گوناگون

بازخوانی توصیه‌های امام به مجلس:کارشکنی برای دولت نکنید، هدایت کنید

بازخوانی توصیه‌های امام به مجلس:کارشکنی برای دولت نکنید، هدایت کنید

پارسینه: قضیه هدایت مسئله‏‌ای است، قضیه کارشکنی مسئله دیگر، هدایت باید کرد. مرکز همه قانون‌ها و قدرت‌ها مجلس است. مجلس هدایت می‏کند همه را و باید بکند، اما بنای بر این نباشد که مجلس دولت را ضعیف کند؛ و بنای بر این هم نباشد که دولت مجلس را ضعیف کند. تضعیف هر یک، تضعیف خودش هم هست. کارشکنی برای دولت نکنید، هدایت کنید


سخنرانی [در جمع نمایندگان مجلس (افتتاح اولین دوره مجلس شورای اسلامی)]زمان: ساعت ۵۵: ۱۰ صبح ۴ خرداد ۱۳۵۹/ ۱۰ رجب ۱۴۰۰

مکان: تهران، حسینیه جماران‏

موضوع: تشریح وظایف وکالت در مجلس شورای اسلامی‏

مناسبت: افتتاح اولین دوره مجلس شورای اسلامی‏

حضار: نمایندگان مجلس شورای اسلامی‏

بسم اللَّه الرحمن الرحیم‏

مجلس محل طرح مسائل دلخواه اسلام و مردم‏

من خوف این را دارم که مطالبی که آقای حجازی «۱» فرمودند: درباره من، باورم بیاید. من خوف این را دارم که با این فرمایشات ایشان و امثال ایشان برای من یک غرور و انحطاطی پیش بیاید. من به خدای تبارک و تعالی پناه می‏برم از غرور. من اگر خودم را برای خودم نسبت به سایر انسان‌ها یک مرتبتی قائل باشم، این انحطاط فکری است و انحطاط روحی. من در عین حال که از آقای حجازی تقدیر می‏کنم که ناطق برومندی است و متعهد، لکن گله می‏کنم که در حضور من مسائلی که ممکن است من باورم بیاید فرمودند: من چند کلمه ‏ای که می‏خواهم در حضور آقایان عرض کنم از باب اینکه امر شده است به تذکر؛ فَانّ الذِّکْری‏ تَنْفَعُ الْمُؤمِنینَ. «۲» تصادف خوبی است که امروز که آقایان در اینجا تشریف دارند و با هم مواجه هستیم مواجه با ملت هستیم، تمام ملت خلاصه در وجود شما آقایان است، تصادف خوبی است که با روز عید مبارکی مصادف شده است، و از آن بهتر این است که روز گشایش مجلس اسلامی در روزی است که عدالت در عالم متولد شده است، روزی است که امیر المؤمنین- سلام اللَّه علیه- به دنیا آمدند که مظهر همه‏ عدالت‌ها و اعجوبه عالم هستند و از صدر عالم تا ابد بجز رسول اکرم کسی به فضیلت او نیست. این را ما به فال نیک می‏گیریم و این فکر را می‏کنیم که آقایان که در یک روزی که مظهر عدالت خدا، پرتو عدالت انسانی در آن روز متولد شده است، و شما مجلس را در آن روز افتتاح می‏کنید بدانید که باید همان رشته را، همان رشته علی- علیه السلام- را پیروی کنید. من در بعضی مجالس زمان رضا خان رفته ‏ام در مجلس به عنوان تماشاگری و مجالس دیگری هم که از آن زمان تا اخیر بوده است شنیده‏ام. آنجایی که من دیده‏ام، مجلس، مجلس شورا نبوده است، مجلس مبارزه بین افراد در آمال خودشان بود؛ جنگ و نزاع بود. حتی بعض اشخاص که اشخاص صحیحی بودند و در خارج از مجلس حدود را حفظ می‏کردند، در مجلس که وارد می‏شدند مثل اینکه ملزم می‏شدند به اینکه نظیر آن‌های دیگری که به طور غیر اسلامی رفتار می‏کردند، گاهی هم بعضی از آن‌ها منحرف بشوند. مجلس شورای اسلامی مجلس مشورت است، مجلسی است که باید متفکرین، آقایان، مسائلی که ما یحتاج ملت است و کشور است در میان بگذارند و با هم مشورت کنند. مباحثه کنند فقط آن چیز‌هایی که مربوط به ملت است و به اسلام.

