنهایی یا انزوای اجتماعی می‌تواند با غذا، رفتارهای خوردن و پیامدهای سلامت مرتبط باشد.  

برخی پژوهش‌ها پیشنهاد کرده‌اند که افراد ممکن است برای کاهش احساس تنهایی غذا بخورند.  

به‌طور گسترده‌تر نیز تنهایی به‌عنوان یکی از عوامل خوردن احساسی شناخته شده است.

 

پروفسور گالگوس، رئیس مرکز پژوهش تغذیه کودکان QUT، گفت که برعکس، غذا و خوردن نیز می‌توانند بر تنهایی یا انزوای اجتماعی اثر بگذارند.  

او گفت غذا خوردن با دیگران اهمیت اجتماعی و فرهنگی عمیقی دارد و می‌تواند فواید متعددی از جمله بهبود دریافت مواد مغذی داشته باشد.  

او افزود رژیم گرفتن یا محدودیت‌های غذایی نیز ممکن است توانایی افراد برای ایجاد ارتباط اجتماعی از طریق غذا را کاهش دهد.  

با این حال، هنوز مشخص نیست شواهد کافی برای تأیید این ارتباط‌ها وجود دارد یا نه.

 

دکتر هانا گفت به همین دلیل تیم پژوهشی تصمیم گرفت مرور جامعی انجام دهد تا شواهد موجود درباره ارتباط میان انزوای اجتماعی یا تنهایی و رفتارهای مرتبط با غذا و خوردن را بررسی کند.  

او گفت ۲۷ مورد از ۲۹ مطالعه‌ای که معیارهای لازم را داشتند، دست‌کم یک ارتباط میان تنهایی یا انزوای اجتماعی و یک یا چند رفتار غذایی ناسالم نشان دادند؛ از جمله مصرف کمتر میوه و سبزیجات، مصرف بیشتر غذاهای پرانرژی و کم‌ارزش و کیفیت کلی پایین‌تر رژیم غذایی.  

هشت مطالعه در دوران قرنطینه کووید-۱۹ انجام شده بود و بیشتر نتایج نشان می‌داد که این ارتباط در شرایط قرنطینه نیز پایدار مانده است.

 

او افزود برخی شواهد به دلایل احتمالی این ارتباط اشاره می‌کنند؛ برای مثال نقش غذا و وعده‌های غذایی به‌عنوان راهبردی برای کاهش تنهایی یا تأثیر غذا خوردن به‌تنهایی بر احساس تنهایی.  

با این حال، او هشدار داد که تفسیر نتایج باید با احتیاط انجام شود، زیرا ابزارهای مختلفی برای سنجش تنهایی، انزوای اجتماعی و رفتارهای غذایی استفاده شده و بسیاری از آن‌ها معتبرسازی نشده‌اند.  

همچنین بیشتر مطالعات فقط یک نقطه زمانی را بررسی کرده‌اند، بنابراین نمی‌توان رابطه علت و معلولی را تعیین کرد.

 

پروفسور گالگوس گفت یافته‌ها نشان می‌دهد بخشی از ارتباط میان تنهایی یا انزوای اجتماعی و سلامت ممکن است ناشی از رفتارهای غذایی باشد و این موضوع نیازمند پژوهش‌های بیشتر است.  

او افزود نتایج این مطالعه می‌تواند برای سیاست‌گذاران، متخصصان سلامت و مصرف‌کنندگان اهمیت داشته باشد.  

این یافته‌ها به‌ویژه برای متخصصان تغذیه مهم است، زیرا باید تأثیر احتمالی تنهایی یا انزوای اجتماعی بر انتخاب‌های غذایی را در نظر بگیرند.  

این مرور همچنین به عموم مردم نشان می‌دهد که تنهایی و انزوای اجتماعی چگونه می‌توانند بر رفتارهای غذایی اثر بگذارند و چگونه غذا ممکن است برای کاهش تنهایی استفاده شود.

 

دکتر هانا گفت این مرور نشان می‌دهد که غذا و خوردن با سلامت اجتماعی و عاطفی ارتباط تنگاتنگی دارند و برای اصلاح رفتارهای غذایی باید مجموعه پیچیده‌ای از عوامل مؤثر بر تغذیه را در نظر گرفت.  

او افزود پژوهش‌های بیشتر می‌تواند به درک بهتر نحوه استفاده عملی از این یافته‌ها و نقش غذا و خوردن در ارتباط میان تنهایی یا انزوای اجتماعی و پیامدهای سلامت کمک کند.

مرور دامنه‌ای: ارتباط میان تنهایی یا انزوای اجتماعی و رفتارهای غذایی  

تنهایی یا انزوای اجتماعی و رفتارهای غذایی پیامدهای مهمی برای سلامت دارند و دلایل منطقی برای تعامل آن‌ها وجود دارد.  

تنهایی و رفتارهای غذایی به‌عنوان عوامل تعیین‌کننده سلامت و اهداف مداخله در سطوح فردی، گروهی و جمعیتی شناخته می‌شوند.  

با این حال، تاکنون هیچ مرور پژوهشی جامعی درباره ارتباط میان این حوزه‌ها انجام نشده بود.

 

این مرور دامنه‌ای شواهد مربوط به تنهایی یا انزوای اجتماعی و رفتارهای غذایی را در افراد بالای ۱۶ سال در کشورهای با درآمد بالا بررسی کرد.  

جست‌وجوی نظام‌مند پنج پایگاه داده از سال ۲۰۰۰ انجام شد و جست‌وجوی پایان‌نامه‌ها و ارجاعات نیز تکمیل‌کننده آن بود.  

از میان ۲۵۴ مقاله و پایان‌نامه، سه مطالعه کیفی و ۲۶ مطالعه کمی انتخاب شدند که هشت مورد آن‌ها در دوران قرنطینه کووید-۱۹ انجام شده بود.

 

تقریباً همه مطالعات ارتباطی میان تنهایی/انزوای اجتماعی و رفتارهای غذایی ناسالم مانند مصرف کم میوه و سبزیجات و کیفیت پایین رژیم غذایی گزارش کردند.  

پژوهش‌های کیفی نیز این اثرات منفی را تأیید می‌کنند.  

با این حال، تنوع روش‌ها تفسیر و مقایسه نتایج را دشوار کرده است.

 

در نهایت، آگاهی و درک بهتر از این ارتباط پیچیده برای طراحی مداخلات و بهبود عملکرد متخصصان تغذیه، سلامت روان، سیاست‌گذاران و پژوهشگران ضروری است.