کد خبر: ۴۳۲۷۵
تعداد نظرات: ۱۶ نظر
تاریخ انتشار: ۰۸ مرداد ۱۳۹۰ - ۱۲:۳۲
ناگفته‌ای دربارهٔ ابراهیم بن مالک اشتر/
به گزارش پارسینه، برخلاف آنچه که در سریال مختارنامه به تصویر درآمد، اختلافات ایراهیم مالک اشتر و مختار ثقفی بسیار عمیق و جدی بود به طوری که بعد از قتل مختار توسط سپاه معصب بن زبیر در کوفه، مالک اشتر با مصعب بیعت کرد.

ابراهيم، در قيام مختار بن ابي عبيده ثقفي، موقعيت مهمي بر عهده داشت و نام آورترين مرد اين قيام، پس از مختار بود و از سوي مختار در شمال عراق، با سپاهيان شام به جنگ بزرگي پرداخت و پيروزي هاي فراواني بدست آورد و عبيدالله بن زياد را در آن نبرد به هلاكت رسانيد و انتقام خون شهداي كربلا را از سپاهيان شام گرفت.

ابراهیم بعد از اتمام کار از موصل به نصیبین رفت و کارگزاران خود را به نواحی مختلف جزیره فرستاد.

گویا ابراهیم در ادامه کار از نهضت مختار کناره گرفته بود، از این­رو در پی حادثه حمله مصعب بن زبیر در پیوستن به مختار تعلل و سستی می­ورزید.

و حتی گفته شده به نامه­ های مکرر و پشت سر هم مختار پس از شکست اولیه­اش از قوای مصعب، توجهی نکرده، نزد او باز نگشت.

از این­رو شاید بتوان حضور نداشتن ابراهیم در کوفه را از دلایل عمده شکست مختار از سپاه مصعب بن زبیر برشمرد و نیز ممکن است بتوان گفت، همین کناره­گیری او از مختار باعث شده بود که بعد از شهادت مختار مصعب بن زبیر از یک سو و عبدالملک مروان از سوی دیگر در او طمع ببندند تا ابراهیم را که مردی پر نفوذ و مدیر بود، را با خود همراه سازند؛ از این­رو مصعب نامه­ای به ابراهیم نوشته به او وعده داد که در صورتی که حکومت ابن­زبیر را بپذیرد، امارت مناطق شمالی عراق را به او می­سپارد نامه­ ی مشابهی نیز از سوی عبدالملک مروان -خلیفه اموی شام- به دست ابراهیم رسید.

وي پس از قتل مختار بن ابي عبيده ثقفي به دست سپاهيان عبدالله بن زبير، از دو جناح متخاصم باقيمانده، يعني سپاه شام به فرماندهي عبدالملك بن مروان و سپاه حجاز و عراق به فرماندهي عبدالله بن زبير، دعوت به همكاري شد.

ولي او ترجيح داد كه به سپاه عبدالله بن زبير بپيوندد، تا هدف هاي خويش را در ريشه كن كردن شجره خبيثه بنی اميه، جامه عمل بپوشاند.

پس از پيوستن ابراهيم بن مالك اشتر به مصعب، برادر عبدالله بن زبير در عراق، شاميان به وحشت افتاده و براي جنگ با آنان به سوي عراق هجوم آوردند. سرانجام دو سپاه در غرب عراق و در ناحيه مِسكن، در كنار نهر دُجيل، در نزديكي سامرا، به هم رسيده و به نبرد خونين پرداختند.

در اين جنگ خونين، سپاهيان شام به فرماندهي عبدالملك بن مروان پيروز شده و سپاهيان عراق را به هزيمت و شكست بزرگ واداشتند و در نتيجه تعدادي از سپاهيان عراقي، از جمله ابراهيم بن مالك اشتر نخعي، مصعب بن زبير (فرمانده سپاه و عامل عبدالله بن زبير در عراق)، عيسي فرزند مصعب بن زبير و مسلم بن عمرو باهلي كشته شدند و عبدالملك بن مروان، خونريزي بزرگي به راه انداخت و پس از آن، كوفه و ساير شهرهاي عراق را به تصرف خويش درآورد.

