ﮐﺎخ آﭘﺎداﻧﺎ، ﺗﺎﻻر ﺳﺘﻮن دار ایران باستان + عکس
پارسینه: آﭘﺎداﻧﺎ در ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻧﻮﻋﯽ ﺗﺎﻻر ﺳﺘﻮن دار در اﯾﺮان ﺑﺎﺳﺘﺎن اﺳﺖ. ﮐﺎخ آﭘﺎداﻧﺎ در ﺣﺪود ﺳﺎلﻫﺎی ۵۲۱_۵۱۵ ﭘﯿﺶ از ﻣﯿﻼد ﺑﻪ دﺳﺘﻮر دارﯾﻮش ﺑﺰرگ ﭘﺎدﺷﺎه ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯽ در ﺷﻮش (ﺷﻬﺮ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ) روی آﺛﺎر و ﺑﻘﺎﯾﺎی ﻋﯿﻼﻣﯽ ﺑﻨﺎ ﺷﺪ.
۰۶ بهمن ۱۳۹۹ - ۱۴:۰۹
۰

راه های دﺳﺘﺮﺳﯽ: ﺧﻮزﺳﺘﺎن ۴۰- ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮ ﺑﻌﺪ از اﻧﺪﯾﻤﺸﮏ - ﺷﻮش- ﺑﻠﻮار اﻣﺎم ﺧﻤﯿﻨﯽ.

آﭘﺎداﻧﺎ در ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻧﻮﻋﯽ ﺗﺎﻻر ﺳﺘﻮن دار در اﯾﺮان ﺑﺎﺳﺘﺎن اﺳﺖ. ﮐﺎخ آﭘﺎداﻧﺎ در ﺣﺪود ﺳﺎلﻫﺎی ۵۲۱_۵۱۵ ﭘﯿﺶ از ﻣﯿﻼد ﺑﻪ دﺳﺘﻮر دارﯾﻮش ﺑﺰرگ ﭘﺎدﺷﺎه ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯽ در ﺷﻮش (ﺷﻬﺮ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ) روی آﺛﺎر و ﺑﻘﺎﯾﺎی ﻋﯿﻼﻣﯽ ﺑﻨﺎ ﺷﺪ.

دارﯾﻮش ﺷﻮش را ﺑﺮای اﯾﻦ اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮد ﮐﻪ در ﻋﺼﺮ ﻋﯿﻼﻣﯽ ﮐﺎﻧﻮن ﺑﺰرگ ﻣﺬﻫﺒﯽ و ﺑﻌﺪ از ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪن ﮐﺎخ ﻫﻢ ﭘﺎﯾﺘﺨﺖ زﻣﺴﺘﺎﻧﯽ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯿﺎن ﺷﺪ. ﮐﺎخ آﭘﺎداﻧﺎی ﺷﻮش ﻗﺼﺮ زﻣﺴﺘﺎﻧﯽ ﺷﺎﻫﺎن ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯽ ﺑﻮده اﺳﺖ. ﻣﺴﺎﺣﺖ ﺗﺎﻻر ﯾﺎ ﮐﺎخ آﭘﺎداﻧﺎ ۱۰۴۳۴ ﻣﺘﺮ اﺳﺖ. ﺑﺨﺶﻫﺎی ﻣﻬﻤﯽ از اﯾﻦ ﮐﺎخ ﮐﻪ ﺑﺎرﮔﺎه ﯾﺎ آﭘﺎداﻧﻪ ﻧﺎﻣﯿﺪه ﺷﺪه در زﻣﺎن اردﺷﯿﺮ اول دﭼﺎر آﺗﺶﺳﻮزی ﺷﺪ و در زﻣﺎن اردﺷﯿﺮ دوم ﺑﺎزﺳﺎزی ﺷﺪ. اﻣﺎ در ﺳﺎل ۳۳۰ ﭘﯿﺶ از ﻣﯿﻼد، ﺑﺎ ﻫﺠﻮم وﺣﺸﯿﺎﻧﻪ و ﻣﺨﺮب اﺳﮑﻨﺪر ﻣﻘﺪوﻧﯽ ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺗﺨﺮﯾﺐ ﺷﺪ.

