پیشنهاد پارسینه
اگر زنی، از سلامت همسر خود خبر نداشته و مطمئن از زنده یا مرده بودنش نباشد، آیا می‌تواند ازدواج کند؟ ۳. اگر این زن ازدواج کرد و بچه‌دار شد و بعد از مدتی شوهر اولش برگشت، حکم ارتباط آن‌ها و فرزندانشان چیست؟
۱۲ تير ۱۳۹۸ - ۲۲:۲۳
۰
۱. اگر زن و شوهری چندین سال متمادی از هم دور باشند، آیا خود به خود از هم جدا می‌شوند؟ ۲. اگر زنی، از سلامت همسر خود خبر نداشته و مطمئن از زنده یا مرده بودنش نباشد، آیا می‌تواند ازدواج کند؟ ۳. اگر این زن ازدواج کرد و بچه‌دار شد و بعد از مدتی شوهر اولش برگشت، حکم ارتباط آن‌ها و فرزندانشان چیست؟

۱. به‌طور کلّى دور بودن و عدم دسترسی زن و شوهر به یکدیگر سبب فسخ عقد ازدواج ایشان نمی‌شود، بلکه برای جدایی آن‌ها از هم، نیاز به اجرای صیغه طلاق با شرایط خاص خود است.
۲. زنى که شوهر او مفقود الأثر شده و موت و حیات او معلوم نیست می‌تواند به [محاکم قضایی]یا حاکم شرع جامع الشرائط مراجعه نماید و حاکم، ضرب الاجل تعیین می‌نماید که تا مدت چهار سال از حال شوهر مفقود الاثر تفحص شود و بعد از گذشت این چهار سال که در آن جستجو ادامه داشته است، چنانچه حال او معلوم نشد، حاکم شرع او را مطلّقه مى‌نماید. [۱]پس چنان‌چه زن یقین کند که شوهرش فوت کرده و یا با حکم مراجع قضایی و یا مجتهد جامع الشرایط حکم طلاق وی جاری شود، پس از گذشت چهار ماه و ده روز مى‌تواند با مردی دیگر ازدواج نماید.
۳. حال چنان‌چه شوهر اول، بعد از گذشت مدتی پیدا شود، این زن، در واقع، همسر اوست و باید از شوهر دوم جدا شود و اگر با شوهر دوم مقاربت صورت گرفته باشد، بر شوهر دوم حرام ابدى مى‌شود و قبل از ارتباط با شوهر اول، باید عدّه نگه دارد. [۲]۴. اگر ازدواج مجدد زن با رعایت شرایط و ضوابطی که گذشت صورت گرفته و از شوهر دوم دارای فرزند شده باشد، این فرزندان، حلال‌زاده بوده و آن زن و مرد (شوهر دوم) شرعاً والدین آن‌ها شمرده می‌شوند. [۳]پی نوشت:

[۱]. ر. ک: صافی گلپایگانى، لطف الله، جامع الأحکام، ج. ۲، ص. ۷۰، انتشارات حضرت معصومه (سلام الله علیها)، قم، چاپ چهارم، ۱۴۱۷ ق؛ این حکم برگرفته از روایاتی در این زمینه است، از جمله ر. ک: کلینى، محمد بن یعقوب، الکافی، ج‏۶، ص. ۱۴۷، بَابُ الْمَفْقُود، ح. ۱، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ، چهارم، ۱۴۰۷ ق.
[۲]. ر. ک: تبریزى، جواد، استفتاءات جدید، ج. ۲، ص. ۳۳۱، قم، چاپ اول، بی‌تا؛ فاضل لنکرانى، محمد، جامع المسائل، ج. ۱، ص. ۴۲۶، انتشارات امیر قلم، قم، چاپ یازدهم، بی‌تا.
[۳]. ر. ک: موسوی گلپایگانی، سید محمدرضا، مجمع المسائل، محقق و مصحح: کریمی جهرمی، علی، ثابتی همدانی، علی، نیری همدانی، علی، ج. ۵، ص. ۲۴، دار القرآن الکریم، قم، چاپ دوم، ۱۴۰۹ ق.

اسلام کوئست.
پــنــجــره
ارسال نظر
نمای روز
آخرین اخبار
سداد
شفا دارو