پیشنهاد پارسینه
سیارات به دور ستاره‌ها می‌چرخند و قمر‌ها به دور سیارات؛ پس طبیعی است که قمر‌های کوچک‌تر هم بتوانند به دور قمر‌های بزرگ‌تر بچرخند.
۲۱ شهريور ۱۳۹۸ - ۲۲:۴۰
۰
به نظر می‎رسد چیز عجیب و دور از ذهنی نباشد که یک قمر مثل ماهِ سیارهِ خودمان، برای خودش یک قمر کوچک یا به اصطلاح «زیرماه» داشته‌باشد که دورش بچرخد، اما سوال این‎جاست اگر چنین چیزی خیلی عادی است چرا تا به حال حتی یک زیرماه در منظومه شمسی خودمان دیده نشده‌است.


دانشمندان به فکر افتادند بنشینند و حساب کنند تا بفهمند قمر‌ها باید چه شرایطی داشته‌باشند تا بتوانند یک ماه برای خودشان پیدا کنند؛ آن‌ها متوجه شدند قمر‌هایی با اندازه ۱۰۰۰ کیلومتر و بیشتر می‎توانند تکه‎سنگ‎های حدود ۱۰ کیلومتری را در دام جاذبه خودشان گرفتار کنند و با این روش برای خودشان یک زیرقمر دست‌وپا کنند البته یکی دیگر از شرط‎های داشتن زیرقمر برای قمر‌ها این است که یک مدار نسبتا بزرگ به دور سیاره‌شان داشته‌باشند تا دچار برخورد نشوند و زیرقمر جذب گرانش سیاره اصلی نشود.

مثلا یک جرم آسمانی مثل یک سیارک یا یک دنباله‌دار باید به اندازه کافی نزدیک به قمر اصلی باشد تا بتواند در گرانش آن گیر بیفتد، اما نه آن‌قدر نزدیک که تحت تاثیر نیروی جاذبه آن قرار گیرد و به سطح قمر سقوط کند. جالب این‌جاست که از بین ۱۷۰ قمری که اطراف سیاره‎های منظومه شمسی می‎چرخند فقط ۴ قمر وجود دارد که این شرایط را دارند و می‎توانند زیرقمر داشته‌باشند، اما تا به حال هیچ ماه کوچکی اطراف‎شان دیده نشده‌است! «کالیستو» قمر مشتری، تیتوس و لاپتوس قمر‌های زحل و ماه خودمان قمر‌هایی هستند که تمام شرایط بالا را دارند.

منبع: خراسان
50
پــنــجــره
ارسال نظر
سوپر تخفیف1
نمای روز
سوپر تخفیف1
سوپر تخفیف1
سوپر تخفیف1
سوپر تخفیف1
سوپر تخفیف1
آخرین اخبار
سوپر تخفیف1
سداد
شفا دارو