پیشنهاد پارسینه
آنچه از آیات قرآن و روایات در باب توبه استفاده می شود این است که اگر انسان از گناهانش پشیمان شود و توبه کند، خداوند توبه او را می پذیرد و تمام گناهانش را می بخشد، پس انسان گناهکار در هیچ شرایطی نباید از رحمت خداوند مأیوس باشد زیرا هر چه گناه او بزرگ تر باشد باز رحمت الهی واسع تر است.
۱۶ ارديبهشت ۱۳۹۲ - ۰۷:۲۶
پارسینه-گروه فرهنگی: توبه در لغت به معنای دست کشیدن از گناه و بازگشتن به راه حق است و به تعبیر دیگر، بازگشت به پشیمانی از گناه است. در قرآن کریم هم «توبه عبد» مطرح است و هم «توبه خدا». توبه عبد به معنی برگشتن عبد به سوی خدا با ترک گناهان است. توبه خدا به معنی برگشت خدا به سوی عبد خود با نظر لطف و مرحمت است. توبه انسان گناهکار در بین دو توبه خدا قرار دارد. به این صورت که ابتدا خدا به سوی انسان گناهکار بر می گردد و گناهکار به این وسیله توفیق توبه پیدا می کند و بار دوم خدا بعد از توبه عبد به سوی بنده خود بر می گردد و توبه او را می پذیرد و او را می بخشد.

گناه و معصیت، مانند لجن زار متعفنی است که انسان، هر چه بیشتر در آن فرو می رود، خود را به نابودی نزدیک می کند، اما توبه و تصمیم جدی انسان به ترک گناه حرکت به سوی نجات و خود یک پیروزی بزرگ است که درهای رحمت الهی را به روی انسان می گشاید. کسی که به این مرحله (توبه) رسیده به پیروزی بزرگی دست یافته است، و باید سعی کند انگیزۀ خود را برای مبارزه با گناه، قوی تر نماید، و برای همیشه این حالت را در خود حفظ کند.

نکتۀ بسیار مهم در این راه، استعانت از لطف و عنایتی است که خداوند نسبت به توبه کنندگان دارد؛ زیرا توبه واقعی همه مبغوضیت های گناه و عقوبات اخروی و آثار منفی آن را در پیشگاه خداوند از بین می برد، همانطوری که خداوند فرموده است: «اى بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده ‏اید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را می ‏آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است». آنچه از این آیه و دیگر آیات و روایات استفاده می شود این است که اگر انسان از گناهانش پشیمان شود و توبه کند، خداوند توبه او را می پذیرد و تمام گناهانش را می بخشد. گویا هیچ گناهی مرتکب نشده است. طبق این بیان بدیهی است که تمام عبادات و کارهای خوب گذشته و آینده او را می پذیرد. پس انسان گناه کار در هیچ شرایطی نباید از رحمت خداوند مأیوس باشد؛ زیرا هر چه گناه او بزرگ تر باشد باز رحمت الاهی واسع تر است.

شرایط توبه

بر اساس آیات قرآن و روایات، توبه واقعی دارای شرایطی است که در زیر به آن اشاره می شود:

۱- اگر فرد گناهکار گناه را از روی جهالت و نادانی انجام داده باشد، خداوند متعال توبه او را خواهد پذیرفت. منظور از جهالت در این آیه اعم از عدم علم به حرام و گناه بودن عمل و طغیان غرائز و تسلط هوسهاى سرکش و چیره شدن آنها بر نیروى عقل و ایمان است. در این حالت، علم و دانش انسان به گناه گرچه از بین نمی ‏رود اما تحت تاثیر آن غرائز سرکش قرار گرفته و عملا بى اثر می ‏گردد. و هنگامى که علم اثر خود را از دست داد، عملا با جهل و نادانى برابر خواهد بود. ولى اگر گناه بر اثر چنین جهالتى نباشد بلکه از روى انکار حکم پروردگار و عناد و دشمنى انجام گیرد، چنین گناهى حکایت از کفر می کند و به همین جهت توبه آن قبول نیست.

۲- عدم تأخیر آن تا زمان مرگ. اگر کسی بداند تا چند لحظه دیگر بیشتر زنده نیست، اگر توبه کند، توبه او پذیرفته نخواهد شد. همانطور که خداوند متعال می فرماید: "کسانى که در آستانه مرگ قرار می گیرند و می ‏گویند اکنون از گناه خود توبه کردیم توبه آنان پذیرفته نخواهد شد".