ﮐﺎخ آﭘﺎداﻧﺎ، ﺗﺎﻻر ﺳﺘﻮن دار ایران باستان + عکس

اوﻟﯿﻦ ﺣﺮﮐﺖﻫﺎی ﺑﺎﺳﺘﺎنﺷﻨﺎﺳﯽ در ﻣﺤﻮﻃﻪ ﺗﺎرﯾﺨﯽ ﺷﻮش در ﺳﺎل ۱۸۵۱ ﺗﻮﺳﻂ ﮐﻨﺖ ﻟﻔﺘﻮس اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ آﻏﺎز ﺷﺪ. ﻣﺪﺗﯽ ﺑﻌﺪ، ژان و ﻣﺎرﺳﻞ دﯾﻮﻻﻓﻮای ﻓﺮاﻧﺴﻮی ﻓﻌﺎﻟﯿﺖﻫﺎی او را اداﻣﻪ داده و ﮐﺎرﺷﺎن ﺗﻮﺳﻌﻪ ﭘﯿﺪا ﮐﺮد. ﺗﭙﻪﻫﺎی ﺷﻮش ﻧﻈﺮ دﻣﻮرﮔﺎن را ﺑﺴﯿﺎر ﺑﻪ ﺧﻮد ﺟﻠﺐ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﻫﺪف ﯾﮏ ﺗﺤﻘﯿﻖ دراز ﻣﺪت ﮐﺎر ﺧﻮد را ﺷﺮوع ﮐﺮد.

در ﺳﺎل ۱۸۸۰ ﻣﯿﻼدی، ﯾﮏ ﮔﺮوه از ﺑﺎﺳﺘﺎن ﺷﻨﺎﺳﺎن ﻓﺮاﻧﺴﻮی اﯾﻦ ﮐﺎخ را از دل ﺧﺎک ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ. ﮐﺎوشﻫﺎی ﺑﺎﺳﺘﺎن ﺷﻨﺎﺳﯽ روی وﯾﺮاﻧﻪﻫﺎی ﺷﻮش از ﺳﺎل ۱۸۴۹ ﻣﯿﻼدی آﻏﺎز ﺷﺪ اﻣﺎ ﮐﺸﻒ ﮐﺎﻣﻞ آﭘﺎداﻧﺎ در ﺣﻔﺎریﻫﺎﯾﯽ ﺑﯿﻦ ﺳﺎلﻫﺎی ۱۳۱۱ ﺗﺎ ۱۳۱۴ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد. ﻃﺮح ﮐﺎخ ﺑﻨﺎﯾﯽ ﮐﻮﺷﮏ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺎ ۳ اﯾﻮان ﺳﺘﻮﻧﺪار در ﺟﺒﻬﻪ ﺷﻤﺎﻟﯽ، ﺷﺮﻗﯽ و ﻏﺮﺑﯽ آن اﺳﺖ.