مجلس شورای اسلامی که شما آقایان وکیل هستید از طرف ملت برای خدمت در آن بنگاه، باید آنکه دلخواه ملت است در آنجا طرح بشود؛ و آنچه دلخواه اسلام است بحث و مشورت بشود؛ و به ترتیبی که مقرر است تصویب بشود و همه چیزش اسلامی باشد.

اغراض شخصیه را باید همه ما کنار بگذاریم. فرضاً که من با شما خدای نخواسته، یک حساب و خرده دارم، این در مجلس نباید، در مجلسی که مجلس اسلامی است نباید این خرده حساب‌ها را آنجا به آن رسید. مجلس شورای اسلامی در یک محفظه سربسته نیست که اگر خدای نخواسته انحرافی در آن پیدا شد همان اجزای خود مجلس بفهمند، این سرباز است و رادیو و تلویزیون این را منتشر می‏کند، همه ایران می‏بینند و می‏شنوند، و خارج از ایران هم تا آنجایی که موج این‌ها می‏رود، آن‌ها هم می‏شنوند و می‏فهمند که چه شده است. اگر بنا باشد که خدای نخواسته از اول صف آرایی بشود برای جنگ اعصاب، و آن مجالسی که در زمان طاغوت بود، آن مجالس، باز محتوایش تکرار بشود، این‏ مجلس اسلامی نیست، و آقایان به وظیفه شرعی و الهی خودشان عمل نکرده‏ اند.

لزوم رعایت اخلاق اسلامی در مجلس‏

من امیدوارم که آقایان بدون اینکه جهات نفسیت را در نظر داشته باشند، و بدون اینکه اغراض خودشان را و مخالفت‌های شخصی که با اشخاص دارند در نظر داشته باشند، به آن چیزی که وکیل او، به آن چیزی که در آن چیز وکیل هستند، اندیشه کنند و مباحثه کنند و شور کنند. شوری که در محیطی واقع شد که اسلامی است و اخلاق اسلامی است منتهی به جنگ نمی‏شود، منتهی به آن مسائلی که در آن مجلس‌ها و بعضی از آن مجلس‌ها واقع می‏شد که انصافاً شرم آور است نمی‏شود. باید همان طوری که تا حالا تحولات زیادی پیدا شده است در این ملت، شما که وکیل از جانب ملت هستید، و عصاره فضایل ملت هستید، باید در آنجا همان معنایی که مأمور او شدید از طرف ملت، همان معانی باشد. ملت یک ملت اسلامی است و اسلام را می‏خواهد و احکام اسلام را می‏خواهد.

شما وکیل نیستید که بروید آنجا بنشینید و حساب‌هایی که خودتان با هم دارید صاف کنید.

اگر یک همچو کاری بشود، این انحراف است و غصب است آن محل برای شما. شما باید- ان شاء اللَّه همین طور هم هست- شما باید در آنجا معلم اخلاق باشید از برای همه کشور؛ برای اینکه مطالب شما به همه کشور بسط پیدا می‏کند. وقتی که همه مردم در تمام کشور دیدند که این وکلایشان با راستی و صداقت در خدمت کشور هستند و در خدمت اسلام هستند، و مناظره ‏هایی که می‏کنند مناظره ‏های اسلامی است، و بحث و تفتیشی که می‏کنند بحث و تفتیش اسلامی است، این یک تعلیمی می‏شود به همه افرادی که در این کشور هستند، و به آنجایی که این موج‌ها می‏رسد در خارج کشور. ما باید همه قشر‌ها را تربیت کنیم. شما‌ها باید در مجلس که می‏روید علاوه بر اینکه، مسائلی که طرح می‏شود که مورد احتیاج ملت است، باید آن‌ها را در آن طرح کنید، با سلاح اخلاق اسلامی وارد بشوید، و با آن سلاح مردم را تربیت کنید که وقتی چند سال از مجلس گذشت، در مردم آثار گفتگو‌های شما و مناظرات شما پیدا باشد. از مجلس منعکس می‏شود کار‌های شما علاوه بر اینکه خدای تبارک و تعالی حاضر است در همه جا و ناظر است در همه جا، و پرونده‏‌های همه شما پیش اوست و همه عالَم. علاوه بر اینکه باید ملاحظه کنید که در حضور خدای تبارک و تعالی هستید، هر نَفسی که می‏کشید در حضور او هست، و هر کلمه‏‌ای که ادا می‏کنید در محضر مبارک خدای تبارک و تعالی هست؛ و در محضر خدای تبارک و تعالی، بر خلاف دستور او جرم عظیمی است، و باید ناظر بدانید خدا را بر اعمال خودتان، باید شما دیگران را هم تربیت کنید. همه اشخاصی که در هر مرکزی هستند باید آن مرکز را به صورت یک تعلیمگاه درآورند. همان طوری که در صدر اسلام آنکه رئیس دولت بود، و آنکه سردار بود، سردار لشکر بود، با اعمال خودشان مردم را تربیت می‏کردند، با حرف‌های خودشان، با کردار خودشان مردم را تربیت می‏کردند، باید ما که دعوی این را داریم که مسلمان هستیم و تابع اولیای اسلام هستیم، باید ما هم با کردار و رفتار خودمان تربیت کنیم مردم را.