۳- تصمیم جدی بر ترک گناه (با علم به توانایی انجام آن-چون اگر کسی فلج و ناتوان شده و قدرت بر ارتکاب گناه را ندارد، توبه وی ارزشی نخواهد داشت-)

۴- ندامت، اگر کسی از گناه خود واقعا پشیمان و نادم نباشد در حقیقت توبه نکرده است؛ هر چند گناه را ترک کرده باشد.

۵- جبران گناه و لغزش های گذشته.

۶- استغفار و طلب آمرزش از خداوند.

بنابراین اگر کسی واقعاً با رعایت این شرایط توبه کند هرگز نباید از رحمت الهی مأیوس باشد؛ زیرا هر چه گناه او بزرگتر باشد باز رحمت الهی واسع تر است و قطعا خداوند به وعده خود عمل کرده و توبه او را خواهد پذیرفت؛ به هرحال کسی که دوست دارد در لجن زار گناه بماند و از آلودگی ها تغذیه کند معلوم است که هنوز از گناهان خود پشیمان نشده است؛ لذا در این حالت توبه معنا ندارد. و معلوم نیست که در آینده نیز موفق به ترک گناه خواهد شد یا نه، بلکه تکرار گناه ممکن است زمینه و توفیق توبه را از انسان سلب کند!. بله اگر موفق به توبه واقعی با تمام شرایط آن شود توبه اش پذیرفته خواهد شد.

نکتۀ بسیار مهم در این راه، استعانت از لطف و عنایتی است که خداوند نسبت به توبه کنندگان دارد؛ زیرا توبه واقعی همه مبغوضیت های گناه و عقوبات اخروی و آثار منفی آنرا در پیشگاه خداوند از بین می برد، همانطوریکه خداوند فرموده است: «اى بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده ‏اید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را می‏آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است».

توبه واقعی از حق الله و حق الناس/ ترک گناه آسانتر از توبه کردن است

آنچه از متون دینی استفاده می شود این است که توبه کردن کار ساده ای نیست. حضرت امیر المؤمنین علی (علیه السلام) می فرماید: «ترک گناه، آسان تر از توبه کردن است». توبه تنها استغفر الله گفتن نیست. توبه یعنی این که انسان با تمام وجود خویش به سوی خدا برگردد. از گناه خود پشیمان شود و تصمیم جدی بگیرد که دیگر آن را تکرار نکند و اگر تضییع حقی کرده است، حق الله باشد یا حق الناس آن را بر آورده سازد. قرآن مؤمنین را به «توبه نصوح» دعوت می کند. امیرالمومنین علی (علیه السلام) می فرماید: «توبه نصوح یعنی توبه ای که گناهکار در درون خود، پشیمان شود و با زبان استغفار کند و تصمیم بگیرد که گناه خود را تکرار نکند».

روایت شده است که امیر المؤمنین علی (علیه السلام) از مردی شنید که استغفر الله می گفت، فرمود: مادرت به عزایت بنشیند! آیا می دانی استغفار به چه معناست؟ استغفار درجه «علٌیٌین» است و برای تحقق آن شش شرط است: اول: پشیمانی از گناه گذشته؛ دوم: تصمیم جدی بر تکرار نکردن آن؛ سوم: حقوق مردم را بپردازی و با پاکی خدا را ملاقات کنی به گونه­ ای که هیچ گناهی بر تو نباشد؛ چهارم: انجام بدهی هر واجبی را که بجا نیاورده ای؛ پنجم: همت کنی گوشتی را که از حرام بر تن تو روییده ذوب کنی تا پوست به استخوان بچسبد و گوشت تازه ای بروید؛ ششم: رنج عبادت را به تن بچشانی؛ چنان که شیرینی معصیت را به آن چشانده ای، پس آنگاه بگو: استغفر الله».

بنابراین از این حدیث شریف دانسته می شود که شرط قبولی توبه جبران کردن واجبات فوت شده و بجا آوردن حقوق الناس است. تا اگر انسان حقوقی را از کسی تضییع کرده باشد، در صدد جبران آن براید. چرا که خداوند متعال در باره حقوق الناس بسیار سخت گیرتر است. و تا زمانی که صاحب حق راضی نشده باشد، خداوند متعال هم راضی نمی شود، و لذا توبه گناهکار را نخواهد پذیرفت.

در حدیثی آمده است که «ظلم و ستم در یک ساعت در نزد خدا از 60 سال گناه بدتر است». در حدیثی دیگر می خوانیم: «ظلم سه قسم است ظلمی که خدا آن را می آمرزد و ظلمی که خدا نمی آمرزد و ظلمی که خدا از آن صرف نظر نمی کند؛ ظلمی که خدا نمی آمرزد شرک به خداست و ظلمی که می آمرزد ظلمی است که انسان به خودش می کند در آن چه میان او و خدای عزیز است؛ و اما ظلمی که از آن صرف نظر نمی کند حقوقی است که بندگان بر گردن یکدیگر دارند».