ﺗﺎﻻر ﻣﺮﮐﺰی دارای اﺑﻌﺎد ۵۸ در ۵۸ ﻣﺘﺮ اﺳﺖ و ۳۶ ﺳﺘﻮن ﺑﻪ ارﺗﻔﺎع ۲۰ ﻣﺘﺮدﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ و ﺑﺎ ﺷﮑﻮهﺗﺮﯾﻦ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﺨﻤﯿﻦ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﺸﻨﺎﺳﺎن ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﻤﻌﯿﺘﯽ در ﺣﺪود ۱۰ﻫﺰار ﻧﻔﺮ را در ﺧﻮد ﺟﺎی دﻫﺪ. ﻋﻤﺎرت دﯾﮕﺮ ﺑﺎ ۷۲ ﺳﺘﻮن ﻋﻈﯿﻢ ﯾﻮده اﺳﺖ. ﺗﻤﺎم اﯾﻦ ﺳﺘﻮنﻫﺎ ﮐﻪ ﻗﺒﻼ رﻧﮓ آﻣﯿﺰی ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ، ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﻗﺎﺷﻘﯽ ﺗﺮاش ﺧﻮرده اﻧﺪ و ارﺗﻔﺎع آﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﺮﺳﺘﻮن ﻫﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺷﮕﻞ ﮔﺎو ﻧﺮ ﺗﺰﺋﯿﻦ ﺷﺪه اﻧﺪ، ﺑﻪ ۲۰ ﻣﺘﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪه اﺳﺖ.

اﯾﻦ ﺑﻨﺎ از ﺳﻪ ﻃﺮف ﺷﻤﺎل، ﻏﺮب و ﺷﺮق اﯾﻮان دارد و ﺳﻤﺖ ﺟﻨﻮﺑﯽ ﺗﺎﻻر ﺑﺎ اﻗﺎﻣﺘﮕﺎه ﺷﺎﻫﯽ و ﺑﻘﯿﻪ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﮐﺎﺧﻬﺎ ﻣﺮﺗﺒﻂ اﺳﺖ. اﯾﻮانﻫﺎی ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﻫﺮ ﮐﺪام دارای دو ردﯾﻒ ﺳﺘﻮن ۶ ﺗﺎﯾﯽ ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ. از ﮐﻠﯿﻪ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﮐﺎخ ۱۱۰ اﺗﺎق و ﺗﺎﻻر ﮐﺸﻒ ﺷﺪه اﺳﺖ. دﯾﻮارﻫﺎی اﯾﻦ ﮐﺎخ از ﺧﺸﺖ ﺑﺎ ﻧﻤﺎی آﺟﺮی ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه و ﺳﺘﻮنﻫﺎی آن از ﺳﻨﮓ اﺳﺖ. دﯾﻮارﻫﺎی داﺧﻠﯽ آن را ﻫﻢ ﺑﺎ آﺟﺮ ﻟﻌﺎبدار ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه اﻧﺪ ﮐﻪ ﻧﻘﺶ ﺳﺮﺑﺎزان ﮔﺎرد ﺟﺎوﯾﺪان، ﺷﯿﺮ ﺑﺎﻟﺪار و ﮔﻞ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ آﺑﯽ را روی آﻧﻬﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﻘﺎﯾﺎی ﺑﻪﺟﺎیﻣﺎﻧﺪه آﻧﻬﺎ در ﻣﻮزهﻫﺎی ﺧﺎرﺟﯽ و داﺧﻠﯽ ﻧﮕﻬﺪاری ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ.