عبدالملک قبل از این که به جنگ مصعب بیاید، با نامه هایی فرماندهان و فرمانداران او را تطمیع کرد. از جمله برای ابراهیم نیز نامه ای نوشت و به او قول حکومت عراقین را داد. ابراهیم نامه را به مصعب نشان داد و گفت: یقیناً او برای بقیه فرماندهان نیز چنین نامه هایی نوشته؛ آن ها را فرابخوان و اگر قول مساعد داده اند، گردن آنان را بزن. مصعب چنین نکرد و خود را برای جنگ آماده ساخت.

 عبدالملک نیز لشکری به فرماندهی برادرش محمد بن مروان، به جانب عراق گسیل داشت و سپاه دیگری برای جنگ با عبداللّه بن زبیر به مکه فرستاد. دو لشکر محمد بن مروان و ابراهیم در «اوانا» نزدیک نهر «دجیل» در دیر «جاثلیق» در «مسکن» نزدیک بغداد رو به رو شدند. ابراهیم به مصعب گفته بود که عتاب بن ورقاء را به کمکش نفرستد؛ زیرا او منافق است و با عبدالملک مکاتبه دارد؛ اما علی رغم توصیه ابراهیم، مصعب، عتاب بن ورقاء را به لشکر ابراهیم ملحق کرد. در لحظات حساس جنگ، عتاب بن ورقاء فرار کرد و عدّه زیادی را هم فراری داد. بدین ترتیب ابراهیم در محاصره افتاد.

ناگهان با نیزه ها به طرف او هجوم بردند.و او را که به شدت مقاومت می کرد؛ به قتل رساندند. آن گاه قاتل ابراهیم، عبیدبن میسره، یکی از غلامان قبیله بنی عذره، سر ابراهیم را جدا کرد و برای عبدالملک بردند و سپس غلامان «حصین بن نمیر» به سبب کینه ای که از ابراهیم داشتند، بدن این قهرمان خستگی ناپذیر را با آتش سوزاندند

قتل ابراهيم بن مالك اشتر، مصعب بن زبير و ساير فرماندهان عراقي، در پانزدهم و به روايتي در سيزدهم جمادی الاول، سال 72 و به روايتي سال 71 هجري قمري واقع گرديد.

منابع روایی شیعه و سنی از ابراهیم بن مالک اشتر به عنوان یکی از روات حدیث نام برده­اند. او یکی از راویان روایت­های پدرش مالک بن اشتر برشمرده شده، روایت­هایی را از او نقل کرده است که حدیث وفات ابوذر در ربذه از آن جمله است.