تاخیر در توبه/ پیشگیری بهتر از درمان است

همواره پیش گیری بهتر از درمان است. انسان باید بکوشد که مرتکب گناه نگردد و در صورت ارتکاب معصیت فوراً توبه کند و امروز و فردا ننماید؛ چرا که تسویف در توبه و به عبارتی به تاخیر انداختن توبه از وساوس شیطان است تا به این ترتیب توفیق توبه را از انسان سلب کند. توبه، واجب فوری است؛ یعنی لازم است پس از ارتکاب گناه، بلا فاصله توبه کرد. لقمان به فرزندش سفارش می کند: « ای پسرم! توبه را به تاخیر نینداز؛ زیرا مرگ ناگهانی فرا می رسد». مرگ خبر نمی کند و ممکن است پیش از آنکه گناهکار موفق به توبه شود، مرگش فرا رسد و بدون توبه از دنیا برود.

 همچنین در اثر کثرت گناه، اعتقاد و ایمان انسان ضعیف تر شده و در اثر عدم توبه حتی ممکن است که بسیاری از اعتقادات را تکذیب کرده و کافر شود و در نهایت با کفر از دنیا برود. همانطور که خداوند متعال می فرماید: «سر انجام آنان که به اعمال زشت و کردار بد پرداختند این شد که کافر شده و آیات خدا را تکذیب و تمسخر کردند». درست است که طبق روایات «توبه از هر کسی تا زمانی که از حیات خود مأیوس نشده قبول است»؛ ولی باید توجه داشت که هر چه توبه به تاخیر انداخته شود، سخت تر خواهد بود؛ چون نفس انسان مزه گناه را هر چه بیشتر بچشد، ترکش سخت تر خواهد شد.

توبه از زنا/ گناهانی که بخشیده نمی شوند

زنا  یکی از مفاسد بزرگ اجتماعی است که باعث خسارت های جبران ناپذیر است. به همین جهت اسلام آن را حرام دانسته و مجازاتهایی را برای آن در نظر گرفته است. اولین و بهترین راه برای نجات از این مهلکه عظیم راه پشیمانی و توبه در درگاه الهی است. بر این اساس افراد گناهکار وظیفه دارند اسرار خود را حفظ کرده و تنها در پیشگاه خدای توبه پذیر و مهربان به گناه خود اعتراف کرده و توبه نصوح نمایند.

اما توبه از دو جهت قابل بررسی است:

1- از جهت آثار دنیوی و تخفیف در اجرای حدود که این بخش دو صورت دارد. الف : یا این که پیش از اقامۀ بینه توبه می کند. ب : یا بعد از اقامۀ بینه توبه می نماید. این توبه پیش از اقامه بیّنه بر زنا است؛ زیرا اگر شخص زناکار پیش از اقامۀ بیّنه توبه کند حدّ از او ساقط شده و بر او جاری نمی شود خواه آن حدّ سنگسار باشد یا شلّاق و همچنین اگر قبل از اقرار توبه نماید، حد ساقط است. اما شخصی که مرتکب گناهی شده و مستحق حدّ است اگر پس از اقامۀ بیّنه و یا پس از اقرار توبه نماید، اگر در زمان حضور امام معصوم (علیهم السلام) باشد آن حضرت مختار است که او را ببخشد و یا حدّ بر او جاری کند این حدّ خواه رجم باشد یا غیر آن، بعید نیست که این تخییر برای نائبان امام معصوم هم ثابت باشد.

2- از جهت آثار اخروی و تخفیف در عذاب اخروی:

این در دو صورت محقق است یا این که حدّ بر او جاری نشده است و یا این که حدّ بر او جاری شده است. در صورتی که توبه نماید مورد لطف الاهی قرار خواهد گرفت؛ زیرا از مجموع آیات و روایات چنین بر می آید که خداوند توبه کنندگان را (در صورتی که توبه واقعی و با حفظ شرایطش باشد) عذاب نمی نماید در این خصوص  به یک روایت اشاره می کنیم: از امام باقر (علیه السلام) نقل شده که فرمود: … رسول خدا (صلی الله علیه واله) بر منبر خود فرموده است: … سوگند به آن کسی که جز او کسی شایسته پرستش نیست خداوند هیچ مؤمنى را پس از توبه و استغفار عذاب نمی کند جز به خاطر بدگمانى او به خدا و تقصیر در امیدوارى و بدخلقى و غیبت از مؤمنین.