ﺗﺎﻻر ﮐﺎخ ﺷﻮش ﮐﻤﯽ از ﺗﺎﻻر ﺗﺨﺖ ﺟﻤﺸﯿﺪ ﺑﺰرﮔﺘﺮ اﺳﺖ ﮐﺎخ دارﯾﻮش واﺣﺪﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ از ﺟﻤﻠﻪ ﺗﺎﻻر ﺑﺎر ﻋﺎم، ﺣﺮمﺳﺮا، دروازه و ﮐﺎخ ﭘﺬﯾﺮاﯾﯽ و ﺣﯿﺎط دارد. ﺷﺶ ﺣﯿﺎط ﮐﻪ ﺳﻪ ﺗﺎی آﻧﻬﺎ ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺰرگ دور ﯾﮏ ﻣﺤﻮر ﺷﺮﻗﯽ و ﻏﺮﺑﯽ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﻧﺪ، در داﺧﻞ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﮐﺎخﻫﺎ وﺟﻮد داﺷﺘﻪ اﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ وﺳﯿﻠﻪ ﯾﮏ راﻫﺮوی ﺑﺰرگ ﺑﻪ ﺑﺨﺶ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﻣﺮﺑﻮط ﺷﺪه اﺳﺖ. ﺳﻪ ﺣﯿﺎط ﮐﻮﭼﮑﺘﺮ در ﺑﺨﺶ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﮐﺎخ ﻗﺮار داﺷﺘﻪ. اﺗﺎقﻫﺎ و ﺳﺎﺧﺘﻤﺎنﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﮐﺎخ ﺑﻪ وﺳﯿﻠﻪ اﯾﻦ ﺣﯿﺎطﻫﺎ روﺷﻨﺎﯾﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺗﻬﻮﯾﻪ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ. ﺑﺴﺘﺮ اﯾﻦ ﺣﯿﺎطﻫﺎ ﺑﺎ آﺟﺮﻫﺎﯾﯽ ﺑﻪ رﻧﮓ ﻗﺮﻣﺰ اﺧﺮاﯾﯽ ﻓﺮش ﺷﺪه اﻧﺪ در ﺷﻤﺎل اﯾﻦ ﺣﯿﺎط ﻫﻢ ﻧﻘﺶ ﺷﯿﺮﻫﺎ را ﺑﻪ ﻃﻮل ﭼﻬﺎر ﻣﺘﺮ ﻣﯽﺑﯿﻨﯿﺪ ﮐﻪ در ﮔﺬر زﻣﺎن ﮐﺎﻣﻼ ﺳﺎﻟﻢ ﻣﺎﻧﺪه اﻧﺪ.

اﻣﺮوزه در ﺷﻮش، ﻓﻘﻂ ﭼﻨﺪ زﯾﺮﺳﺘﻮن وﺟﻮد دارد و ﮐﺎخ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﺳﺎﺑﻘﺶ وﺟﻮد ﻧﺪارد. ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺷﯿﺎ ﺧﺎرج ﺷﺪه، اﮐﻨﻮن در ﻣﻮزه ﻟﻮور ﻧﮕﻬﺪاری ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ اﺷﯿﺎاﺋﯽ ﮐﻪ ﻓﺮاﻧﺴﻮی ﻫﺎ اﻣﮑﺎن اﻧﺘﻘﺎل ﻧﺪاﺷﺘﻪ اﻧﺪ ﺑﺎ ﭘﺘﮏ ﺧﻮرد ﮐﺮده اﻧﺪ. اﯾﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ در ﺳﺎل ۱۳۸۰ در ﻓﻬﺮﺳﺖ آﺛﺎر ﻣﻠﯽ اﯾﺮان ﺑﻪ ﺛﺒﺖ رﺳﯿﺪ. در ﻣﺠﺎورت اﯾﻦ ﺑﻨﺎی ﺗﺎرﯾﺨﯽ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ‌ای دارد ﮐﻪ ﺑﻪ آﮐﺮوﭘﻞ ﻣﻌﺮوف اﺳﺖ. اﯾﻦ ﻗﻠﻌﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻗﻠﻌﻪ ﻓﺮاﻧﺴﻮیﻫﺎ ﻧﯿﺰ ﻣﺸﻬﻮر اﺳﺖ ﻗﺪﻣﺘﯽ ﺣﺪود ۱۲۰ ﺳﺎل دارد و در دوره ﻗﺎﺟﺎر ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ. ﺑﺮﺧﯽ از ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ از ﺗﺎرﯾﺦ ﺳﺎﺧﺖ ﻗﻠﻌﻪ ﻣﻄﻠﻊ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ، ﺗﺼﻮر ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ اﯾﻦ ﻗﻠﻌﻪ ﻗﺪﻣﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮی دارد. در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ آﻧﭽﻪ ﺳﺒﺐ ﺷﻬﺮت اﯾﻦ ﻗﻠﻌﻪ زﯾﺒﺎ ﺷﺪه اﺳﺖ، ﻋﻼوه ﺑﺮ ﻣﻌﻤﺎری زﯾﺒﺎ و ﭼﺸﻢاﻧﺪاز ﺧﺎص ﻗﻠﻌﻪ، آﺟﺮﻫﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ از ﮐﺎخ دارﯾﻮش ﺑﻪ دﺳﺖ آﻣﺪه و در ﺳﺎﺧﺖ ﻗﻠﻌﻪ ﺷﻮش اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه اﺳﺖ.

