هفتصد هزار مرتبه به این دانشجوها گفتم جان تمام کس و کارتون , توی اتوبوس ( بیرون شهری ) کرایه من رو حساب نکنید . نکنید بابا جان من . ده تا صندلی با هم فاصله داریم , اونوقت شما بلند میشی با کلی ایما و اشاره به شاگرد راننده آدرس میدی که اون خانمی که حسابش کردی کجا نشسته , یک جک هم تهش اضافه می کنی که " ایشون استاد منه ! " اون جناب هم که به من میرسه , کم نمیگذاره و با صدای بلند و شیطنت بار میگه : اون آقا شما رو حساب کردند . . . و بعد هم نگاه های سنگین دورو بریها که دیگه نور علی نوره . ( وقتی هنوز مسئول آموزش منو با دانشجوها اشتباه میگیره و سر جلسه امتحان داد میزنه خانم برو بشین سر جات ! . . . دیگه توقع واسه ادم نمی مونه از هیچ کس )

ترم تموم شد و من هنوز درگیرم . ولی جان مادرتون شما دیگه از این دست شیرین کاریها واسه اساتید خانم تون پیاده نکنید . . . آبرو می برید!

منبع: وبلاگ وحدانه( یادداشت های یک استاد فیریک)