آیا می توان در خانه مرغ تخمگذار نگهداری کرد؟

مرغها جانوران کم خرجی هستند. اصلی ترین دغدغه در نگهداری مرغ، جای آن است. مرغها را می‌توان در قفس نگه داشت و در شبها نیز بر روی چوب خواب یا شاخه استراحت کنند و زیر پای آنها نیز می‌توان کاه یا خاک اره گذاشت که با توجه به میزان بالای نیتروژن در مدفوع پرنده، به یک تودهٔ کامپوزیت تبدیل می‌شود.

به نگهداری خروس نیازی نیست؛ چرا که مرغها بدون خروس هم تخم می گذارند، اما این تخمها نطفه نداشته و در نتیجه بارور نمی‌شوند. زرده ی تخم تازه خوش رنگ و براق بوده بالای سفیده قرار می‌گیرد. رنگ زرده متغیر است و شدت رنگ آن به میزان زانتوفیل (Xanthphyll) -رنگدانه ای که در گیاهان سبز و ذرت وجود دارد- بستگی دارد. زانتوفیل همچنین عامل رنگ زرد پوست و پای مرغ می‌باشد. رنگ زرده به منبع زانتوفیل نیز وابسته است و از زرد تیره تا نارنجی دو نوسان می‌باشد.

اگر مرغان چرا کننند و یا در جیرهٔ انان سبزیجات باشد کیفیت تخم انها طبق استانداردهای وزارت کشاورزی آمریکا (یو اس دی ای) تفاوت می‌کند. بارب گورسکی، کشاورز اهل پنسیلوینیا، تعدادی از تخم مرغهای خود را که بصورت مزرعه‌ای نگهداری می‌شوند، در اختیار تحقیقات یو اس دی ای قرار داد. طبق نتایج این تحقیقات این تخم ها دارای 34% کلسترول کمتر، 10% چربی کمتر، 40% ویتامین ای بیشتر، دو برابر اسید چرب امگا6 و 4 برابر امگا3 نسبت به استاندارد یو اس دی ای بودند

در حالیکه جیرهٔ مرغداریهای بزرگ را باید از نظر تجاری ثابت نگاه داشت، مرغان خانگی را می‌توان با سبزیجات که عاری از سم هستند، براحتی تغذیه نمود. مرغ می‌تواند به دنبال علفها، دانه ها، حشرات و ... در محیط باز بگردد. مرغ را همچنین می‌توان با پوست تخم مرغ خرد شده (البته با رعایت درصد مناسب)، غذاهای استفاده نشده مثل ته مانده‌ها و مواد غذایی کهنه اما نه فاسد تغذیه نمود. دادن خرده نان، میوه، اشغال سبزی، شیر مازاد بر نیاز و پرهیز از تغذیه آنها با موادی مثل پوست سیب زمینی (که هضم ان برای مرغ مشکل است) و یا هر چیز فاسد و گندیده، مواد دارای بو و طعم تند مثل سیر و پیاز یا ماهی توصیه می‌شود.

می‌توان گنبد بزرگی در بیرون خانه برای نگه‌داری مرغ و خروس ساخت. به شکل عجیبی، این گنبد محکم است و حتی می‌توان از آن بالا رفت بدون آنکه تکان بخورد.

ما اتاقک پلاستیکی کوچکی (به ارتفاع ٢١٠ و به طول ١٨٠ و به پهنای ٢٤٠ سانتی‌متر) کنار گنبد قرار داده‌ایم و سه ستون را برای ایجاد در (بین گنبد و اتاق) برداشته‌ایم. دور گنبد توری مرغی کشیده شده و این توری تا اتاقک امتداد یافته است به طوری که اتاقک به عنوان درب ورود و خروج عمل می‌کند و مانع فرار مرغ و خروس‌ها می‌شود.

روکش پلاستیکی (به کمک طناب‌کشی) روی گنبد کشیده شده تا رویه‌ گنبد را آب‌بندی کند. همانطور که در تصاویر مشاهده می نمایید، پرنده‌های کوچک در قسمت بالایی گنبد و مرغ و خروس‌ها در قسمت پایینی آن زندگی می‌کنند.