ﺑﺮﺧﯽ از آﺟﺮﻫﺎی ﺑﻪ ﮐﺎر رﻓﺘﻪ در اﯾﻦ ﻗﻠﻌﻪ ﻣﻨﻘﻮش ﺑﻪ ﺧﻂ ﻣﯿﺨﯽ زﯾﮕﻮرات ﭼﻐﺎزﻧﺒﯿﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ دﺳﺖ دو ﻣﻌﻤﺎر دزﻓﻮﻟﯽ ﺑﻨﺎ ﺷﺪهاﻧﺪ. ﯾﮑﯽ از ﻣﻌﻤﺎران اﺻﻠﯽ ﻗﻠﻌﻪ، ﺑﺎ ﻧﺎم ﻣﺼﻄﻔﯽ دزﻓﻮﻟﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد. ﭼﻮن آﺛﺎر ارزﺷﻤﻨﺪی از اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﮐﺸﻒ ﺷﺪ و اﻣﻨﯿﺘﯽ ﺑﺮای ﺣﻔﻆ اﯾﻦ آﺛﺎر وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ، ﻫﯿﺌﺖ ﻓﺮاﻧﺴﻮی ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﻪ ﺳﺎﺧﺖ ﻣﮑﺎﻧﯽ در اﯾﻦ ﻣﺤﻮﻃﻪ ﺗﺎرﯾﺨﯽ ﺑﺮای ﻧﮕﻬﺪاری آﺛﺎر ﺗﺎرﯾﺨﯽ ﮔﺮﻓﺖ. در ﺳﺎل ۱۸۹۸ ﻣﯿﻼدی ژان ژاک دوﻣﻮرﮔﺎن ﻗﻠﻌﻪ ﺷﻮش را از آﺟﺮﻫﺎ و آﺛﺎر ﺑﺎزﻣﺎﻧﺪه از ﺑﻨﺎی ﮐﺎخ دارﯾﻮش ﺳﺎﺧﺖ.

ﻣﻌﻤﺎری ﻗﻠﻌﻪ ﺷﻮش ﺷﺒﺎﻫﺖ ﺑﺴﯿﺎری ﺑﻪ زﻧﺪان ﺑﺎﺳﺘﯿﻞ در ﻓﺮاﻧﺴﻪ دارد. ﭘﻼن ﻗﻠﻌﻪ ﺷﻮش ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ذوزﻧﻘﻪ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ. اﯾﻦ ذوزﻧﻘﻪ ﻗﺎﻋﺪ‌های ﮐﻮﭼﮏ در ﺳﻤﺖ ﺷﻤﺎل دارد. دورﺗﺎدور اﯾﻦ ذوزﻧﻘﻪ راﻫﺮوﯾﯽ واﻗﻊ ﺷﺪه اﺳﺖ و ردﯾﻒ اﺗﺎقﻫﺎﯾﯽ ﺑﻪﺳﻤﺖ ﺣﯿﺎط، ﺑﺮ ﮔﺮد آن ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ. ﺗﻘﺴﯿﻢﺑﻨﺪی ﮐﻠﯽ ﻗﻠﻌﻪ ﺑﺎ دو ﺣﯿﺎط و ﻓﻀﺎی ﭘﯿﺮاﻣﻮن آن ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ. ﻗﻠﻌﻪ دارای ﺳﻪ ورودی اﺳﺖ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از آنﻫﺎ در ﺣﺎل ﻣﺴﺪود ﺷﺪن اﺳﺖ. اﯾﻦ ﻗﻠﻌﻪ روی ﺑﻠﻨﺪﺗﺮﯾﻦ ﻧﻘﻄﻪ ﺷﻬﺮ ﺷﻮش ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ. از ﺳﺎل ۱۳۷۱ از ﻗﻠﻌﻪ ﺷﻮش ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻧﻮﻋﯽ ﻣﻮزه اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه و اﺷﯿﺎی ﺗﺎرﯾﺨﯽ در آن ﻧﮕﻬﺪاری ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ.