اما در صورتی که حد بر او جاری شود دست کم به دو دلیل در آخرت کیفر نمی بیند. الف. بر اساس روایات، حدود الاهی مطهر و پاک کننده هستند، یعنی آن گناهکار را از آلودگی آن گناه پاک می نمایند. ب. اساساً کسی که عادل باشد به موجب یک خطا دو بار مجازات نمی کند از این رو خداوند که عدل مطلق است به دلیل یک گناه دو بار عقوبت نمی کند. در روایات از امیرالمومنین علی (علیه السلام) نقل شده که آن حضرت (علیه السلام) فرمود: خداوند عالیتر و کریمتر از آن است که بنده ‏اش را دو بار مجازات کند.

توبه از شراب خواری

پشتوانۀ توبه از هر گناهی، اعتقادات و ارزشهای است که شخص آن را به واقع قبول دارد. انسان اگر ایمان به خداوند و روز رستاخیز داشته باشد و بداند نتیجۀ اعمالش را در سرای دیگر می بیند و بدین واسطه خویش را از غفلت، نجات دهد؛ به راحتی می تواند از گناهان دست بکشد. اگر انسان درک کند که محرمات (کارهای حرام)، چگونه او را به تیره بختی و سراشیب سقوط می اندازد، خیلی راحت تر می تواند دست بکشد. شراب و هر مست کننده ای، در اسلام جزء این محرمات است. اما برخی از راه های عملی برای ترک نوشیدن مشروبات الکلی به این شرح است:

1- ابتدا باید یک تصمیم اساسی و جدی در ترک آن وجود داشته باشد، به طوری که هیچ چیز نتواند ارادۀ انسان را تضعیف کند.

2- در رابطه با دوستان یا اموری که انسان را به  این عمل  دعوت می کنند، تجدید نظر شود.

3- از مکان های خلوت و جاهایی که امکان ارتکاب به گناه (همچون مصرف مشروبات الکلی) برای انسان فراهم می شود، می بایست دوری کرد.

4- به مضرات جسمانی مصرف مشروبات الکلی به خوبی توجه شود. (کسب نظر متخصصان و پزشکان مجرب و دلسوز در این مورد می تواند راهگشا باشد)

5- پرداختن به امورات معنوی (از جمله توجه کامل به دستورات اسلام) نیز ذکر نام خداوند متعال در همه حال و باور داشتن به حضور خداوند در همه جا مانع ارتکاب انسان به گناه می شود.

برخی از روایاتی که دربارۀ مشروبات الکلی و مست کننده وارد شده است، به شرح زیر است:

از میان ده ها روایت در این باره، چند روایت از امام صادق(علیه السلام را ذکر می کنیم: امام صادق(علیه السلام) می فرمایند: «هر کس جرعه ای از شراب (یا هر مست کنندۀ دیگر) بخورد؛ خداوند و ملائکه و رسولانش و مؤمنان او را لعنت می کنند. پس اگر به اندازه ای بخورد که مست شود، روح ایمان از جسد وی خارج می شود…». همچنین می فرماید: «شراب، رأس همۀ گناهان است». یا در جای دیگری می فرمایند: «خداوند برای شر و بدی قفلی قرار داده است که کلید آن، شراب ( مسکرات) است».

بنابراین همانگونه که بدان اشاره شد، تنها راه نجات انسان از غرق نشدن در لجن زار گناه و معصیت، توبه واقعی و بازگشت به سوی خداوند متعال و توبه پذیر است، تا انسان پس از ترک واقعی گناه، رضایت پروردگار خویش را کسب نموده و در جهت تعالی خویش در مسیر الی الله خالصانه گام برداد.

توبه از گناه غیبت/غیبت کننده اگر با توبه بمیرد آخرین وارد شونده در بهشت است

باید توجه داشت که گرچه توبه از نشانه های رحمت و لطف وسیع الاهی است و قرآن کریم می فرماید: «قطعاً خداوند توبه کنندگان را دوست دارد»، اما قبول آن دارای شرایط و قیود متعددی است از جمله این که آثار گناه باید جبران شود و در گناهانی مانند غیبت که پای حقوق مردم در میان است، جبران آثار آن و فراهم کردن رضایت کسانی که حق‌شان پایمال شده است، بسیار مشکل است و نهایت چیزی که در اثر توبه از آن ممکن است حاصل شود عدم عقوبت و عذاب است. 

