پیشنهاد پارسینه
۱۵ فروردين ۱۳۸۹ - ۱۲:۰۱
۰
دلتان برای کار در دولت دکتر احمدی نژاد تنگ نشده؟

هنوز فکر نمی کنم بی کار شده باشم که بخواهد دلم برای کار تنگ شود. دلم برای آقای احمدی نژاد و کارهم تنگ می شود، اما کار نباید لزوما در دولت باشد.

راجع به چند شغله ها در بدنه دولت چه نظری دارید؟ فکر می کنید این موضوع باید پیگیری شود؟

مگر هنوز چنین مشکلی هست. بعد از رفتن من که دیگر مشکلی نمانده. بحث دقیقی است اما آنچه که یکباره تبدیل به یک فضای عمومی می شود، معمولا مصرف سیاسی داشته، سال 73 مشکلی بین دو طیف در دانشگاه تهران پیش آمد، آقای عمید رییس دانشکده حقوق شده بود و در عین حال نماینده مجلس بود، مهندس سیفیان هم رییس دانشکده هنرهای زیبا بود و نماینده مجلس هم بود، سال های سال بود که آقای سیفیان رییس دانشکده هنر بود، وقتی آقای عمید آمد نمی خواستند رییس دانشکده حقوق شود، در مجلس قانون گذاشتند و گفتند رییس دانشکده نمی تواند نماینده مجلس شود و هر دو نماینده را مجبور به استعفا کردند، هم مهندس سیفیان و هم آقای عمید و بعد که این دو نفر رفتند دیگر مسئله حل شد.

یعنی شأن نزول این قانون آقای عمید بود، شأن نزول قانون شورای نگهبان هم من بودم و این مسئله قبلا هم وجود داشته و بعد از این هم خواهد بود. باید این مسئله را از قالب سیاسی بیرون بیاورند و دیگر این که شغل را با بعضی اقتضائات کاری نباید مخلوط کرد. بالاخره بعضی وقت ها این جوری است. یک چیزهایی که واقعا شغل نیست، مثلا رییس فدراسیون ها، معمولا این ها کاری نیست که یک نیروی اجتماعی توانمند را در این قضیه بخواهیم تمام وقت محسوب کنیم. برخورد با چند شغله ها در اصل کار درستی است، اگر چند شغله واقعی نداشته باشیم، هم ظرفیت نیروی انسانی رشد پیدا می کند و هم کارها در انحصار عده ای قرار نمی گیرد و هم کیفیت کارها بالا می رود و کارها بهتر انجام می شود. قطعا برخورد با چند شغله ها مفید است به شرطی که این اقدام را ازحاشیه های جناحی وسیاسی دور کنیم.

چرا هیچ وقت درباره حرف های جنجالی همسرتان صحبت نمی کنید؟ با حرف های او موافق نیستید؟


چرا باید صحبت کنم؟! ببینید راجع به محتوای محبت هایش به حسب اقتضا حرف زده ام، یعنی اگر شما نقطه نظر من را درباره حرف های او بپرسید به صراحت خواهم گفت.

اما جریانی می خواهد یک جوری القا کند که زن حق ندارد بدون اجازه شوهرش فکر کند، من این حرف را قبول ندارم.

حالا بدون اجازه شوهر باشد، یا برادر یا پدر. فکر کردن دستور پذیر نیست و معنای واقعی استقلال و هویت مستقل انسان در اندیشه و فکر کردن اوست. ما در فکر کردن متولی نداریم که کسی ولی دیگری باشد و این درست نیست. در این سیستم دو چیز را خواستند القا کنند یکی این که استقلال فکری خانم رجبی را مخدوش کنند، در حالی که او عامل مستقلی است و در فکر کردن اجیر و مزدور کسی نیست. با کسی هم تعارف و رودربایستی ندارد. صریح و مستقل عمل می کند.

دوم این که خواستند القا کنند که به هر حال این حرف ها منسوب به دولت است و با این فشار پنهان، آزادی نقد و گفتار را از یک نفر بگیرند. آن ها این هدف را دنبال می کردند. همیشه می گفتند خانم سخنگو، اخیرا می گویند شوهر خانم رجبی؛ به هر حال این ها برای این است که آزادی که آن ها از آن دم می زنند هر موقع مخالف حوزه فکری آن ها باشد هیچ پایه ای ندارد و حرف بی ربط می زنند.

برنا
پــنــجــره
ارسال نظر
نمای روز
آخرین اخبار
شفا دارو
آسیا تک داخلی
شاتل 2