پیشنهاد پارسینه
پیتزا پس از ابداع در ایتالیا دچار تغییراتی شد تا به غذای خوشمزه‌ای تبدیل شود که امروز می‌شناسیم. با توجه به تنوع این غذا، انتخاب اینکه چه پیتزایی سفارش دهیم بسیار سخت است. در این مطلب سعی داریم شما را با انواع پیتزا آشنا کنیم. اگر شما هم از عاشقان پیتزا هستید، با ادامه‌ی این مطلب همراه باشید.
۰۷ دی ۱۳۹۷ - ۱۷:۲۹
۰

حالا که عاشق پیتزا هستید و دوست دارید با انواع آن آشنا شوید، بهتر است بیش از این منتظر نمانید و هرچه زودتر با انواع پیتزا و همین‌طور بهترین روش‌های طبخ آن‌ها آشنا شوید.

۱. پیتزای ناپلی

این پیتزا، اصلی‌ترین نوع پیتزا است. تاریخچه‌ٔ آن به قرن هجدهم و شهر ناپل ایتالیا باز می‌گردد. در این دوره شهروندان این شهر ساحلی بیشتر به‌دنبال غذا‌های ارزان‌قیمتی بودند که بتوان آن‌ها را به سرعت میل کرد. در این زمان بود که پیتزای ناپلی ابداع شد. این پیتزا از یک خمیر یا نان نازک همراه با گوجه‌فرنگی، پنیر، سیر و روغن زیتون تهیه می‌شد. در آن زمان همه‌ٔ این مواد به فراوانی و با قیمت مناسب یافت می‌شد و فروشندگان می‌توانستند به کمک آن‌ها غذای خوشمزه و ارزانی تهیه کنند که در استطاعت مردم این شهر باشد.

انواع پیتزای ناپلی
امروزه سه شکل رسمی از پیتزای ناپلی وجود دارد:

پیتزای مارینارا: این پیتزا محتوی گوجه‌فرنگی، سیر، مرزنگوش (اورگانو) و روغن زیتون فوق‌بکر است.
پیتزای مارگِریتا: این پیتزا محتوی گوجه‌فرنگی، برش‌هایی از پنیر موتزارلا، ریحان و روغن زیتون فوق‌بکر است.
پیتزای مارگریتا ویژه: این پیتزا محتوی گوجه‌فرنگی، برش‌هایی از پنیر موتزارلا کامپانیا (منطقه‌ای که شهر ناپل در آن قرار دارد)، ریحان و روغن زیتون فوق‌بکر است.

تاپینگ سنتی پیتزای ناپلی
تاپینگ پیتزا به ریختن مواد مختلف برروی خمیر پیتزا گفته می‌شود. به عنوان مثال اگر برروی خمیر پیتزا سوسیس، گوشت و سبزیجات بریزند، پیتزا با این مواد تاپینگ شده است. از آن‌جایی‌که نان یا خمیر پیتزای ناپلی بسیار نازک است، نمی‌توان مواد زیادی را برروی آن قرار داد. درواقع خمیر پیتزای ناپلی به حدی نازک است که گاهی افراد آن را با کارد و چنگال می‌خورند. البته نیاز به توضیح نیست که لطف خوردنِ پیتزا به شکل خاص آن، یعنی خوردن پیتزا با دست است. تاپینگ مرسوم پیتزای ناپلی از پنیر موتزارلای تازه، گوجه فرنگی، برگ ریحان، مرزنگوش و روغن زیتون تشکیل شده است.

بهترین روش پخت پیتزای ناپلی
به عقیده‌ی عده‌ای، بهترین روش پخت پیتزای ناپلی همان شکل سنتی آن است. یعنی پختن پیتزا در تنور‌هایی با سوخت چوب یا زغال. دمای این تنور‌ها به ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ درجه‌ی فارنهایت (۴۲۶ تا ۵۳۷ سانتی‌گراد) می‌رسد. پخت کامل پیتزای ناپلی در این دما بین ۷۰ تا ۹۰ ثانیه طول می‌کشد.

اگر تا همین‌جای کار طاقتتان تمام شده و می‌خواهید همین الآن یک پیتزای خوشمزه سفارش دهید، یک پیشنهاد خوب برای شما داریم. چیلیوری یک سرویس سفارش آنلاین غذا است. شما می‌توانید در وبسایت یا اپلیکیشن آن منوی کامل رستوران‌های اطراف خود را بررسی کنید. سپس به راحتی و صرفا با چند کلیک، هر غذایی که دوست داشتید سفارش دهید.

