اثبات نسب در چه مواردی مطرح می شود؟

اثبات نسب، نسب به معنای قرابت خونی بین اشخاص است که موجب برقراری توارث (ارث بردن از یکدیگر) می‌گردد، دعوای اثبات نسب معمولا از سوی فرزند جهت اثبات قرابت و فرزندی، با پدر مطرح می‌شود معمولا فرزندان حاصل از عقد موقت و نکاح دائم که به ثبت نرسیده است.

با این مشکل روبرو می‌شوند که سندی در جهت اثبات نسب خود با پدر خویش ندارند، در این صورت، فرزند با طرح دعوای اثبات نسب و با اتکاء به دلایل در دسترس، تقاضای صدور حکم را از دادگاه می‌نماید تا پس از صدور حکم بتواند حسب مورد تقاضای نفقه و یا ارث نماید.


دادگاه صالح برای رسیدگی به این دعوا دادگاه خانواده می‌باشد. در موارد بسیار نادر، فرزندان حاصل از نکاح موقت که دسترسی به پدرشان ندارند و تاکنون شناسنامه برای فرزند دریافت نشده است، می‌بایست ابتدا با طرح دعوای اثبات نسب، قرابت شرعی خویش را اثبات نماید

و سپس به دلیل عدم وجود پدر، تقاضای صدور شناسنامه برای فرزند با نام خانوادگی مادر از اداره ثبت احوال شود، این موضوع نداشتن شناسنامه، امروزه مشکل سنگین و پیچیده‌ای برای فرزندان حاصل از عقد موقت، به ویژه در زمان رسیدن سن فرزند برای رفتن به مدرسه می‌باشد.

دعاوی مربوط به اثبات نسب

دلایل اثباتی دعوای نسب بسیارند، اما مهمترین آن‌ها گواهی ولادت بیمارستان و شهادت شهود و نیز آزمایشات ژنتیک می‌باشد، لازم به ذکر است امکان طرح دعوای اثبات نسب از سوی والدین نسبت به فرزندان هم وجود دارد، و هریک از پدر و مادر می‌تواند نسبت به فرزند خویش طرح دعوای اثبات نسب نماید با صدور حکم به اثبات نسب، حقوق و تکالیف مقرر در قوانین مرتبط با مسائل خانوادگی (به ویژه نفقه و ارث و حضانت) بین طرفین ایجاد می‌گردد.

گروه وکلای یسنا