نحوه تکثیر و مراقبت از گل پیچ اناری
پارسینه: تنها دارای دو گونه است که یکی بومی آمریکای شمالی و گونه دیگر بومی چین است. هر دو گونه به اقلیم‌های گرم سازگار هستند و در مناطق معتدل سرما را تا ۵- درجه سانتیگراد تحمل می‌کنند. درختچه‌ای رونده یا خزنده و خزان شونده است.
۲۸ تير ۱۳۹۷ - ۲۳:۵۴
۰
نحوه تکثیر و مراقبت از گل پیچ اناری
 
تنها دارای دو گونه است که یکی بومی آمریکای شمالی و گونه دیگر بومی چین است. هر دو گونه به اقلیم‌های گرم سازگار هستند و در مناطق معتدل سرما را تا ۵- درجه سانتیگراد تحمل می‌کنند. درختچه‌ای رونده یا خزنده و خزان شونده است. برگ‌های مرکب از ۷ الی ۹ برگچه تخم مرغی، دندانه دار و براق با رگبرگ‌های زبر هستند. گل‌های نر و ماده، نامنظم و شیپوری شکل، با ۵ گلبرگ گرد به طول ۵ تا ۹ سانتی متر می‌باشند که ۶ تا ۱۲ عدد آن بصورت گل آذین خوشه‌ای و در انتهای شاخه‌های یکساله جوان ظاهر می‌شوند.

نام فارسی پیچ اناری
نام لاتین Trumpet vine, Trumpet creeper
نام علمی Campsis spp
خانواده Bignoniaceae
پیچ اناری

گیاهشناسی:

تنها دارای دو گونه است که یکی بومی آمریکای شمالی و گونه دیگر بومی چین است. هر دو گونه به اقلیم‌های گرم سازگار هستند و در مناطق معتدل سرما را تا ۵- درجه سانتیگراد تحمل می‌کنند. درختچه‌ای رونده یا خزنده و خزان شونده است. برگ‌های مرکب از ۷ الی ۹ برگچه تخم مرغی، دندانه دار و براق با رگبرگ‌های زبر هستند. گل‌های نر و ماده، نامنظم و شیپوری شکل، با ۵ گلبرگ گرد به طول ۵ تا ۹ سانتی متر می‌باشند که ۶ تا ۱۲ عدد آن بصورت گل آذین خوشه‌ای و در انتهای شاخه‌های یکساله جوان ظاهر می‌شوند و در تمام فصل تابستان با رنگ قرمز متمایل به نارنجی خود زیبایی خاصی به محیط می‌بخشند. در خوزستان گلدهی دو بار در سال، بصورت بهاره و پاییزه است و هر بار بسته به شرایط آب و هوایی۵/۱ الی ۲ ماه در بهار و یک بار در پاییز گل می‌دهد. سرما گلدهی را محدود می‌کند. گل‌های بهار در تابستان و گل‌های پاییز در آذر ماه تبدیل به میوه می‌شوند که میوه‌های تابستانه بذر کمتر دارند و کشیده‌تر از میوه‌های پاییزه هستند. در ترکیب با رز‌های رونده می‌توانند پوشش زیبایی را روی دیوار ایجاد کنند.

گل‌ها و میوه ها:

پیچ اناری خزانپذیر است و برگ‌های آن مرکب هستند یعنی هر برگ از دسته‌ای برگچه به تعداد ۷ و ۹ و یا ۱۱ عدد تشکیل شده است و شکوفایی گل‌های شیپوری شکل آن که به رنگ‌های گرم همانند نارنجی و قرمز و زرد زینت بخش این گیاه هستند، دلیل اصلی نگهداری و پرورش آن می‌باشد. زمان گلدهی این گیاه از اواخر بهار الی پاییز است و برخی از گونه‌ها نیز تا فرارسیدن سرمای اول زمستان به گلدهی خود ادامه می‌دهند. امکان شکل گیری میوه‌های این گیاه که همانند غلاف هستند وجود دارد. بذر‌ها در داخل میوه‌ها قرار دارند و پیج اناری دو گونه اصلی دارد و برخی از نمونه‌ها نیز نتیجه دو رگه گیری بین این دو گونه می‌باشند از اسامی عمومی و انگلیسی این گیاه می‌توان به Trumpet vine و Trumpet creeper اشاره کرد. کلمه Trumpet به معنی شیپور است که اشاره به شکل شیپور مانند گل‌های این گیاه دارد. توجه داشته باشید که تماس این گیاه با پوست برخی از افراد می‌تواند منجحر به قرمزی و خارش شود.

معرفی پیچ اناری

نیازها:

آبیاری:

پیچ اناری تا حدودی به خشکی خاک مقاوم است، اما گیاهان جوان و تازه کاشته شده و یا نمونه‌هایی که در گلدان کاشته شده اند نیاز به آبیاری منظم دارد؛ بنابراین برای گیاهان بالغی که در خاک باغچه کاشته اید (گیاهان ۳ سال به بالا) سطح خاک را بررسی کنید و زمانی که سطح خاک تا عمق حدود ۲-۱ سانتیمتری رطوبت خود را از دست داده بود گیاه را آبیاری کنید. اما در مورد گیاهان جوان‌تر و تازه کشت شده و گیاهان گلدانی، زمانی که سطح خاک تا حدودی رطوبت خود را از دست داده بود و در حال خشک شدن است آبیاری را انجام دهید. خشکی کشیدن این گیاه منجر به سوختگی نوک و حاشیه برگها، ریزش غنچه‌های گل و عدم شکل گیری گل‌ها می‌شود.