مجلس محل مباحثه نه مبارزه و جبهه ‏بندی‏

اگر خدای نخواسته، انحرافی در مجلس پیدا بشود، چون منعکس می‏شود به همه جا، ممکن است که انحراف در سطح گسترده ‏ای پیدا بشود و مسئولیت بزرگ باشد. چنانچه انحرافاتی را شما به واسطه اعمال و افعالتان از ملت سلب کنید، اجر بسیار بزرگی را دارید، اجر انبیا را دارید. از الآن بنای بر این نگذارید که ما یک جبهه کذا و یک جبهه کذا، از اول بنای مبارزه باشد، مبارزه نیست، مباحثه است، مباحثه، مباحثه نرم اسلامی.

می‏خواهید هر کدام مسائلی که دارید به دیگری بگویید با برهان، با بیان، البته باید بگویید، اما مبارزه ندارید با هم؛ و همه برای اسلام هستید و خدمتگزار اسلام هستید و می‏خواهید برای اسلام خدمت بکنید. از حالا بنا نگذارید به اینکه یک جبهه‏ بندی بکنید، یک دسته این طرف، یک دسته آن طرف و همان کار‌هایی که در مجالس سابق می‏کردند، و همان دعوا‌ها و نزاع‌هایی که به انحطاط می‏کشید خودشان و ملت را؛ و من نمی‏دانم آیا در مجالس خارج از این کشور یک همچو نزاع‌ها و داد و قال‌ها و بدگویی‌هایی بوده است که‏ تقلید کردند این‌ها از آن‌ها یا نه ابتکار بوده، این را من اطلاع ندارم؛ لکن علی‏ ایّ حال، چه تقلید از دیگران بوده، و چه ابتکار خودشان بوده است، یک امر بسیار مشوّه بدی بود که تلخی او در ذائقه باید بماند تا آخر؛ و من امیدوارم که کار‌های شما آن تلخی‌ها را از ذائقه‏‌ها بزداید.

