یکی از دشواری‌های مطالعه بر روی حیوانات و جانواران برآورد سن آن‌ها و مدت زمان باقی مانده از عمر آنهاست که حالا با استفاده از ایزوتوپ‌های بمب اتم ممکن شده است.
۱۸ فروردين ۱۳۹۹ - ۱۵:۰۳
۰
زیست شناسان با برآورد عمر حیوانات مختلف و به خصوص جانوران دریایی می‌توانند داده‌های جدیدی در مورد طبیعت گردآوری کنند. یک بررسی جدید با استفاده از بمب‌های اتم دوره جنگ سرد به برآورد دقیق‌تر عمر وال‌ها کمک شایانی کرده است.

محققان می‌گویند با استفاده از ایزوتوپ‌های هسته‌ای می‌توان پی برد که هر وال چقدر عمر دارد و این دستاوردی است که برای اولین بار به دست آمده است.



کربن ۱۴ یکی از مواد رادیواکتیو است که به طور طبیعی در جو کره زمین وجود دارد و تمامی مخلوقات زنده آن را جذب بدن خود می‌کنند. آزمایش بمب‌های هسته‌ای به طور گسترده در دهه‌های ۵۰ و ۶۰ میلادی موجب انتشار گسترده کربن ۱۴ شد و به طور موقت میزان این ماده را در جو زمین دو برابر کرد و موجب تجمع آن در بدن تمامی موجودات زنده شد.

با اندازه گیری میزان کربن ۱۴ در بافت موجودات مختلف می‌توان دریافت که میزان تجمع آن در جو زمین در دوره‌های مختلف تاریخی به چه میزان بوده و با توجه به زوال ایزوتوپ‌های رادیواکتیو با سرعت متوسط و قابل پیش بینی، اندازه گیری آن می‌تواند شاخص خوبی برای اندازه گیری عمر موجودات مختلف باشد. محققان امیدوارند بتوانند در آینده از این روش برای محاسبه دقیق سن برخی موجودات دیگر نیز استفاده کنند.
یکی از دشواری‌های مطالعه بر روی حیوانات و جانواران برآورد سن آن‌ها و مدت زمان باقی مانده از عمر آنهاست که حالا با استفاده از ایزوتوپ‌های بمب اتم ممکن شده است.
زیست شناسان با برآورد عمر حیوانات مختلف و به خصوص جانوران دریایی می‌توانند داده‌های جدیدی در مورد طبیعت گردآوری کنند. یک بررسی جدید با استفاده از بمب‌های اتم دوره جنگ سرد به برآورد دقیق‌تر عمر وال‌ها کمک شایانی کرده است.

محققان می‌گویند با استفاده از ایزوتوپ‌های هسته‌ای می‌توان پی برد که هر وال چقدر عمر دارد و این دستاوردی است که برای اولین بار به دست آمده است.



کربن ۱۴ یکی از مواد رادیواکتیو است که به طور طبیعی در جو کره زمین وجود دارد و تمامی مخلوقات زنده آن را جذب بدن خود می‌کنند. آزمایش بمب‌های هسته‌ای به طور گسترده در دهه‌های ۵۰ و ۶۰ میلادی موجب انتشار گسترده کربن ۱۴ شد و به طور موقت میزان این ماده را در جو زمین دو برابر کرد و موجب تجمع آن در بدن تمامی موجودات زنده شد.

با اندازه گیری میزان کربن ۱۴ در بافت موجودات مختلف می‌توان دریافت که میزان تجمع آن در جو زمین در دوره‌های مختلف تاریخی به چه میزان بوده و با توجه به زوال ایزوتوپ‌های رادیواکتیو با سرعت متوسط و قابل پیش بینی، اندازه گیری آن می‌تواند شاخص خوبی برای اندازه گیری عمر موجودات مختلف باشد. محققان امیدوارند بتوانند در آینده از این روش برای محاسبه دقیق سن برخی موجودات دیگر نیز استفاده کنند.
بهترین خرید
ارسال نظر
بهترین خرید
نمای روز
بهترین خرید
بهترین خرید
بهترین خرید
بهترین خرید
بهترین خرید
آخرین اخبار
بهترین خرید
بهترین خرید