نه این که چنین توبه ای به تنهایی باعث بهشت رفتن فرد توبه کننده هم بشود. زیرا آنچه در قرآن آمده است که خداوند متعال از حق خود به راحتی می گذرد و گناهان توبه کننده گان را به حسنات تبدیل می کند، توبه کننده را وارد بهشت می کند؛ اینها مربوط به گناهانی است که فقط حق الله باشند. اما در مورد حقوق مردم این طور نیست و اگر غیبت کننده توبه کرده و آثار سوء گناه خود را جبران نماید گناه بزرگ او بخشوده خواهد شد. اما برای رسیدن به بهشت باید اعمال نیک و خیرات و حسنات هم داشته باشد.

در روایات زیادی وارد شده است که اگر شخصی فلان کار را انجام دهد جزا و پاداش او بهشت است، یا اولین فردی است که وارد بهشت می شود، اما این در صورتی است که این فرد گناه دیگری نداشته باشد؛ زیرا قرآن از سویی می فرماید: "…‏حسنات (کارهای نیک و ثواب)، سیئات (گناهان و آثار آنه) را از بین می برند…” یعنی حسنات و کارهای نیک انسان در مرتبه اول جبران و آمرزش دیگر گناهان مخصوصاً حقوق مردم را می کند و بعد از آن موجب ترقی و تعالی انسان می شود.

و از سویی دیگر از آیات قرآن به دست می آید که بعضی گناهان باعث حبط و از بین رفتن اعمال نیک انسان می گردند؛ همانند ارتداد، کفر نسبت به آیات خدا و عناد به خرج دادن نسبت به آنها، دشمنى با رسول خدا و صدا بلند کردن در حضور رسول خدا و بعضى از گناهان نیز هست که حسنات صاحبش را به دیگران منتقل مى‏کند؛ مانند گناهانی همچون قتل و غیبت و بهتان و … به هر حال اعمال نیک و بد انسان به انحاء مختلف در یکدیگر اثر می گذارند، و آنچه در روایات امام صادق (علیه السلام) آمده، می توان درستی مطالب بالا را برداشت کرد.

امام صادق (علیه السلام)فرمود:” خداوند متعال به حضرت موسی پیامبر (صلی الله علیه واله) وحی کرد: غیبت کننده اگر با توبه بمیرد آخرین وارد شونده در بهشت است و اگر با این حالت بمیرد اولین وارد شونده در آتش است."

