آپارتماننشینی فقط داشتن یک خانه نیست ،فرهنگ هم میخواهد
هر سال که میگذرد، خانههای حیاطدار کمتر و آپارتمانها بیشتر میشوند.
به گزارش پارسینه، فریماه شیخ الاسلامی// بسیاری از ما ناچاریم در ساختمانهایی زندگی کنیم که دیوار واحد ما با واحد بغلی مشترک است و صدای زندگی یک خانواده میتواند بهراحتی وارد خانه خانواده دیگری شود.
اما آیا فقط شکل خانهها عوض شده یا فرهنگ زندگی ما هم باید تغییر کند؟
آپارتماننشینی آداب خودش را دارد آدابی که متأسفانه هنوز خیلیها آن را جدی نگرفتهاند.
صدای بلند موسیقی، مهمانیهای پرسروصدا، کشیدن وسایل روی زمین، کوبیدن در و حتی فریاد زدنهای مداوم، شاید برای کسی که این صداها از آپارتمانشان می آید مسئله مهمی نباشد، اما برای همسایهای که میخواهد استراحت کند، کودک دارد، سالمند و بیمار دارد، یا صبح زود باید سر کار برود، میتواند واقعاً آزاردهنده باشد.
گاهی حتی لازم نیست صدای تلویزیون یا موسیقی زیاد باشد فریاد زدن مداوم در خانه هم میتواند آرامش چندین خانه اطراف را مختل کند. من خودم در همسایگیام خانوادهای زندگی می کند که صدای فریادهایشان، بهخصوص هنگام دعوا یا تذکر به بچهها، آنقدر بلند است که تا خیابان شنیده میشود. شاید برای خودشان عادی شده باشد، اما برای همسایهها قطعاً عادی نیست.
از طرف دیگر، راهرو و مشاعات ساختمان هم ادامه خانه شخصی ما نیست که هر طور خواستیم با آن رفتار کنیم.
گذاشتن چند جفت کفش جلوی در، قرار دادن وسایل شخصی در راهرو، کثیف کردن آسانسور یا راهپله و بیتفاوت بودن نسبت به نظافت مشاعات، همه نمونههایی از رفتارهایی است که نشان میدهد هنوز تفاوت میان خانه شخصی و فضای مشترک را جدی نگرفتهایم.
مشاعات متعلق به همه ساکنان است. بنابراین نظافت و نگهداری آن هم فقط وظیفه یک نفر، مدیر ساختمان یا سرایدار نیست. هرکدام از ما باید به اندازهای که از این فضا استفاده میکنیم، در حفظ آن هم مسئول باشیم.
آپارتماننشینی یعنی یاد بگیریم دیوار مشترک، مسئولیت مشترک هم میآورد.
قرار نیست همه همسایهها با هم دوست صمیمی باشند یا سبک زندگی یکسانی داشته باشند. اما یک چیز باید بین همه مشترک باشد و آن هم احترام به آرامش و حقوق یکدیگر است.
شاید وقت آن رسیده که همانطور که برای خرید، دکوراسیون و امکانات خانه هزینه میکنیم، کمی هم برای یاد گرفتن فرهنگ آپارتماننشینی وقت بگذاریم.
چون در آپارتمان، فقط درِ خانه خودمان را نمیبندیم و وارد دنیای خودمان نمیشویم رفتار ما از پشت همان در، روی زندگی آدمهای دیگری هم تأثیر میگذارد.
ارسال نظر