«سید بن طاووس» در شب قدر برای چه کسانی دعا کرد؟
...شبی ارجمند از ماه رمضان، پس از گذشت مدتی از تأليف اين کتاب، در سحرگاه مشغول دعا بودم؛ برای کسی که لازم و نيکوست که پيش از همه، دعا برای او انجام گيرد، و برای خودم و برای هر که لياقت اين توفيق را داشت که دعايش کنم.
به خاطرم گذشت که ابتدا سزاوار است برای آنانی دعا کنم که منکر خدايند و نعمتهای او را ناسپاسی ميکنند و حرمت او را سبک میشمارند و حکم او را درباره بندگان و مخلوقاتش عوض میکنند؛ دعا کنم که خداوند از اين گمراهی، هدايتشان کند، چرا که جرم آنان در ساحت ربوبی خدا و حکمت الهی و جلالت نبوی، سختتر از جرم عارفان به خدا و پيامبر است.
... میگویم: دعا کردم که هر گمراه از خدا، به سوی خدا هدايت شود و هر گمراه از پيامبر به سوی او بازگردد و هر گمراه از حق، حق را بپذيرد و بر آن تکيه کند.
سپس برای اهل توفيق و پيروان حق، دعا کردم که توفيقشان بپايد و حقجويیشان افزون شود. نيز برای خودم و کسانی که کارشان به من مربوط است، بر اساس اميدی که داشتم و به ترتيبی که به خدا و به خواسته پيامبرش نزديکتر بود، دعا کردم و مهمترين حاجتها را بر اساس اميدی که به اجابتشان داشتيم، خواستم.
آيا نمیبينی که قرآن مقدس، وساطت ابراهيم برای ناسپاسان را بيان کرده است؟ خداوند میفرمايد: "يجادلنا فی قوم لوط إنّ إبراهيم لحيم أوّاه منيب"؛ "دربارهٔ قوم لوط با ما مجادله میکند. همانا ابراهيم، بردبار و نرمدل و بازگشت کننده [به سوي خدا] است." خداوند، بردباری و شفاعت و مجادله وی را دربارهٔ قوم لوط، که کفر (ناسپاسی) آنان به آنجا رسيده بود که کيفرشان زود فرا رسيد، ستوده است.
آيا نديدهای که در ميان روايات مربوط به پيامبر که پيشوای اهل جلالت است، چنين آمده است که هر گاه قوم کافر، ايشان را آزار میداد و آزار را به نهايت میرساند، پيامبر میگفت: "خدايا! قوم مرا ببخشای. آنان نادانند!"
آیا حدیث عیسی را ندیدهای که: "همچون خورشید باش که بر نیک و بد، یکسان میتابد"؟ و سخن پیامبرمان را ندیدهای که: "نیکی را هم برای اهلش و هم برای نااهل انجام بده؛ اگر او اهل خیر نیست، تو اهل خیر باش"؟ این آیهٔ شریف، مقام آنان را که به بدکاران نیکی میکنند، برتر میداند: "لا ینهاکم الله عن الذین لم یقاتلوکم فی الدین و لم یخرجوکم من دیارکم أن تبروهم و تقسطوا إلیهم إن الله یحبّ المقسطین"؛ "خداوند شما را نهی نمیکند از اینکه به آنان که بر سر دین با شما نجنگیدهاند و شما را از سرزمین خودتان بیرون نکردند، نیکی و عدل و داد کنید. همانا خداوند، دادگران را دوست دارد."
و همین بس که محمد، به عنوان «رحمت برای جهانیان» برانگیخته شده است.
ابوالقاسم رضیالدین علی بن موسی؛ معروف به «سید بن طاووس»
الإقبال/ جلد ۱ / صفحه ۳۸۴
(به نقل از: کتاب «مراقبات ماه رمضان» نوشتهٔ محمد ریشهری و ترجمهٔ جواد محدثی )
----
منبع: وبلاگ « شق القلم »
ارسال نظر