۲. پیتزای شیکاگو

این پیتزا نام خود را از شهری گرفته که در آنجا ابداع شد. در اوایل دهه‌ٔ ۱۹۰۰ میلادی مهاجران ایتالیایی شهر شیکاگو دنبال چیزی شبیه به پیتزای ناپلی می‌گشتند. «آیک سول» به‌جای تهیه‌ٔ پیتزای ناپلی چیز دیگری در سر داشت. او یک پیتزا با خمیری کلفت‌تر درست کرد که لبه‌های آن از سایر قسمت‌های آن مرتفع‌تر بود. او در این پیتزا برروی خمیر، پنیر موتزارلا ریخت، لایهٔ بعدی را گوشت و سبزیجات، و درنهایت برروی همه‌ٔ آن‌ها لایه‌ای از گوجه‌فرنگی له‌شده قرار داد. این ایده بعد‌ها موجب شد، سول رستوران‌های زنجیره‌ای (Uno Pizzeria) موفقی را تأسیس کند.

البته یک مدل دیگر از پیتزای شیکاگو وجود دارد که خمیر نازکی داشته و به‌جای شکل دایره‌ای، شکل چهارگوش دارد.

تاپینگ سنتی پیتزای شیکاگو
برخلاف سایر انواع پیتزا، تاپینگ پیتزای شیکاگو برروی پیتزا دیده نمی‌شود. بلکه در زیر لایه‌ای از سس گوجه‌فرنگی قرار دارد. معمولا در تهیه‌ی پیتزای شیکاگو از گوشت چرخ‌کرده، سوسیس، پپرونی، پیاز، قارچ و فلفل دلمه‌ای استفاده می‌شود. در برخی نقاط دیگر برروی سس گوجه‌فرنگی مقداری پنیر پارمیژان (پارمسان) می‌ریزند.

بهترین روش پخت پیتزای شیکاگو
برای پخت آسان پیتزای شیکاگو کف سینی را با روغن چرب می‌کنند. این عمل به بر‌شته‌شدن بیشتر نان پیتزا کمک می‌کند. باتوجه به قطر بیشتر خمیر و میزان مواد تشکیل‌دهنده، زمان پخت این پیتزا طولانی‌تر بوده و بین ۳۰ تا ۳۵ دقیقه طول می‌کشد.

 

۳. پیتزای نیویورکی

با اینکه پیتزای نیویورکی از پیتزا‌های اصیل و قدیمی نیست، اما امروزه به محبوب‌ترین پیتزا در ایالات متحده تبدیل شده است. پیتزای نیویورکی با پیتزای ناپلی تفاوت‌هایی دارد. با اینکه خمیر پیتزای نیویورکی مانند پیتزای ناپلی نازک است، اما باید به‌قدری استحکام داشته باشد تا بتواند قطر نیم متری این پیتزا را تحمل بکند. این پیتزا را می‌توان بدون ابزار‌های خاصی مانند کارد و چنگال میل کرد که با توجه به سرعت زندگی روزمره در نیویورک این امر بسیار مفید است.

شکل خاصی از پیتزای نیویورکی به نام پیتزای سنت‌لوئیس وجود دارد. این پیتزا در دهه‌ی ۱۹۶۰ میلادی توسط اِد و مارگی ایمو ابداع شد. این پیتزا خمیر نازکی دارد و در تهیه‌ٔ آن از مخمر استفاده نمی‌شود. در آن به‌جای پنیر موتزارلا از پنیر پروول استفاده می‌شود. این پنیر از ترکیب پنیر چدار، موتزارلا و پروولون به‌دست می‌آید.

تاپینگ سنتی پیتزای نیویورکی
برخلاف خمیر پیتزای ناپلی، خمیر این پیتزا می‌تواند مواد مختلفی مانند پپرونی، سوسیس، قارچ و ماهی کولی را برروی خود نگه دارد. بااینکه می‌توان این پیتزا را با انواع و اقسام مواد تاپینگ کرد، ولی استفاده از چاشنی‌ها مانند مرزنگوش، فلفل قرمز، پنیر پارمسان و پودر سیر در تهیه‌ی آن رایج‌تر است.

بهترین روش پخت پیتزای نیویورکی
مانند پیتزای ناپلی بهترین روش پختن این پیتزا نیز استفاده از تنور‌های چوبی یا زغالی است. امروزه بسیاری از افراد از اجاق یا فر‌های گازی برای پخت این پیتزا استفاده می‌کنند که می‌تواند همان طعم خوب، بافت مستحکم و ترد را ایجاد بکند.

 

۴. پیتزای سیسیلی

پیتزای سیسیلی تاحدی شبیه به پیتزای شیکاگو است. ولی با آن ۲ تفاوت دارد. البته هیچ شباهتی به پیتزایی که در شهر سیسیل ایتالیا درست می‌شود، ندارد. پس داستان پیچیده‌ٔ آن چیست؟ این پیتزای چهارگوش را در هر کشوری که تهیه کنید، خمیر کلفتی دارد که بافت آن از سایر پیتزا‌ها اسفنجی‌تر است. پیتزای مرسوم شهر سیسیل با سس گوجه‌فرنگی، پیاز، سبزیجات، ماهی کولی پر شده و برروی آن‌ها خرده نان ریخته می‌شود. این مدل پیتزا معمولا در تعطیلاتی مانند کریسمس در سیسیل سرو می‌شود. اما در آمریکا پیتزای سیسیلی ترکیب ساده‌ای از گوجه‌فرنگی و پنیر موتزارلاست که در تمام سال صرف می‌شود.