کارشکنی و تضعیف یکدیگر، عامل انحطاط و سقوط

مجلس هدایت می‏کند همه را و باید بکند، اما بنای بر این نباشد که مجلس دولت را ضعیف کند؛ و بنای بر این هم نباشد که دولت مجلس را ضعیف کند. تضعیف هر یک، تضعیف خودش هم هست. اگر رئیس دولت؛ رئیس جمهور تضعیف کند مجلس را، خودش قبل از مجلس سقوط می‏کند؛ و اگر مجلس تضعیف کند دولت و رئیس جمهور و آن‌هایی که اجرا می‏خواهند بکنند، این خودشان هم تضعیف می‏شوند و امروز صلاح نیست؛ و یک مطلبی که باز می‏خواهم عرض بکنم که دنباله همین است، این است که الآن کشور ما اول عملش و اول کارش است. بحمد اللَّه تا حالا تمام آن چیز‌هایی که یک حکومت لازم دارد، محقق شده است، لکن باز اول کار است. در این اول کار یک ویژگی‏‌ای هست که بعد‌ها آن ویژگی دیگر ممکن است نباشد. حالایی که از خارج و داخل به کشور ما هجوم می‏شود، در داخل با طرح‌های مختلف قلم‌های مختلف، مجله‌های مختلف و گویندگان مختلف و اشخاصی که شلوغ می‏کنند در این مملکت، ابتلا هست، و از خارج هم که با قدرت‌های بزرگ، محل ابتلای ما هست، ما اگر بخواهیم برای کشورمان، برای اسلام پیروزی حاصل بشود، باید کارشکنی نکنیم از هم. باید همه یکصدا باشیم. قضیه هدایت مسئله‏‌ای است، قضیه کارشکنی مسئله دیگر، هدایت باید کرد. مرکز همه قانون‌ها و قدرت‌ها مجلس است. مجلس هدایت می‏کند همه را و باید بکند، اما بنای بر این نباشد که مجلس دولت را ضعیف کند؛ و بنای بر این هم نباشد که دولت مجلس را ضعیف کند. تضعیف هر یک، تضعیف خودش هم هست. اگر رئیس دولت؛ رئیس جمهور تضعیف کند مجلس را، خودش قبل از مجلس سقوط می‏کند؛ و اگر مجلس تضعیف کند دولت و رئیس جمهور و آن‌هایی که اجرا می‏خواهند بکنند، این خودشان هم تضعیف می‏شوند و امروز صلاح نیست. چنانچه در یکوقتی هم یک همچو مطلبی واقع بشود، آن هم یک جرم است. امروز این مسأله، جرم بسیار بزرگ است. برای اینکه، در آن مواقعی که مملکت ما ابتلا به این مصایب ندارد، خوب یک کار خلاف است، اما کار خلافی نیست که مملکت ما را تهدید به نابودی و شکست بکند. اما امروز که مملکت ما وضعش این طوری است، و نمی‏توانند آن‌هایی که عمال خارجی هستند و خود خارجی‌ها نمی‏توانند ببینند که در ظرف یک سال و دو سه ماه، چند ماه، تمام کار‌هایی که در چندین سال انجام نگرفته، اینجا انجام گرفت، این را نمی‏توانند ببینند. این‌ها از اول هی خیال می‏کردند که خوب، به خودشان وعده می‏دادند که اصلًا جمهوری اسلامی، این پا نمی‏ گیرد. اصلش با او مخالفت می‏کردند: «جمهوری، نه، لازم نیست اسلامی باشد، جمهوری ملی باشد». ما از این ملی‌ها هیچی ندیدیم جز خرابکاری. اگر یک نفرشان آدمی بود که صحیحی بود، اسلامی بود که صحیح بود، ما ندیدیم چیزی از اینها.

باید همه ما اسلامی پیش برویم. با برنامه اسلامی پیش برویم. پیروزی ما مرهون اسلام است، نه مرهون من است و نه مرهون شما و نه مرهون هیچ قوه‏ای، مرهون اسلام است. اسلام به ما این پیروزی را داده است. این یک نعمتی است که خدای تبارک و تعالی به ما اعطا کرده است، و این نعمت را چنانچه شکرگزاری نکنیم ممکن است که یک وقتی خدای نخواسته از ما بگیرند. شکرگزاری‏اش به این است که همان طوری که در اول همه دست‌ها بلند شد که ما اسلام را می‏خواهیم، و جمهوری اسلامی را می‏خواهیم، خدای تبارک و تعالی، عنایت فرمود: و اعطا کرد. اگر ما از حالا این دست‌ها را کنار بزنیم، یکی از این طرف برود و یکی از آن طرف برود، و یکی یک چیزی بگوید و یکی یک چیز دیگری بگوید و جبهه‏ بندی بشود، و دولت با مجلس، و مجلس با دولت و همه با هم به هم بریزند، ممکن است که عنایت خدا به واسطه کفران نعمت برداشته بشود، و ما انحطاط همه چیز پیدا بکنیم، و کشورمان باز برگردد به حال سابق، به همان ظلم‌ها و همان ستم‌هایی که همه دیدید و همه دیدیم. شکرگزاری به این است که شما‌هایی که وکیل ملت هستید کارشکنی برای دولت نکنید، هدایت کنید. هر جایی که پا را کنار می‏گذارد هدایتش بکنید. دولت هم هر کس می‏شود و هر کس هست، و نخست وزیر هم هر کس هست، دولت هم هر کس هست، آن‌ها هم کارشکنی برای مجلس نکنند. آن‌ها قوه مجریه هستند، همه‏ روی قانون عمل بکنند. این قانونی که ملت برایش رأی داده است. همین رأی نداده است که توی طاقچه بگذارید و کاری به آن نداشته باشید، بروید مشغول کار خودتان بشوید.

این قانون باید دست همه باشد و همه حدود را قانون معیّن بکند. قانون برای مجلس حدود معین کرده است، تخلف از این حدود نشود. برای رئیس جمهور تحدید کرده، حدود قرار داده، او هم تخلف نکند. برای نخست وزیر و امثال این‌ها و دولت‌ها حدود معیّن کرده. آن‌ها هم نباید خارج بشوند. هر که خارج بشود از حدود، باید این را تنبه بدهند، هدایت کنند آن را.