نور:

به مکانی با نور مستقیم آفتاب نیاز دارد. در مکان‌های سایه برگ‌ها به خوبی رشد می‌کنند، اما گیاه گل نمی‌دهد و نور مستقیم برای گلدهی این گیاه ضروری است.

دما:

اگرچه این گیاه به سرما مقاوم است، اما وزش همیشگی باد‌های سرد زمستانه در طی زمستان می‌توان به شاخه‌های آن آسیب برساند؛ بنابراین، اگر در منطقه شما چنین شرایطی وجود دارد (وزش باد‌های سرد زمستانه برای مدت طولانی) بهتر است که قسمت‌های هوایی را با کمک پوشش‌هایی مانند کیسه‌های کنفی (کیسه گونی) محافظت کنید. گرمای هوا نیز مشکلی برای این گیاه ایجاد نمی‌کند. البته گلدهی این گیاه با گرم شدن بیش از اندازه هوا کاهش می‌یابد، اما گیاه از بین نمی‌رود. در روز‌های بسیار گرم تابستان با آبیاری منظم و جلوگیری از خشکی کشیدن گیاه می‌توان به تحمل گرما کمک کرد.

خاک:

این گیاه در انواع خاک‌ها رشد می‌کند. اما خاک با بافت متوسط را ترجیح می‌دهد. برخی از نمونه‌ها را می‌توان در گلدان کاشت که در این صورت می‌توان از خاکی همانند مخلوط خاک معمولی باغچه + خاک برگ به همراه مقداری پرلیت و یا شن به منظور بهبود شرایط زهکش استفاده کرد. برای کوددهی می‌توان از کود‌های کامل با فرمولی ملایم استفاده کرد.

هرس:

گل‌های این گیاه بر روی شاخه‌های جوان شکل می‌گیرد و شکوفا می‌شود، بنابراین بهتر است که هرس آنرا از پاییز تا اوایل بهار انجام دهیم. شاخه‌های خشکیده و شکسته را باید از نزدیکی سطح خاک قطع کرد. شاخه‌های مسن که دیگر نقشی در گلدهی ندارند را باید طوری قطع کرد که ۳-۲ جوانه بر روی آن باقی بماند و آنرا از نزدیکی سطح خاک قطع کرد. همچنین این گیاه پاجوش‌های فراوانی تولید می‌کند که اگر بخواهیم رشد آنرا محدود کنیم قطع این پاجوش‌ها از کار‌های ضروری است که باید انجام شود.

تربیت گیاه جوان:

بعد از کاشت گیاه جوان، از ساقه‌های آن ۲۰-۱۵ سانتیمتر باقی گذاشته و مابقی را قطع کنید تا رشد جدید تحریک شود. توجه داشته باشید که اگر قصد هدایت شاخه‌های این گیاه بر روی قیم دارید ابتدا باید قیم مناسب را تهیه کنید و سپس گیاه را در کنار قیم بکارید. به تدریج و با گذشت زمان و رشد کردن شاخه‌های جوان می‌توان آنان را بر روی قیم‌ها هدایت کرد.

تکثیر:

کاشت بذر این گیاه در پاییز انجام می‌شود. بذر‌ها را می‌توان برای ۶۰ روز در دمای ۴ درجه و محیطی با رطوبت ۳۰٪ نگهداری کرد. این سرمادهی میزان جوانه زنی بذر‌ها را افزایش می‌دهد. جوانه زنی در حدود ۲ هفته طول می‌کشد. در بهار از قلمه‌های چوب سبز و در تابستان از قمله‌های نیمه چوبی این گیاه نیز می‌توان استفاده کرد. برای کاشت قلمه‌ها می‌توانید از مخلوط پرلیت و پیت موس و یا پیت خزه +شن استفاده کنید.

از انتهای ساقه‌ی حاصل از رشد سال جاری، قطعه‌ای به طول ۱۰-۷ سانیتمتر تهیه کنید. برگ‌ها را از یک سوم قسمت پایین قلمه جدا کنید و در بستر کاشت قرار دهید طوری که برگ‌های موجود بر روی قلمه در قسمت بالای خاک باقی بمانند. اگر برگ‌ها داخل خاک فرو روند احتمال پوسیدن قلمه‌ها افزایش می‌یابد. دمای مورد نیاز برای ریشه زایی قلمه‌ها ۲۴-۲۱ درجه سانتیگراد است.

خوابانیدن شاخه‌ها روش دیگری برای تکثیر این گیاه است. از رورش جداسازی پاجوش‌های کنار گیاه مادری نیز می‌توان برای تکثیر این گیاه استفاده کرد. بدین صورت که در اوایل بهار یکی از شاخه‌های گیاه را که انعطاف پذیری مناسبی دارد به گونه‌ای خم می‌کنیم که قسمتی از آنرا بتوان در زیر سطح خاک و در گودالی به عمق حدود ۳۰ سانتیمتر و طول ۴۰-۳۰ سانتیمتر خواباند. خاک این قسمت باید همواره از مقداری رطوبت برخوردار باشد. شاخه در تماس با خاک مرطوب به تدریج ریشه دار می‌شود و با فرارسیدن فصل پاییز و خزان گیاه، می‌توان اتصال این ساقه به گیاه مادری را قطع کرد و شاخه ریشه دار شده را به عنوان گیاهی مستقل در مکانی جداگانه کشت کرد.

آفات و بیماری:

این گیاه به آفت و یا بیماری خاصی حساس نیست. شته‌ها، شپشک‌ها و مگس سفید ممکن است گاهی برای گیاه مشکلاتی ایجاد کنند. لکه برگی قارچی و کپک پودری از جمله بیماری‌های احتمالی این گیاه هستند.

منبع: کشتزار
ارسال نظر
نمای روز
حواشی پلاس
آخرین اخبار
به پرداخت ملت
سداد2