در منظور این روایت باید گفت که حتی با تأثیر توبه در آمرزش گناهان و از بین رفتن اثرات آنها، گناه غیبت آن قدر زشت و ناپسند است که حتی با توبه هم به راحتی آثار آن قابل ترمیم و جبران نیست و اگر شخص اعمال نیک و شایسته ای داشته باشد که به واسطۀ آنها بهشتی باشد، این گناه حتی بعد از توبۀ واقعی موانعی را بر سر راه بهشت رفتن شخص ایجاد می کند به نحوی که این شخص به واسطۀ اعمال نیک دیگر بهشتی بودنش حتمی باشد، آخرین فردی است که وارد بهشت می شود. و اگر توبه نکند هیچ یک از اعمال نیکش نمی تواند مانع از عذاب او شود و اولین کسی است که وارد آتش می شود.  براین اساس، شخص غیبت کننده اگر از خدای متعال طلب آمرزش نماید و شخص غیب شونده را راضی نماید و از این گناه توبه واقعی کند، گناه او که بسیار بزرگ است بخشیده خواهد شد و از عذاب الاهی به خاطر این گناه نجات خواهد یافت.
پــنــجــره
نظرات
نورین
نهایت اموزنده است در این حصه سوالی از شما دارم امیدوارم جواب سوالم را دریافت نمایم .اګردر زندګی یک انسان منحیث شوهر و خانم که از تمام وجود و قلب همدیګر شان را شوهر و خانم یک دیګر بدانند و هیچ نوع شک و تردید و خیانت در ذهن و قلب شان نه داشته باشند و طصمیم داشته باشند که همه زندګی را در کنار هم در رشته باک و مقدس نکاح سپری نمایند مګر نظر به مشکلات در وقت و زمان معین نکاح نه توانند مګر با همدیګر از روی بکی و قلب پاک همبسر ګردند این زنا پنداشته میشود ؟اګر جواب مثبت است چیطور باید توبه کرد . باسپاس از شما منتظر جواب سوال خود هستم
تواب
بله زنا هست
اصولا در اسلام همبستر شدن زن و مرد در دو صورت بی اشکال هست،اول اینکه عقد دائمی باشند دوم عقد موقت که هردو با رعایت شرایط اونها(مثلا رضایت پدر دختر و اگر زن قبل اون ازدواج کرده اینکه عده اون به سر رسیده باشه)
و مصاحبت زن و مرد هم در سه مورد جایز هست،مورد اول اینکه محرم باشند،چه محارم نسبی(اقوام مرم)و چه سببی(ازدواج موقت یا دائم) و مورد سوم این هست که این دو شخص قصد ازدواج داشته باشند و بخوان با هم ازدواج کنند که در این صورت اشکالی نداره باهم صحبت کنند و از نظرات و عقاید هم باخبر شند(که اینهم بهتره پدر دختر خبر داشته باشه از صحبت و مکالمه اونها باهم)
در غیر این صورت حتی صحبت هم جایز نیست چرا که شیطان لعین قسم خورده در غیر این صورت تا اونها رو به زنا نکشونه دست از وسوسه اونها بر نمیداره،و پیامبر اکرم(ص)هم فرمودند:اگر زن و مرد نامحرمی بدون دلیل باهم صحبت کنند،اگر از ۵کلمه بیشتر شه این مکالمه به ازای هر کلمه خداوند اونهارو مجازات میکنه
لازم به ذکره که صحبت زن و مرد نامحرم در کلاس درسی یا فروشگاه و..جزء این موارد نیست،البته اگر با شوخی و مزاح همراخ نباشه که شوخی ربطی به رفع نیاز اون دونفر نداره
علی
با این تفاصیل از توبه پشیمون شدم
فاطمه
رایت میگه نباید از توبه پشیمون بشی خداوند همیشه یه راهی پیش روی ما خواهد گذاشت حتی بزرگترین و بدترین اشتباهات خداوند مهربان تر و توبه پذیر تر از گناهان ماست این را باید قبول کنیم.
جواد
از شما ممنونم خیلی استفاده بردم امید وارم که موفق باشید.
miss
واقعا که...بخشش خدا حد و حدود و شرط و شروط نداره...توبه که از ته دل باشه و گناه تکرار نشه و در صورت امکان اشتباه جبران بشه کافیه...اینهمه تفصیر چیه؟ با این کار شما رحیم و کریم بودن خدا رو زیر سوال بردین!
فاطمه