اگر رئیس دولت؛ رئیس جمهور تضعیف کند مجلس را، خودش قبل از مجلس سقوط می‏کند؛ و اگر مجلس تضعیف کند دولت و رئیس جمهور و آن‌هایی که اجرا می‏خواهند بکنند، این خودشان هم تضعیف می‏شوند و امروز صلاح نیست.

حرکت در مسیر اسلام بدون خوف از چپ و راست‏

و شما‌ها هم من امید این را دارم که چهره ‏های نورانی که در مقابل من واقع شده‏اند، بدانند که در پیشگاه خدای تبارک و تعالی هم هستید و باید برای اسلام و برای احکام اسلام- که به ما منت گذاشته است و همه پیروزی‌های ما به واسطه اوست- خدمت بکنیم، و با کمال قدرت خدمت بکنیم. خوف این معنا را نداشته باشید که اگر در مجلس شما یک مطلبی را بگویید، پیش روشنفکر‌ها این خوب نیست. شما نماز هم اگر بخوانید بعضی از این روشنفکر‌ها پیششان خوب نیست. شما اگر دعا هم بخوانید بعضی از این‌ها پیششان خوب نیست. من نمی‏گویم همه روشنفکرها؛ روشنفکر خوب در همه طبقات هست. اما آن‌هایی که از اوّلی که این جمهوری اسلامی خواست پایش را بگذارد توی این مملکت مخالفت کردند، و آن‌هایی که به اسم خدمت به خلق می‏خواهند نگذارند این جمهوری اسلامی تحقق پیدا بکند. شما خوف هیچ کس را نداشته باشید؛ نه خوف چپی‌ها را داشته باشید، نه خوف راستی‌ها را داشته باشید. شما- در مسائل قانون اساسی است و اسلام و قانون اساسی هم تابع اسلام است- باید به اسلام فکر بکنید، نباید فکر کنید که حالا که در فلان کشور کذا چه جور واقع شده ما هم خوب است که التقاطی باشیم؛ یک قدری بگوییم خدا، یک قدری هم بگوییم چیز دیگر. مستقیم باشید و با استقامت کارتان را پیش ببرید، پشتیبان شما خداست. از هیچ چیز، از هیچ قوه نترسید. من نمی‏گویم که شما بر همه قوه ‏ها غلبه می‏توانید بکنید. ما که چیزی نداریم، همه چیز ما دست دشمن‌های ماست.

نهراسیدن از شکست در عمل به تکلیف‏

من عرض می‏کنم که وقتی بنا شد که ما به تکلیفمان عمل بکنیم، و ما آن راهی را که خدای تبارک و تعالی پیش پای ما گذاشته است آن راه را برویم، برای ما شکست هیچی نیست. برای اینکه از دو حال خارج نیست: یا این است که ما پیش می‏بریم که شکست هیچ نیست، و یا این است که نه، می‏آیند و ما را عقب می‏زنند، ما تکلیفمان را عمل کرده ‏ایم، چه شکستی است؟ سید الشهدا هم شکست خورد در کربلا، اما شکست نبود این. کشته شد و زنده کرد یک عالَمی را. امیر المؤمنین هم در جنگها، در جنگ صفین شکست خورد، لکن شکست نبود این. او به خدمت اسلام بود و برای خدا کار می‏کرد.

کسی که برای خدا کار بکند، هیچ وقت شکست تویش نیست، بُرد همیشه با آنهاست.