تاپینگ سنتی پیتزای سیسیلی
همان‌طوری که در بالا اشاره شد پیتزای سیسیلی محتوی مواد زیادی نیست. هرچند ضخامت آن به حدی است که می‌تواند وزن مواد زیادی را تحمل بکند.

بهترین روش پخت پیتزای سیسیلی
برای خوشمزه‌ترکردن خمیر پیتزا زیر سینی را با روغن زیتون چرب می‌کنند. دمای اجاق در تعیین زمان پخت مؤثر است. به‌عنوان مثال اگر دمای فر ۴۲۵ درجه‌ی فارنهایت (۲۱۸ درجه‌ی سانتی‌گراد) باشد، پخت کامل پیتزای سیسیلی ۱۵ تا ۲۰ دقیقه طول می‌کشد.

 

۵. پیتزای یونانی

پیتزای یونانی برخلاف نامش ربطی به استفاده از مواد یونانی برای تاپینگ پیتزا ندارد. درواقع، پیتزا یک غذای اصیل مدیترانه‌ای نبوده و مهد آن در ایتالیاست. پیتزای یونانی به‌وسیله‌ی مهاجران یونانی که به ایالات متحده آمدند، ابداع شد. این پیتزا نیز ویژگی مخصوص به خودش را دارد. این پیتزا خمیری پفکی دارد که از پیتزای ناپلی کلفت‌تر و از پیتزای شیکاگو و سیسیلی نازک‌تر است. همچنین پیتزای یونانی از رب گوجه‌فرنگی‌ای تشکیل شده است که طعم شدید مرزنگوش می‌دهد و برروی آن ترکیبی از پنیر چدار و موتزارلا قرار دارد.

تاپینگ سنتی پیتزای یونانی
ازجایی‌که هیچ تاپینگ سنتی برای پیتزای یونانی وجود ندارد، علاوه‌بر پنیر چدار و موتزارلا سرآشپز می‌تواند هر چیزی که می‌خواهد به این پیتزا اضافه کند. وزن سنگین خمیر این پیتزا تحمل افزودنی زیادی را دارد. اگر دوست دارید این پیتزا بیش‌ازپیش یادآور غذا‌های یونانی باشد، می‌توانید پیتزایی سفارش دهید که روی آن موادی مانند پنیر فتا، زیتون سیاه و پیاز قرمز هم وجود داشته باشد.

 

۶. پیتزای کالیفرنیا

پیتزا کالیفرنیا به‌خاطر محتویات غیرمعمول‌اش شناخته شده است. شروع پخت این پیتزا به دهه‌ی ۱۹۷۰ میلادی برمی‌گردد. زمانی‌که سرآشپز «اِدو لادو» انواع دستورالعمل‌های پخت پیتزا را امتحان کرد. او توانست پیتزایی بپزد که از خردل، پنیر ریکوتا، پاته و فلفل قرمز تشکیل شده بود. سپس او این دستورالعمل را به ولفگانگ پاک داد. ولفگانگ از او دعوت کرد تا سرآشپز پیتزای رستورانش بشود. سپس لادو توانست ۲۵۰ دستورالعمل منحصربه‌فرد پیتزا را ابداع بکند که در نهایت به منوی رستوران‌های زنجیره‌ای «آشپزخانه‌ٔ پیتزای کالیفرنیا» تبدیل شد.

تاپینگ سنتی پیتزای کالیفرنیا
هیچ تاپینگ سنتی‌ای برای پیتزای کالیفرنیا وجود ندارد. به‌همین خاطر دست سرآشپز برای خلاقیت باز است. همچنین می‌توان در تهیه‌ٔ این پیتزا، به‌جای سس گوجه‌فرنگی از سس باربیکیو یا سس آلفردو استفاده کرد.

بهترین روش پخت پیتزای کالیفرنیا
زمان پخت این پیتزا، براساس قطر خمیر آن تعیین می‌شود. پس اگر پیتزایی با خمیر زخیم‌تر سفارش می‌دهید، باید کمی صبور باشید.


