.svg)
در تاريخ اسلام، دو طايفه بودهاند که کعبه را سنگر کردند...
عبدالعزيز، بنيانگذار «مملکة العربية السعوديه»، حتما تاريخ خوان خوبي بوده است، تا سايه عثمانيها بر سر حجاز کمرنگ شد، حرمين شرفين را فتح کرد، کاري که عبدالله زبير وقتي بني اميه به فس فس افتاد، انجام داد.
در تاريخ اسلام، دو طايفه بودهاند که کعبه را سنگر کردند و ماندند، يک جور استراتژي سياسي-مذهبي زيرکانه - عوام فريبانه يعني: گروگان گرفتن و سنگر کردن و البته پول درآوردن از قبله.پادشاهان سعودي، همهشان شبيه «عبدالله زبير» - همان رضا کيانيان مختارنامه- هستند، شکم گندههاي سياس و مقدسمآب غرق در شکوه و طلا و تشريفات؛ هردويشان هم حافظ و حامل نوعي پان عربي به ظاهر اسلاميزه شده، «خادمان حرمين شريفيني» که هم و غم شان طلا گرفتن کعبه و طرحهاي توسعه حرم و به قول قرآن «سقايت -آب دادن - حاجيان»* است.
براي عوام و حتي خواص، تفکيک بين «خدا و خانه و مستاجران ستمگر و ناخوانده خانه خدا» هميشه سخت بوده است، بيحکمت نيست که قيام مهدي(عج) از کعبه و پشت به ديوار بيت العتيق، شروع ميشود، اول بايد کعبه را نجات داد.
* چگونه آب دادن به حاجيان و تعمير مسجد الحرام را با رفتار كسى كه به خدا و روز جزا ايمان آورده و در راه خدا جهاد نموده برابر مى كنيد؟و حال آنكه اين دو طايفه نزد خدا يكسان نيستند. و خداوند مردم ستمگر را هدايت نمى كند.(توبه/ 19)
نیوفولدر/تهران امروز
ارسال نظر