خیلی اموزنده بودولی گناه من انقدر بزرگ هست که خودم ازخودم بدم اومده حتی اگه خداهم منو ببخشه من نمیتونم خودمو ببخشم تاوان گناه منو بچم داره میده خدایا بچمو به تو واگذار میکنم بارها خواستم خودکشی کنم تا ازدست خودم راحت بشم ولی دلم به حال بچه هام میسوزه، خدایا از ته دل دارم میگم توروقسمت میدم به جون بچه هام تامنو نبخشیدی ازاین دنیای پست وناچیز نبر بخدا دوست دارم بمیرم وداخل قبر راحت بگیرم بخوابم ولی افسوس
سارا
خدا فقط منو ببخش همین
زهرا
منم یه گناه خیلی بزرگ کردم.روم.نمیشه به خانوادم وشوهرم نگاه کنم.خیلی افسرده شدم.دلم.میخاد فراموشی بگیرم و از ذهنم پاک بشه.خدایا فقط تو میتونی گناهمو ببخشی.منو ببخش و زندگیمو.به تو.میسپارم
ناشناس
خدایا منو ببخش. فقط بهم فرصت بده ببین من چه بنده ای میشم. خواهش میکنم
ناشناس
بیاید همه برای هم دعا کنیم که خدا ببخشتمون و مردم هم ببخشنمون.دعا در حق هم مستجاب میشه.اگر کسی شماره ای از آیت اللهی داره لطفا بگذاره سوال خیلی مهم دادم ازشون کمکم کنید خیلی جوونم
بارن
بسیار عالی، برای همدیگه دعا کنیم خدا ببخشتمون، منم دچار گناه بزرگی شدم کخ از خودم متنفر شدم، امیدوارم یک فراموشی کوتاه بگیرم تا فراموش کنم هرچه بر من گذشت. خدایا کمکم کن. دوستان التماس دعا. خیلی محتاج دعاتونم.
مصطفی
از خدای مهربون ممنونم بابت اینکه توبه همه بندگانشو میپذیره وهمیشه آغوشش برای بغل کردن بنده هاش بازه واقعا ممنونم خدای مهربون
میترا
منم خیلی گناه کردم الانم خیلی پشیمونم خدایا منو ببخش
فضل
من إز گناهان كه انجام دادم خيلي پشمون هستم و بسيار توبه كردم
س ب
من یه گناه کردم نمیدونم اون شخص منو میبخشه یا نه ولی گناهم خیلی بزرگه . دوست دارم اون بلا سر خودم بیاد شاید کمی وجدانم راهت بسه
سجاد
خدا منو ببخش ازت خاهش میکنم عاشقتم خدا منو ببخش همین هرکی گناهی داره رو ببخش خدا
علیرضا
واقعأ ممنون خیلی خیلی این به دردم خورد از این به بعد تصمیم گرفتم توبه ی واقعی کنم و به دوستام هم پیشنهاد کنم اما هنوز می ترسم توبه ام قبول نباشه
فاطمه
واقعا ممنونم بسیار عالی بود خدا بسیار بخشنده و مهربونه امیدوارم خدا توبه منو هم قبول کنه
Reza
یعنی میشه خدا بهم نگاه کنه چون انقدر ازش دور شدم که دیگه خودمو فراموش کردم کاش میشد به روزای قدیم برگردم خیلی چیزارو جبران کنم
Alireza
خدایا منو ببخش من بنده بدی بودم خواهش میکنم منو ببخش
خدایان به درگاهت توبه کردم خواهش میکنم من رو عفو کن.
بنده خدا
اگر امکان داره جواب منو بدید اگر شخص بدون اطلاع به کفاره در روزه مستحبی در غیر ماه رمضان استمناء کند باز هم کفاره جمع واجب است???خواهش میکنم جوابمو زود بدید
نامیک
توجه*توجه*
جواب سوالاتون رو از کانال تلگرامی زیر بصورت فایل صوتی و تصویری میتوانید دریافت کنید،اگر جواب گرفتین منو هم دعا کنید:
Bidarbash1@
یه خطاکار
سلام من میخواستم از این مطلب آموزندتون نهایت تشکر و سپاس رو داشته باشم من با خواندن این متن بیش از پیش به بخشش و آمرزش لا ینتهی الهی امید وار شدم امید وارم که تمام جوانان متوجه علاقه خداوند به بازگشتشان از گناه شوند و قدر خود را بدانند
پارسا نا
خوب بود ممنون
یگانه
با سلام از متن بالا فهمیدم پس توبه ی که کردم تا حدودی درست بوده خدا جون ازت خواهش میکنم منو ببخشی بخاطر خودم که گناه کارم ن به خاطر بزرگی وستار العیوبی که هستی به خاطر گناهم ازم در گذر گناهم رو بریز اما آبرویم رو نریز به خاطر دل پاک طفل های بی گناهم من به درگاه تو امید دارم .اینو میدونم و از درگاه تو نا امید نمی شوم .
ترنم
تا خـدا بنده نواز است به خلقش چه نیاز

