.svg)
انتقاد شدید امام خمینی(ره) از تعطیلی بین التعطیلین
درس امام، منظمترین دروس بود و تعطیلی بی جهت نداشت؛ برای مثال رسم بود که بین التعطیلین درسها تعطیل می شد. مثلاً اگر یکشنبه به مناسبت شهادت یکی از معصومین تعطیل بود، شنبه نیز که بین آن روز و روز جمعه قرار داشت، تعطیل می شد؛ اما حضرت امام "ره" این سنت را برانداخت.
به گزارش پارسینه و به نقل از خبرنگار خبرنامه دانشجويان ايران، در یکی از همین روزها، حضرت امام "ره" مثل روزهای درسی دیگر به مسجد شیخ انصاری آمدند. شبستان این مسجد، هم محل درس حضرت امام بود و هم ظهرها در آنجا نماز جماعت به امامت ایشان اقامه می شد. وقت درس امام ساعت 10 صبح بود و امام همانند سایر برنامه هایش که با نظم و وقت شناسی دقیقی بود، رأس موعد مقرر وارد مسجد می شدند و معمولاً برای آنکه نفسی تازه کنند، چند دقیقه ای را در کنار منبر می نشستند و سپس برای شروع درس روی منبر می رفتند.
تقي دژاكام در وبلاگ "آب و آتش" با نوشتن مطالب بالا نوشته است: در آن روز ِ بین التعطیلین، جز چند نفر، کسی از شاگردان نیامده بود! امام حدود 20 دقیقه ای در انتظار نشستند . مکان منبر و جلوس امام به گونه ای بود که مدخل و در ِ ورودی مسجد دیده می شد و امام، چشم به راه ِ آمدن ِ شاگردان. تک تک، افرادی آمدند و با سَرَک کشیدن از در ِ مسجد، امام را دیدند که منتظر نشسته است و ناگزیر به حلقه درس پیوستند و بالاخره حاضرین به چند ده نفر رسیدند و امام بالای منبر قرار گرفتند؛ اما به جای طرح ادامه بحث ِ روزهای گذشته، به انتقاد شدید از سنت غلط این نوع تعطیلی ها پرداختند با این مضمون که ما باید در برابر هر کاری در پیشگاه خداوند و در روز قیامت، حجت داشته باشیم؛ باید حساب کنیم که در ازای یک روز از عمر و فرصت از دست رفته، چه به دست آوردیم. سهم روزانه بودجه ای که از بیت المال و امام زمان "عج" صرف حوزه می شود چقدر است و کدام دلیل خداپسند را برای هدر دادن آن می توانیم اقامه کنیم ؟! و ...
سخنان امام که مانند همیشه از سرچشمه زلال معارف اسلام و از اعماق دل بر می خاست، بر دلها نشست و طنین بیدارکننده اش، غایبان را نیز هشیار کرد و دیگر تعطیلی بین التعطیلین تکرار نشد!
حضرت امام در ادامه همین جلسه با آنکه فقط حدود ِ یک دهم شاگردان حضور داشتند ، قول خود را با عمل قرین کرد و به ادامه بحث فقهی و درس پرداختند و به این ترتیب حدوداً با 20 دقیقه انتظار ، 20 دقیقه تذکر و نصیحت و 20 دقیقه درس ، درسی فراتر از درسهای دیگر به شاگردان آموختند!
از: حجت الاسلام و المسلمین محمد حسن رحیمیان، حدیث رویش، (چاپ اول: تهران، انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی، زمستان 1382)، صفحات 161 و 162
تقي دژاكام در وبلاگ "آب و آتش" با نوشتن مطالب بالا نوشته است: در آن روز ِ بین التعطیلین، جز چند نفر، کسی از شاگردان نیامده بود! امام حدود 20 دقیقه ای در انتظار نشستند . مکان منبر و جلوس امام به گونه ای بود که مدخل و در ِ ورودی مسجد دیده می شد و امام، چشم به راه ِ آمدن ِ شاگردان. تک تک، افرادی آمدند و با سَرَک کشیدن از در ِ مسجد، امام را دیدند که منتظر نشسته است و ناگزیر به حلقه درس پیوستند و بالاخره حاضرین به چند ده نفر رسیدند و امام بالای منبر قرار گرفتند؛ اما به جای طرح ادامه بحث ِ روزهای گذشته، به انتقاد شدید از سنت غلط این نوع تعطیلی ها پرداختند با این مضمون که ما باید در برابر هر کاری در پیشگاه خداوند و در روز قیامت، حجت داشته باشیم؛ باید حساب کنیم که در ازای یک روز از عمر و فرصت از دست رفته، چه به دست آوردیم. سهم روزانه بودجه ای که از بیت المال و امام زمان "عج" صرف حوزه می شود چقدر است و کدام دلیل خداپسند را برای هدر دادن آن می توانیم اقامه کنیم ؟! و ...
سخنان امام که مانند همیشه از سرچشمه زلال معارف اسلام و از اعماق دل بر می خاست، بر دلها نشست و طنین بیدارکننده اش، غایبان را نیز هشیار کرد و دیگر تعطیلی بین التعطیلین تکرار نشد!
حضرت امام در ادامه همین جلسه با آنکه فقط حدود ِ یک دهم شاگردان حضور داشتند ، قول خود را با عمل قرین کرد و به ادامه بحث فقهی و درس پرداختند و به این ترتیب حدوداً با 20 دقیقه انتظار ، 20 دقیقه تذکر و نصیحت و 20 دقیقه درس ، درسی فراتر از درسهای دیگر به شاگردان آموختند!
از: حجت الاسلام و المسلمین محمد حسن رحیمیان، حدیث رویش، (چاپ اول: تهران، انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی، زمستان 1382)، صفحات 161 و 162
ارسال نظر