شما خوف این را نداشته باشید که اگر یک چیزی بر خلاف مثلًا مسلک مارکسیسم بگویید، بگویند که این‌ها چه عقب مانده هستند، خود آن‌ها عقب مانده‏اند. همان‌هایی که ادعای- نمی‏دانم- کمونیستی و کذا می‏کنند، خود آن‌ها از همه قلدرتر و از همه دیکتاتورترند، و ملتهایشان را همه به بند کشیده ‏اند. آزادی در آن ممالک نیست برای کسی. همان طوری که در ممالک غربی هم آزادی نیست در کار، صحبت آزادی، حرف آزادی است. اگر آزادی باشد، این سیاه‌های بیچاره چه کرده ‏اند که این طور تحت فشارند؟ در هیچ جای دنیا شما خیال نکنید که این طرح‌هایی که می‏دهند، و این بساطی که درست می‏کنند، یک واقعیتی باشد و بخواهند روی او رفتار بکنند. این مجلس‌های کذا که در دنیا درست شده است، و به دست قدرتمند‌ها درست شده است، و لهذا حق وِتو دارند، همه ‏اش آن قدرتمندها، این‌ها همه بازی است برای بلعیدن ماها، این یک مانور سیاسی است که با آن ما‌ها را اغفال کنند و ما‌ها را ببلعند. شما نباید گول از این‌ها بخورید و تحت تأثیر نه شرقی‌ها واقع بشوید و نه غربی‌ها وارد بشوید. شما آن طوری که اسلام مقرر فرموده است عمل بکنید. اگر هر کس هم هر چه به شما می‏گوید اعتنا به او نکنید. اسلام‏ مد نظر شما باشد؛ و این را بدانید که آن‌هایی که با این مجلس مخالفند، و آن‌هایی که با این انقلاب مخالفند، و آن‌هایی که با اسلام مخالفند، هر کاری بکنید آن‌ها به مخالفت خودشان ادامه می‏دهند، منتها یکوقتی با یک بهانه است، بعد یک بهانه دیگر پیدا می‏کنند.

خادم بودن وکیل ملت، به اسلام و کشور

شما معلم اخلاق جامعه باشید، و همه جامعه هم پشتیبان شما باشد؛ و همه ‏تان یک هویت بین دولت و ملت و ارتش و مردم و همه یک هویت باشید، همه اعضای یک انسان باشید. همه در خدمت انسان کامل؛ که رسول اکرم است باشید، و همه به منزله اعضای او باشید برای خدمت؛ و اگر این طور شد، پیروزی نصیبمان هست؛ و اگر خدای نخواسته، انحرافات پیدا شود و اغراض شخصیه پیش بیاید، و نمی‏ دانم مسند‌ها بحث بشود، و مقام‌ها طرح بشود و امثال اینها، این اولًا انحطاط اخلاقی زیاد است، و انحطاط در پیشگاه خداست، و ثانیاً خوف این است که نتوانید این بار را به منزل برسانید.

شما توجه داشته باشید که به اسلام خدمت کنید و به کشور خودتان خدمت کنید. شما وکیل مردمی هستید که همه اسلام را می‏خواهند، و همه کشور خودشان را می‏خواهند؛ و شما باید برای این ملت خدمت بکنید، به آن چیزی که شما را وکیل کرده است خدمت بکنید. اگر انحراف پیدا کنید بر خلاف ملت، خیانت کرده ‏اید به وکالتی که دارید؛ و من امیدوارم که ان شاء اللَّه شما با کمال قدرت، با کمال عزت و عظمت، این نهضت را به پیش ببرید؛ و مجلس، یک مجلس اسلامی اخلاقی همه چیز تمام باشد، و شما معلم اخلاق جامعه باشید، و همه جامعه هم پشتیبان شما باشد؛ و همه ‏تان یک هویت بین دولت و ملت و ارتش و مردم و همه یک هویت باشید، همه اعضای یک انسان باشید. همه در خدمت انسان کامل؛ که رسول اکرم است باشید، و همه به منزله اعضای او باشید برای خدمت؛ و اگر این طور شد، پیروزی نصیبمان هست؛ و اگر خدای نخواسته، انحرافات پیدا شود و اغراض شخصیه پیش بیاید، و نمی‏ دانم مسند‌ها بحث بشود، و مقام‌ها طرح بشود و امثال اینها، این اولًا انحطاط اخلاقی زیاد است، و انحطاط در پیشگاه خداست، و ثانیاً خوف این است که نتوانید این بار را به منزل برسانید. خداوند ان شاء اللَّه همه شما را تأیید کند، و همه ما را و همه مسلمین را تأیید کند؛ و همه را از شر شیطان بزرگ و آن‌هایی که دنباله او هستند حفظ کند؛ و ما را از شر نفس اماره بالسوء حفظ کند؛ و السلام علیکم و رحمة اللَّه و برکاته.
صحیفه امام، ج‏۱۲، ص:۳۵۱- ۳۴۳
پرتال امام خمینی

ارسال نظر

  • ناشناس

    مجلس و شکست خوردگان انتخابات اخیر سد محکم در برابر دولت منتخب مردم!

اخبار مرتبط سایر رسانه ها
    اخبار از پلیکان

    نمای روز

    اخبار از پلیکان

    داغ

    حواشی پلاس

    صفحه خبر - وب گردی

    آخرین اخبار