ﻗﻠﻌﻪ ﺷﻮش دارای اﺗﺎﻗﯽ ﮐﻮﭼﮏ ﺷﯿﺸﻪ‌ای اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﻼه ﻓﺮﻧﮕﯽ ﺷﻬﺮت دارد. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﺮج اﺳﺘﻮاﻧﻪای ﮐﻪ در ﺿﻠﻊ ﻏﺮﺑﯽ ﺑﻨﺎ ﻗﺮار دارد، ﻣﺮﺑﻌﯽ ﺷﮑﻞ اﺳﺖ و ﺑﻪﻋﻨﻮان ﮐﺒﻮﺗﺮﺧﺎﻧﻪ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ. ﺑﺮج دﯾﮕﺮ اﯾﻦ ﺑﻨﺎ در وﺳﻂ ﺣﯿﺎط ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﺮج ﺷﻤﺎﻟﯽ ﻧﯿﺰ ﺷﻬﺮت دارد. ﺑﻪ دﻟﯿﻞ وﺟﻮد اﻧﻮاع آﺟﺮ، ﺑﻪﺧﺼﻮص آﺟﺮﻫﺎی ﮐﺘﯿﺒﻪدار ﺑﺎ اﺑﻌﺎد ﻣﺨﺘﻠﻒ و ﻣﻨﻘﻮش ﻣﯿﻨﺎﯾﯽ، ﻧﺎم دﯾﮕﺮ ﻗﻠﻌﻪ ﺷﻮش را ﻣﻮزه آﺟﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻪاﻧﺪ.

اﯾﻦ ﻗﻠﻌﻪ در زﻣﺎنﻫﺎی ﺟﻨﮓ ﺗﺤﻤﯿﻠﯽ اﯾﺮان و ﻋﺮاق، ﻣﻮرد ﺣﻤﻠﻪ دﺷﻤﻦ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و آﺳﯿﺐﻫﺎی ﺑﺴﯿﺎری را ﻣﺘﺤﻤﻞ ﺷﺪ. از ﺳﺎل ۱۳۷۱ ﺗﺎ ۱۳۷۳ ﻗﻠﻌﻪ ﺷﻮش ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺑﺎر ﻣﺮﻣﺖ اﺻﻮﻟﯽ ﺷﺪ، اﻣﺎ در ﺳﺎل ۱۳۷۵ ﻣﯿﺮاث ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ در ﯾﮏ اﻗﺪام ﻧﺎﺑﺠﺎ ﻗﺴﻤﺘﯽ از راﻫﺮوﻫﺎ و اﺗﺎقﻫﺎ را رﻧﮓآﻣﯿﺰی ﮐﺮد و ﺑﻨﺎ از ﺑﮑﺮ ﺑﻮدن و اﺻﺎﻟﺖ ﺧﻮد ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺖ. ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ زﻣﺎن ﺑﺎزدﯾﺪ از اﯾﻦ ﺷﻬﺮ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ و ﺑﻨﺎﻫﺎی آن ﺑﻬﺎر و ﭘﺎﺋﯿﺰ اﺳﺖ.

منبع: پارسینه
ارسال نظر
نمای روز
حواشی پلاس
آخرین اخبار
سداد2