می کشم ناز یــــــکی تا به همه ناز کنم
ناشناس
من اخر متوجه نشدمم چجوری توبه کنم.من خیلی ادم گناه کاریم تقریبا هرچی ک تو دنیا گناه بود انجام دادم الان واقعاااا پشیمون.ی گناه کبیره ام انجام دادم.انقد گناه کبیره کردم واسم عادی شد.تورب خدا کمکم کنید من واقعا پشیمونممممم.تو دلم ترس عجیبی افتاد.دلم اشوبههههههه.یکی کمکم کنه من چیکار کنم.مطمعن شم خدا منو بتشیده
Shahab
من از کارم خیلی پشیمونم ولی تاحالا دوبار توبه کردم ولی شکستمشون امید وارم این بار موفق بشم خدایا منو ببخش
زهرا
خدايا كمكم كن
ناشناس
خداوندابه وجودمقدس پنج تن آل عباءهمه گناهکاران راموفق به توبه کن وببخش،منم بین آنها
ناشناس
خدایا....میدونم که نباید حرفامو باهات در ابنجا بزنم ولی احساس کردم که بزنم....خدایا من رو ببخش ...من رو ببخش که در این سن کم دچار همچین گناه بزرگی شدم خدایا من ببخش منو ببخش از صمیم قلبم ازت میخوام من رو ببخش...
ناشناس
خدایا کمکم کن آرامش ندارم خدایا توبه کردم کمکم کن من و ببخش خدایا
بنده ی دلشکسته خدا
خدایا ...نمیدونم چی بگم ....فقط میتونم بگم منو ببخش ...تو خدای خوبی هستی ولی من بنده ی خوبی نیستم.....امان از غفلت
مهدیع
خیلی جالب این همه تلاش بکنی برای رسیدن به ایمان،ولی با یه وسوسه ی کوچک از خودت خارج بشی..توبه شاید راحت باشه..ولی مراقبت بعد توبه سخت تر...ای کاش میشد اصلا گناه نکرد...
خیلی پشیمونم که همچین کارایی انجام دادم...
خدا هم ببخشد من خودم خودمو نمیبخشم..
ناشناس
خدا ببخش اگر پیش خودت امام زمان خودمو خار زشت کردم خدایا تو منو ببخش زیبای کن یا اباالفضل
زیبا
پست هاتون اصلا درست نیس با چیزایی که شما گفتید یعنی خدا اصلا مارو نمیبخشه و تااخر عمر باید از رحمتش ناامید باشیم . دوستان خدا به قلبتون و نیتتون نگاه میکنه حتی اگه زناکردید ولی واقعا پشیمون شدید توبه کنید میبیخشه خدا خیلی رحیمه بیشتر از اونی که فکرشو کنید..خدا خودش تو سوره یاسین از عشق خودش به بندهاش گفته خدایی که انقدر بندهاشو میخاد مگه میشه نبخشه .. اگه ازته دل توبه کنید میبخشه به رحمت خدا نگاه کنید نه چیزایی که علما میگن و اینجا نوشته . موفق باشید
ناشناس
بهتر است خیلی زود بجنبیم وگرنه مشمول شعر حافظ مشویم
دیدی آن قهقه کبک خرامان حافظ
که ز سر پنجه شاهین قضا غافل بود
لمیا
منم گناهی کردم ک خیلی بد گفتی
عفت
باور قلبی دارم که میبخشه اگر قلبن پیشمان بشیم
Negar
من گناهی بزرگ کردم و الان تاوانش رو شوهرم داره میده.سرم به سنگ خورده و با گریه به درگاه الله روآوردم و توبه کردم.گناهی کردم که تا عمر دارم شرمنده ی شوهرم و بچه هام هستم.خدایا تو رو به بزرگی و بخشندگیت قسم توبه ی من رو بپذیر کاری بکن تاوان گناه بزرگ من رو شوهر بیچاره م نده.خدایا کمکم کن دیگه وسوسه ی شیطان روم اثر نداشته باشه و توبه م واقعی باشه.کمکم کن...
میلاد
گناه کارم خدیا کمک کن توبه کنم من که نمازخون بودم روزه میگیرم چی بر سر من اومده
حق گو
سلام اول کاری که باید انجام بدهیم شناخت گناهان کبیره است که بعضی تابالای سیصد گناه راذکر کردند شما دوست عزیز چند گناه کبیره را میشناسید کتاب گناهان کبیر شهید دستغیب را حتما مطالعه نماید ماهم گناههان بسیار زشتی انجام دادیم فقط از خودش کمک میطلبیم همیشه دعاکنید درحق دیگران وبخواهید که درحق شما دعا کنند ان شا الله که خداوند ببخشد گناهان ریزودرشت همه فقط به چند گناه کبیره که بیشتر مردم میدانند نگاه نکنید چون ممکن است بعضی از گناهان کبیره داریم انجام میدهیم ولی خودمان متوجه نیستیم
.........
سلام لطفا به من کمک کنید .
اگر کسی از روی جهالت و نادانی(یعنی نمیدوسته که این کار به این معنا است و این حرکت این معنی رو میده)گناه خودارضایی رو مرتکب بشه و بعد از اینکه متوجه این موضوع شد اون کار رو ترک کنه و توبه کنه و از گناهی که انجام داده پشیمان باشه .
آیا توبه اون فرد پذیرفته میشه ؟یعنی این گناه (که گناه کبیره هم هست)از نامه اعمال اون فرد پاک میشه یا اینکه باید مثلا نماز های قضایی که برگردنش هست رو هم به جا بیاره .
من واقعا در رابطه با این موضوع تحت فشار روحی هستم اگر کسی میتونه و توانایی پاسخ‌ گویی به سوالم رو داره لطفا دریغ نکنه.
انشاءالله اجرش با آقا امام حسین باشه
ااا
عالی بود.بسیار ممنون از مطلبی که ارائه کردید.
محمد
دوستان نگران چی هستید؟!؟!؟
گناهتون بزرگه؟؟؟ از رحمت خدا که بزرگتر نیست!
کم مورد داشتیم خدا بدترین گناهکار ها رو بخشیده؟؟؟چند تا مثال بزنم؟؟
من مثل شما...نه تنها خودم گناه کردم....باعث شدم یکی دیگه هم گناه خیلی بزرگی رو مرتکب شه...اما خدا ارحم الراحمینه...از اون بخشنده تر نیست! فقط بیاین توبه کنیم و از این جا به بعد آدم خیلی خوبی باشیم.
ارسال نظر
نمای روز
آخرین اخبار
سداد
شفا دارو