منابع:
تاریخ طبری، اعیان الشیعه،دائره المعارف تشیع،تنزیه المختار
مطالب مرتبط
بازگشت به صفحه نخست
نسخه چاپی
ارسال به دوستان
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۳
انتشار یافته: ۱۶
LOHRASB
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۴:۰۱ - ۱۳۹۰/۰۵/۰۸
3
17
حیف شد بعد از این همه ایثار و شجاعت و مردانگی به نا آگاه مسیر ش عوض میشود و به ورطه هلاکت و نگون بختی دچار میشود چه بد کرد و چه حماقت و خیانتی انجام داد مختار را در اوج نیاز تنها رها کرد تا سند شهادت و مظلومیتش امضا شود ما انتظار رشادت و حماسه آفرینی ابراهیم را داشتیم ولی با ناباوری خیانت و نامردی اورا مشاهده کردیم و بد احولمان کرد راستی چرا ؟
پاسخ ها
شهاب
| IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF |
۱۲:۵۷ - ۱۳۹۱/۱۰/۰۶
عالی
شهاب
| IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF |
۱۲:۵۷ - ۱۳۹۱/۱۰/۰۶
عالی
سروش
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۰۵:۲۳ - ۱۳۹۰/۰۵/۰۹
4
4
تحلیل تاریخ به این راحتی نیست. در مورد ابراهیم اشتر، تحلیل دیگری که کرده اند این است که هدف او ریشه کن کردن بنی امیه بوده و از این باب با مصعب همپیمان میشود.
علامه مجلسی در موردش میگه:
علامه مجلسی: ابراهیم شخصی نبود که در دین خودش شک کند. او در اعتقادش گمراه نشد و هیچ گاه یقینش را از دست نداد.
پاسخ ها
عع
| IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF |
۱۲:۵۷ - ۱۳۹۱/۱۰/۰۶
عالی
ناشناس
| IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF |
۱۱:۴۸ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۱
هدف وسیله را توجیه نیکند.هرچند یکی در دینش شک نداشته باشد و معتقد باشد ولی اگر در دوراهی ها تصمیم درستی نگیرد هر چقدر هم که دیندار ومعتقد باشد به ورطه سقوط خواهد افتاد.علاوه براعتقاد باید بصیرت هم داشت
بهروز
|
-
|
۰۸:۲۲ - ۱۳۹۰/۰۵/۱۰
3
17
ظاهرا که واقعیت چیز دیگه اس.
با قاتل مختار هم پیمان شدن میشه همون خیانت.
زبیریها دست کمی از بنی امیه نداشتن.
زینب
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۶:۱۵ - ۱۳۹۱/۰۹/۰۹
4
3
با سلام
واقعا بسیار جامع و کامل بود اما خواست بپرسم ابراهیم شهید محسوب می شه یا کشته شده ؟خواش می کنم جواب بش رو بدین چون برام خیلی مهمه
خسته نباشین
پاسخ ها
شهاب
| IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF |
۱۳:۰۲ - ۱۳۹۱/۱۰/۰۶
شهید چون او به مختارکمک های فراوانی کرد وابن زیاد راکشت
ناشناس
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۰۰:۳۷ - ۱۳۹۱/۰۹/۲۶
2
2
عالی
ناشناس
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۲۲:۰۶ - ۱۳۹۱/۱۰/۰۵
4
20
سلام
نیت در عمل خیلی مهمه این سوال که ابراهیم حکم شهیدداره یا کشته را خدا میدونه و نمیشه به راحتی قضاوت کرد که ابراهیم پسر مالک چه طوری بوده مخصوصا با شواهد تاریخی که دقیقا معلوم نکرده
پاسخ ها
شهاب
| IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF |
۱۲:۵۹ - ۱۳۹۱/۱۰/۰۶
راس مگویید
اميد
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۲:۴۶ - ۱۳۹۱/۱۰/۱۳
1
2
به نظر من ابراهيم بن مالك اشتر در نامه نگاري ها با مختار زياد مقصر نبوده چون نامه ها دستكاري مي شدند اما او بايد پس از شنيدن خبر شكست مختار به كمك او مي رفت.پس از خبر مرگ مختار ابراهيم نبايد با پسر زبير بيعت مي كرد بلكه بايد با او مي جنگيد.
ناشناس
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۶:۴۴ - ۱۳۹۲/۰۲/۱۹
3
0
متاسفانه مشکل ما این است که مختار را حق مطلق می دانیم و افراد را بر اساس دوری و نزدیکی با او مقایسه میکنیم چیزی که در این سریال وارونه جلوه داده شد نامه مختار به ابراهیم برای جنگ با مصعب بود در حالی که مختار از ابتدا نامه ای به ابراهیم ننوشت و از همان ابتدا بن شمیط را اعزام کرد در هر صورت بین این دو اختلاف پیش آمد و ابراهیم به برخی کارهای مختار اعتراض داشت و جایگاه خود در قیام را اگر نگوییم بالاتر در حد مختار می دانست
ابراهیم
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۰۹:۱۸ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۷
2
0
زنده بادشریتمداری
احمد
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۰:۱۶ - ۱۳۹۲/۱۱/۰۳
0
0
عالي
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربازدید ها