۷. پای گوجه‌فرنگی

این پیتزا از پیتزای سیسیلی مشتق شده و خمیری ضخیم و چهارگوش دارد که شبیه به خمیر نان فوکوسیا بوده و سرشار از سس گوجه‌فرنگی است. این پیتزا توسط ایتالیایی‌های فیلادلفیا ابداع شد. تفاوت این پیتزا با پیتزای نیویورکی در این است که در آن سس گوجه‌فرنگی به‌جای روی تاپینگ، در زیر آن قرار می‌گیرد. اما چیزی که باعث تمایز این پیتزا از سایر پیتزاهاست، این است که این پیتزا در دمای اتاق سرو می‌شود.

تاپینگ سنتی پای گوجه‌فرنگی
این پیتزا به‌طور سنتی از تلفیق خمیر و سس گوجه‌فرنگی و ریختن کمی پنیر پارمسان بر روی آن درست می‌شود. البته برخی نسخه‌های این پیتزا محتوی گوشت چرخ‌کرده، سوسیس و برش‌هایی از پنیر موتزارلا هستند.

بهترین روش پخت پای گوجه‌فرنگی
ابتدا خمیر پیتزا را در فر می‌پزند، برای جلوگیری از خشک‌شدن خمیر کمی آب و سس گوجه‌فرنگی بر روی خمیر پیتزا می‌ریزند. پس از پختن خمیر دوباره به آن سس می‌افزایند و به‌مدت ۱۵ دقیقه در فر با دمای ۵۵۰ درجه‌ٔ فارنهایت (۲۸۸ درجه‌ی سانتی‌گراد) می‌پزند.

 

۸. انواع پیتزا‌های جایگزین
یکی دیگر از پیتزا‌ها پیتزای دیترویتی است. این پیتزا چهارگوش بوده و خمیر کلفتی دارد که گاهی سس مارینارا بر روی آن ریخته می‌شود. معمولا کف سینی را خوب چرب می‌کنند تا حاشیه‌های کاراملی تردی ایجاد بشود.

تاپینگ‌ها و پیتزا‌های مختلف محدودیتی ندارند. درحالی‌که تاپینگ‌های سنتی پیتزا مانند پپرونی و سبزیجات می‌توانند مشتری را جذب بکنند، برخی پیتزا‌های خاص‌تر مانند پیتزای بیکن و پیتزای چیزبرگر برای افراد کنجکاو و کسانی است که از امتحان‌کردن چیز‌های جدید لذت می‌برند. ازجمله موادی که در تاپینگ این پیتزا استفاده می‌شود، عبارت‌اند از: ماهی کولی، پیاز، گوشت، پپرونی، بیکن، فلفل دلمه‌ای، زیتون سیاه، سس پستو، مرغ، آناناس، سوسیس، اسفناج، قارچ و….

انواع خمیر یا نان پیتزا
شاید خیلی از افراد به خمیر یا نان پیتزا اهمیت زیادی ندهند. اما خمیر پیتزا اساس یک پیتزای خوشمزه و باکیفیت است. راه‌ها و شکل‌های مختلفی برای تهیه‌ی خمیر پیتزا وجود دارد. اما دو نوع نازک و کلفت رایج‌ترند.

خمیر پیتزای نازک
خمیر پیتزای نازک در قسمت‌های میانی که مواد مختلف برروی آن قرار می‌گیرند، نازک‌تر هستند و حاشیه‌های کلفت‌تری دارد. معمولا پیتزا‌هایی که خمیر نازکی دارند (مانند پیتزای ناپلی و پیتزای نیویورکی) محتویات کمتری دارند. زیرا خمیر نازک آن‌ها تحمل وزن چندانی ندارد. البته این امر به آن معنا نیست که باید برای افزودن مواد دیگر به پیتزا حتما به خمیر ضخیمی نیاز است. به‌عنوان مثال در پیتزای کالیفرنیا فقط باید قسمت میانی آن کمی ضخیم‌تر باشد.

خمیر پیتزای ضخیم
خمیر پیتزای ضخیم برای تحمل وزن سس و سایر افزودنی‌ها مناسب‌تر است. معمولا ضخامت خمیر سه تا شش میلی‌متر متغیر است. ازجایی‌که لبه‌های پیتزا‌های ضخیم برای حفظ سس و سایر افزودنی‌ها برآمده‌تر است، این خمیر را ابتدا بر روی صفحه‌ای پهن کرده و سپس در قالب قرار می‌دهند و لبه‌های خمیر را بالاتر می‌آورند.

با چیلیوری تمامی پیتزا‌های خوشمزه‌ای که نام بردیم تنها چند دقیقه با شما فاصله دارند. کافیست هرجایی که هستید به کمک این سرویس سفارش آنلاین غذا پیتزا یا هر غذای دیگری که دوست داشتید سفارش دهید. منوی به‌روز رستوران‌های اطراف‌تان به شما این اجازه را می‌دهد که به‌راحتی غذای مورد علاقه‌تان را پیدا کنید و سفارش دهید.

 

منبع: چطور

پــنــجــره
ارسال نظر
نمای روز
آخرین اخبار
سداد
شفا دارو